Ortadoğu ve istihbarat savaşları

Geçmişte bizzat Ermeni soykırımının ABD Senatosu'nca tanınmaması için yoğun çaba göstermiş olan sıkı bir Türkiye lobicisi Ayalon'un delilikten farksız bir hamasete batmış bedbin bir acziyet içerisinde yaptığı büyükelçi “aşağılama” girişimiyle oluşan kara bulutlar, her iki ülkenin de 'stratejik' olarak nitelediği ilişkilerin baskın gelmesiyle çabuk dağıldı.

İki ülke arasındaki 'görünür' ilişkilerin normalleşmesi yönünde bir sorun olmadığını Ehud Barak'ın ziyareti de teyit etti. Ancak 'kriz' ve ABD'yi de Batı'ya sızmaları artıracağı korkusuyla rahatsız eden vize serbestîleriyle İsrail sınırına dayanan, Ortadoğu'daki rolü gittikçe güçlenen Türkiye'nin konumunun bölgede yarattığı alarm, açık politikalar yerine yeraltından yürütülen gizli çalışmalarla yeni bir çatışmalı durumun tezahür etmeye başlayacağı güçlü bir olasılık. Yani ön saflarda neler olup-bittiği yanıltıcı olabilir. Tarihsel deneyimler de bunu söylüyor ve bu Ortadoğu'nun doğasında var. Devreye “gizli el” girer ve kurduğu tarihsel örüntüleri/refleksleri de devreye sokarak, bölgenin artık aşina olduğu bir duyarsızlıkla 'fesat tertiplerine' başlar.

El Ahram'da bir makale ve Kuzey Irak'ta bir dergiden konuya somut bir şekilde bakabilmek için yorum yapmadan iki örnek verelim.

Mısır'ın devlet kontrollü El Ahram gazetesinin yazarı Eşref Ebu-ul-Hevl; “Ortadoğu'daki her kahramanca eylemden Mossad sorumlu” dediği yazısında Meir Dagan'ın bazı başarılarını şöyle sıralıyor: “2007'de Suriye'nin Deyr El-Zor'daki nükleer reaktörünün bombalanması. 2008'de Hizbullah komutanı İmad Mugniye'nin Suriye'nin başkenti Şam'da öldürülmesi. 2009'da İran'ın Sudan üzerinden Gazze'ye gönderdiği silah konvoyunun vurulması. Ve en son geçtiğimiz hafta İran, nükleer fizikçi Prof. Mesud Ali Muhammedi'nin Tahran'da öldürülmesi”. Hevl makalesinde, İran rejimini zora sokan ve Tahran'a karşı Batılı ülkelerin tavır almasını kolaylaştıran diplomatik çabalardan ötürü de Mossad'a müteşekkir olduğunu söylüyor.

“Güçlü ve gelişmiş bir Kürdistan'ın inşası için İsrail'deki Yahudilerin Irak'a döndürülmesi”. Bu, Kuzey Irak'ta Kürtçe ve İngilizce olarak çıka(rıla)n 'İsrail-Kürt Dergisi'nin en büyük söylemi. Her sayısında İsrail'deki Kürt Yahudilere dön çağrısı yapan dergiyi, Davut Bağıstani isimli Mardinli eski bir peşmerge çıkarıyor. İlk olarak 90'lı yıllarda Türkiye ile PKK arasında arabuluculuk yaptığı iddiasıyla ortaya çıkan Bağıstani, Barzan gazetesinin 79. sayısında yayınlanan röportajlarında şunu söylüyor: “İsrail Kürdistan ile ilişki kurmak isti-yor ama Kürdistan İsrail ile ilişki kurmaktan utanıyor. Filistin'in bile İsrail'le ilişkisi varken Kürtler neden bundan utanıyor?” İsrail'in Türkiye'nin PKK ile savaşına destek verdiğini de reddeden Bağıstani “Böyle bir şey söz konusu değil. Bu propagandadan başka bir şey değil. Hiçbir İsrail askeri Batman Askeri Havaalanı'na gelmemiştir” diyor.

İdeoloji ve üstünlük sağlama çabası adına ihanet, ikiyüzlülük ve her türlü yanıltmacanın meşrulaştığı bir zeminde duran istihbarat servislerinin Ortadoğu'daki mücadelesi gölgelerden güç almayı sürdürüyor. Büyük resimde CIA-Mossad ittifakı var. Küçük resim ise Batılı servislerin vekâletçisi Ürdün İstihbaratı'nın keşif turları, MİT'in izleme, İran'ın savunmayla yetindiği, yeni mevziler arayan Rus İstihbaratı FSB'nin müdahil olmaya çabaladığı, Alman BND'nin zaman zaman kafasını uzattığı, Çin'in burnunu soktuğu bir av sahası. Her durumda terör krizi sarmalını yöneten/yönelten gizli bir elin varlığı da hissediliyor.

Ancak resmin arka planı, bu gayri-insani ve kirli savaşın 'ürküten' asıl tarafı. Efsaneleşen istihbarat örgütlerinin yerleşik bir metodoloji izleyerek yerli topluma vekalet verdiği, radikalleşmeyi kışkırtan, korkulardan beslenen, adil ve ahlaki olmayan politikaları içten içe Ortadoğu'nun altını oyuyor. Bu ne daha fazla pragmatizmle ne de istihbarat savaşlarıyla açıklanabilir. Bu politikaların izini sürdüğümüzde karşımıza fesat tertiplerinden başka bir şey çıkmıyor. Virginia'daki “Çiftlik”te odasında oturup, sahadaki gözü kulağı olan bir ajanın gönderdiği parçaları birleştirmeye çalışan CIA'nin Ortadoğu politikasını yürüten bir şefin kusurlu gayesinin Ortadoğu'da telafi edilemez çözümsüzlüklerin temelini attığı bir realite.

Bitirirken ifade etmek gerekir ki, bölgenin kaynaklarının yerli işbirlikçiler sayesinde iç edilmesi işleminin kolaylaşması için bölgeyi mezhep temelinde sallayan “Ortadoğu'daki büyük oluşumların kurdukları belli belirsiz ittifak” bölgedeki istikrarsızlığın baş müsebbibi. Öte yandan Arap sorunlarının yanında yer almak isteyenler geçmişte olduğu gibi bugün de bizzat Arapların ihaneti nedeniyle başarısızlığa uğruyor.