Türkiye'nin bölgesel başarısı

Rusya'nın Gürcistan'a müdahale etmesi ile Türkiye-Rusya ilişkilerinde kopma bekleniyordu. Başbakan Erdoğan ise çıkıp; “Bu süreçte bizi bir tarafa doğru itmeye çalışıyorlar. Bazıları tümüyle ABD'nin bazıları tümüyle Rusya'nın yanına itmeye çalışıyor. Oysa biri en yakın müttefikimiz ABD, diğeri ise enerji başta olmak üzere önemli ticaret hacmimizin bulunduğu Rusya. Ben Türkiye'nin tümüyle bir tarafa itilmesine müsaade etmem.” demiş ve duruşunu belirlemişti.

Başbakan'ın açıklamaları doğru okunmuş olmalı ki, Rusya ile doğrudan ilişki iyiden iyiye kendini hissettirmeye başlamıştı. Türkiye yüzünü tamamı ile AB'ye dönmüş olan görüntüsünden kurtulmuş ve Asya ile de yakın ilişkiler kurmaya özen gösteren ülke olmuştur. AB'ye ve Asya'ya çeşitli seyahatler düzenliyor ve nabız yokluyordu. Ve bölgede giderek önemli bir ülke oluyordu. Kargaşa ortamlarından hücrelerini yenileyebilenler için durgun ve sakin ortamlar, onları yavaş yavaş ölüme doğru götürüyor. Bu rahatsızlıklarını ise masa başında korku senaryoları üreterek gidermeye çalışıyorlar. Çünkü onların deyimi ile prestij kaybına uğruyorlar. Onları prestij kaybına uğratan da ülkenin milli menfaatleri doğrultusunda adımların atılmasıdır. .

Türkiye'nin bölgedeki gücünün son işareti geçmişleri büyük savaşlarla dolu iki imparatorluğun mirasçısı olan Türkiye ve Rusya birbirlerine ve geleceğe yönelik stratejilerini belirlemeleri acısından önemli bir toplantı gerçekleştirmesidir. Putin çantasında Türkiye için birçok açıdan önemli antlaşmalar getirdi. İkinci Mavi Akım hattı, nükleer santral ihalesi, 2011 yılında bitirilmesi planlanan doğal gaz boru hattı antlaşması süresinin uzatılması, Tuzgölü doğal gaz boru hattının yapımı, doğal gaz dağıtım ihalelerine Türk ve Rus firmalarının ortak katılım antlaşması banlardan bazıları idi. Bu anlaşmalarla, Türkiye ve Rusya ticaret hacmini arttıracağı ve iki ülkenin de kazanacağı açıktır.

Bu anlaşmalar durma noktasına gelen bavul ticaretini de canlandıracaktır. Nitekim bavul ticareti için üzerinde antlaşmaya varılan deniz ve kara için “yeşil hat yolu” bunun işaretidir. Rusya ile varılan anlaşmalar rahatsızlık yaratsada Türkiye güçlenmiştir.

Hatırlanacaktır, İran ile imzalanan antlaşmalar sırasında ABD konuya taraf olmuş ve antlaşmaları soğuk karşılamıştı. ABD'ye rağmen antlaşma imzalanmıştı. Türkiye'nin uluslararası aktör olması için yapılan bu çalışmaları MHP lideri Bahçeli, “devletten 'yolluk' almak için yapıyorlar.” diyerek eleştirmişti. Bakalım Başbakanı muhalefet bu sefer ne ile suçlayacak?

Yapılan olumlu her işi kuru kuru eleştirmek ve kamuoyunu yanıltmaya çalışmak hangi hür vicdanın tezahürü olabilir ki? Bunlar düşünülmesi ve irdelenmesi gereken bir durum.

Türkiye uluslararası alanda kazandığı bu başarının sürdürülmesi ise toplumsal desteğe bağlıdır. Ben bunun yüzde 70, yüzde 30 denklemi ile ifade ediyorum. Yani elde edilen başarıların yüzde 30'u siyasi aktörlere, yüzde 70'i de toplumsal desteğe bağlıdır. Siyasi aktörler yani hükümet ve diğer siyasi partiler yüzde 30'luk dilimin bir parçasıdır. Geriye kalan kamuoyu ise yüzde 70'i temsil eder. Şu açıktır ki, halkın desteği olmadan hiçbir mücadele kazanılamaz. Bu yüzden de körü körüne muhalefettin yapılması sadece kendi partilerinin zararınadır. Halk, hükümeti ayrı muhalefeti ayrı düşünmemektedir. Muhalefet temsil ettiği kitlenin ve yarın liderliğine aday olduğu ülkenin çıkarlarını korumak ile vazifelidir. Yoksa sırf hükümeti zaafa düşürmek adına onu baltalamakla değil. Son günlerde oluşan olumlu durumlar karşısında ki tutum ve davranışları ufak hesaplar uğruna ülke menfaatlerine heba etmek istemelerinin tezahürüdür. Güçlü bir Türkiye muhalefeti rahatsız ettiği izleniminin doğması, muhalefet taraftarlarını rencideye sevk etmektedir. Türkiye ufak hesaplar uğruna feda edilecek basit bir ülke değildir.