Yeni imkânların yolunu açmak

Dikkatlerin dağıldığı ya da yanlış odaklar üzerinde yoğunlaştığı günlerden geçiyoruz.

Ülke insanı nerdeyse bıçak kesimi ikiye ayrılmış; böyle bir görüntü sergileniyor...

Eski dostların hasım; eski hasımların dost sayıldığı günler...

İlginç günler...

Bir bakıma fitne günleri bile demek mümkün böylesi bir ortama...

Ne oldu da "birdenbire" böylesi bir halin içine düşmüş olarak bulduk kendimizi...

Bir meçhul el tarafından nirengilerin yerinden saptırıldığı, yeni nirengilerinse henüz oluşmadığı bir belirsizlik ortamı insanları oradan oraya savuruyor...

Bir önceki cümlede geçen "birdenbire" kelimesi anahtar niteliğinde bulunuyor.

Belki bu kelimenin yardımıyla kendimize bir yol açma imkânını sağlayabiliriz.

Her şeyden önce içinden geçmekte olduğumuz bu günlerin içine birdenbire mi düştük? Yoksa zaten böyle bir ortamın içinde duruyorduk da onun farkına mı birdenbire vardık?

Tarihte hiçbir olay birdenbire olmaz. Onu hazırlayan etkenler, etmenler kümülatif diziyle birikir; üst üste gelir, yığılır ve bardak o son damlayla birdenbire taşar. Ama o son damla, belli bir dizinin son damlası olarak iş görmektedir. Bir başına o son damlanın hiçbir değeri yoktur. O da kendinden önceki sayısız damlalardan bir damladır...

Tarih, ayaklarımızın altından akıp gidiyor. Bir daha geri dönmemecesine...

Bir nehre iki kere girilemeyeceği gerçeğini insanoğlu binlerce yıldan beri biliyor. Buna rağmen o nehre, o geçip gitmiş olan nehre bir daha girmeyi denemek istiyor. Altın hayal ve altın aldanış!

Bir nehre iki kez giremeyeceğimiz gerçeği bizi kötümserliğe mi sevk etmeli? Hayır, bin defa hayır...

Nehrin bir an önceki suları akıp gitti; ama bir an önceki "ben" de akıp gittim. Bu gerçeklik bana yeni umutların ışığını yakmalı...

Geçip gitmiş olanın ardına düşmek yerine, yeni imkânların yolunu bulmaya ve açmaya yönelmeliyim.

Eğer kendimi zamanın akışına bilinçsizce bırakırsam zamanın beni harcadığını görebilmem için bir anlık dikkat yeterli olabilir. Buna karşılık, zamanı kendim tasarruf etmeye teşebbüs edersem, onun inisiyatifini ben ele geçirmiş olurum.

Geçen geçmiştir demek elbette olmuşu olmamış kabul etme anlamına gelmez, gelmemeli... Olmuşun hesabı görülmeli ve defter ondan sonra kapatılmalı. Burada vurgulanmak istenen husus: olmuşa takılıp kalmamayı öngörüyor...

Öyleyse ne?

Öyleyse fitne tuzağını boşa çıkarıcı adım atılmalıdır.

Bunun yolu sorunu teşhisten ve onunla yüzleşmekten geçer.