Çeçenler baharı bekliyor

GROZNİ- Ruslan ve Adan adlı iki Çeçen savaşçı aynada kontrol ettikleri çenelerinin beyazlığının kendilerini ele verip vermeyeceğini düşünüyorlardı. Sakallarını yeni traş ettikleri için, yanaklarının bronzluğuna rağmen çenelerinin bembeyaz duruşu Rus askerlerinin dikkatini çekebilirdi. Çenelerinin esmerleşmesi uzun sürecekti. Ancak o zamana kadar Çeçenistan'ın batı sınırındaki köyde saklanmaları gerekiyordu. Daha sonra yollarına gidebilirlerdi. Yorgun ve çok zayıf düşen Ruslan, Çeçenistan'dan çıkmayı planlıyordu. Ruslan'a göre daha yapılı ve daha sağlam görünen Adan ise kalıp savaşmayı. "Sakalımız tekrar çıkar sorun değil" diyen Ruslan, Ruslar'ın dikkatini çekmeden amaçlarına ulaşmaları için traş olmanın çok önemli olduğunu söyledi. Çeçen savaşçılar iki gruba ayrılmışlardı. Bir kısmı kalıp Ruslar'la gerilla savaşına devam ederken, diğer bir kısmı güç toplamak ve baharı beklemek için, Gürcistan ve Azerbaycan'a ulaşmaya çalışıyorlardı. Ormanlık ve dağlık bölgelerde kalarak, gerilla savaşını sürdürenlerin sayısı bin 500 ile 7 bin arasında değişiyor. Son iki haftada Çeçenler, Ruslar'a karşı başarılı saldırılarda bulunarak ağır kayıplar verdirdiler.

Argun Vadisi'ndeki Rus kuşatmasını gruplar halinde farklı yönlerden kıran mücahitler, güneydoğudaki dağlarda yeniden bir araya gelmişlerdi. Havaların ısınması demek ağaçların yeşermesi ve helikopterlerin mücahitleri takip edemeyeceği anlamına geliyor. Tüm Çeçenler, ilk Çeçen savaşının tekrarlanacağına inanıyor. O zaman olduğu gibi son savaşta da mücahitler, nüfusun yoğun olduğu bölgelerden çekildiler. Rus birliklerine vur-kaç taktiği ile kayıp verdiriyorlar. Aradaki tek fark, Ruslar'ın bugünkü savaşta sivilleri acımasızca katletmesi ve mücahitlere yardım ettikleri gerekçesiyle tutuklaması. Mücahitler Ruslar'ın bu kadar ilerlemesinin biraz da kendi hataları olduğunu söylüyorlar. Rus saldırılarının başında kendi aralarında bölünmeler ve fikir ayrılıkları olduğunu belirten savaşçılar, toparlanana kadar zaman kaybettiklerini ifade ediyorlar. Aslında petrol işçisi olduğunu anlatan Ruslan, Eylül ayında Grozni'yi savunmak için savaşa katıldığını söyledi.

Ruslan, soğuk ve ağır şartlar nedeniyle hastalandığını bu nedenle komutanından izin alarak bahara kadar kendini toparlamak için Çeçenistan dışına çıkacağını, Adan ise Ruslan'a eşlik ettikten sonra Çeçen mücahitlerin yanına geri dönerek savaşa devam edeceğini söyledi. Adan, mücahitlerin küçük gruplar halinde savaştıklarını ve Ruslar'ın en az yüz kişiden oluşan birliklerine farkettirmeden yanaşarak rahatlıkla pusu kurduklarını söyledi. Ruslan ve Adan Hattab'ın komutası altında savaşmışlar. Güneydeki bölgenin üst düzey komutanlar arasında bölündüğünü ve her grubun birbirini haberdar ederek çatışmaya girdiğini kaydeden mücahitler, en güvenilir bölge sayılan Gürcistan sınırında binlerce mültecinin beklediğini anlattılar. Ruslar'ın eline düşmektense ölmeyi tercih ettiklerini s öyleyen mücahitler, bağımsızlıklarını elde edene kadar savaşmaya kararlılar.