'Liderlik' ve Dersim sınavı

Çocukluk yıllarımın önemli bir bölümü Malatya'da Paşaköşkü Mahallesi'ndeki dedemlere ait Paşaköşkü'nde geçti. Bugün bulunduğu semte adını veren o Paşaköşkü'nden eser yok, kendi gitmiş adı kalmış yadigâr!..

1963-1964 yıllarını ayan beyan hatırlıyorum. Köşk'ün önünden geçen Yeşilyurt yolu o yıllarda asfalt kaplı değildi. Tek tük de olsa otobüs ya da kamyon geçmeye görsün ardından bir toz bulutu yükselirdi. Dönemin yaygın ulaşım aracı tek ya da çift atlı paytonlardı. Taşımacılıkta da at arabaları sıklıkla tercih edilirdi. Otomobil tekerlerli çift atlı arabalar daha bir havalı olurdu. Biz şanslı çocuklardık, etrafı duvarla kaplı, içinde fıskıyeli büyük bir havuz bulunan çok geniş bir avlunun içinde oyunlarımızı oynardık. Ayrıca avludan, çalı dediğimiz dikenli iğde dallarıyla ayrılmış ayrı bir giriş kapısı olan Malatya'nın en büyük en seçkin meyve bahçesi dedem Cemil ve kardeşi İsmail Efendiye aitti. Paşaköşü'nden Mücelli'ye kadar. O bahçede yediğim şeftali, armut ve kayısıların tadını bugün bile genzim sızlayarak hatırlarım!...

Evet bizler şanslı çocuklardık ama semtimizde oturan diğer ailelerin çocukları bizim kadar şanslı mıydı? İşte onu söylemek çok zor.

O yıllarda mahallemizin bakkalı Fadıl dayı Aleviydi. Dedemler ve İsmail amcazadeler Fadıl dayıdan alışverilerini yaparlardı.

Köşkün hemen arkasındaki semt Başharık diye anılırdı ve Sünni Kürtlerden oluşurdu. Semtin çoğu sakini Alevi idi.

Köşk'ten Yeşilyurt yönüne doğru giderken hemen hemen üçyüz metre ileride yolun sağ tarafında, önünde bahçemsi bir boşluk bulunan soluk mavi boyalı, iki katlı, enine doğru çok uzun, müşterek balkonlu bir bina vardı. Onlarca aile bir arada yaşıyor, aynı tuvaleti ve aynı banyoyu kullanıyor gibiydiler. Annemle evimize, yaya gidip gelirken hep o yolu kullanırdık. İlk gördüğümde Annem, o binada oturanların Dersim'li olduklarını söylemişti. O binanın önünden garip bir ürpertiyle geçerdim. Çocukları neredeydi bu ailelerin?Sanki yok gibiydiler... Oysa çocuklar o binaya girip çıkıyorlardı...

Çocuk aklımla hiçbir anlam verememiştim. Ne demekti Dersim'li.

Hırsız mı, soyguncu mu, katil mi, Dersim'li ne demekti?

O bina, bende, bu yaşıma kadar hep gizemli soru işaretleri taşıdı...

Ve ne yazık ki, aradan elli yıl geçtikten sonra hafızamdaki gizemli sis perdesi yavaş yavaş aralanıyor.

Demek o insanlar, Dersim Kıyımı'ndan ya kaçıp kurtulanlar ya da göçe tabi tutulanlardan idiler...

Kahreden tecrit. Semtimizdeki aleviler de o insanlara sahip çıkmıyorlardı.

Devlet ise, durumdan gayet memnundu...

O yıllarda Dersim'li olmanın verdiği dışlanmışlık duygusunu şimdi anlamak. Benim adıma gecikmiş bir paylaşma...

Üstelik bu Dersim acısının, ülke genelinde hissedilmesini sünni bir liderin sağlaması...

Tebrikler; teşekkürler Sayın Başbakan Recep Tayyip Erdoğan...

Milletin zihnindeki bir istifhamı daha sildiniz... Milletimizi kaynaştırma yolunda çok önemli bir adım attınız.

Eminim ki, yürekli ve önyargısız Dersimli'lerin gönlünde de hakettiğiniz takdiri kazandınız...

Başlıktaki “liderlik” kelimesini özellikle tırnak içerisinde verdim. Çünkü o kelimeyi Prof. Dr. Erol Göka'nın “Türklerde Liderlik ve Fanatizm” (Timaş Yayınları) isimli kitabından aldım. Sadece kitabın isminden değil çok zengin muhtevasından da yararlandım. Daha dün denecek kadar yakın geçmişte yaşanan Dersim hadisesi, Erdoğan'la Kılçdaroğlu'nun ciddi bir liderlik sınavına dönüştü. Söylem ve eyleminde “omurga siyaseti” izleyen kim ise, gerçek lider o...

İşte tam bu noktada sayın Kemal Kılıçdaroğlu'na

Sayın Göka'nın “liderlik” üzerine çok önemli tesbitlerini, ilgilerine sunacağım.

Dilerim Kılıçdaroğlu, sayın Göka'nın bu ilmi tesbitlerini algılamış bir lider kararlılığıyla sil baştan yapıp, yeni bir muhalefet stratejisi olarak derhal hayata geçirirler.

Yeni vaziyet alıştan, başta ülkemiz, sonra kendileri, CHP ve hükümet, milletimize hizmet etme konusunda kazançlı çıkacaklardır...

Göka, “Türklerde Liderlik ve Fanatizm” isimli eserinde, genel manada liderliğin ve fanatizmin mümeyyiz vasıflarını açıkladığı gibi, özel olarak da Türklere has hasletleri anlaşılır bir dille anlatıyor... Bakalım neler diyor Göka:

“Türk Lider Yeniliğe Açık Olmalıdır”

“Danışmak Türk Lideri Yüceltir”

“Türk Lider Konuşmayı da Paylaşmayı da Bilmelidir”

“Türk Lider Omurga Siyaseti İzler”

Yukarıda alıntıladığım başlıkların ayrıntılı açılımları kitapta.

Sırf başlıklarını zikrederek, bu cümlelerin imâ ile de olsa muhatabına çok şeyler söylediğini düşünüyorum. “Omurga Siyaseti” ülke gündeminin en hassas konusu, tekrar Göka'ya kulak verelim: “Omurga siyaseti, merkezde toplanmış toplumsal gövdeyi koruyan ortak değerleri esas alır,onları korumak amacı üzerine bina olur.

Omurga siyaseti izleyen bir lider,toplumsal segmentlerden bazılarına yaslanıp diğerlerini çökertmeye çalışmaz.Hiçbir segmentin değil,

tüm toplumun lideri olduğunu belli eden tutumlar içinde olmalıdır Türkiye'de toplumsal merkezin liderliğine soyunan her aday bunu bilir ve yapmak ister.Bazısı başarılı olur, bazısı olamaz. Liderin başarılı olduğunun en önemli göstergesi, kendi siyasi hareketinin fanatiğini yaratmamasıdır.(...)Bunun için, toplumu bir arada tutan,merkezde yer alan, birleştirici değerleri vurgular, öne çıkarır.”

Şimdi bu tarafsız ve bilimsel verilerin ışığında vicdan sahibi kim söyleyebilir, Erdoğan mı, Kılıçdaroğlu mu hangisi “omurga siyaseti” güdüyor?

Trajik olan esasen şu:” Stockholm Sendromu” dünkü olay; tarihi çok daha eski olan bizde ki “Dersim Sendromu” çok daha vahim ve dramatik.

Sayın Kılıçdaroğlu'nda da “Dersim Sendromu” halâ ne acı ki devam ediyor. Bir an önce arınmalı...

Göka'nın adı geçen eserini gönlünden liderlik geçen herkese öneririm. Gönlünden liderlik geçmeyenler ise nasıl bir lidere sahip olduklarını bu eserle tesbit edebilirler.