Şark Meselesi, Türkiye"nin kurtulmaktan "kurtarılması" ve Gezi"yle klonlanması

İçinde yaşadığımız dünyayı Batılılar kurdular ve başkalarını, kendi dünyalarını kurmaktan "kurtardılar" / alıkoydular!

Başkalarının kendilerine has sahici dünyaları kalmadı. Başkaları başkalaştı. Yabancılaştı.

Modern seküler-kapitalist meydan okuma, başka dünyaları, başka hikâyeleri, başka medeniyetleri, başka duyma, düşünme, yaşama ve varolma biçimlerini bitirdi, bu dünyadan ve bu hayattan sürgün etti.

Başkaları, başka kültürler, başka kökler, başka topraklar, başka bakışlar, başka rüyalar, başka başaklar kurudu, kurutuldu.

Başkaları yok artık: "Başkaları cehennem" çünkü.

Avrupalıların en önemli hedeflerinden biri, İslâm medeniyetinin tarihten silinmesi kaygısı ve mücadelesiydi. Bunun için Şark Meselesi"ni geliştirdiler Avrupalılar.

Şark Meselesi"nin iki temel ayağı vardı: Birincisi, Osmanlı"yı Avrupa"dan uzaklaştırmak. İkincisi de, Türkleri -yani bu topraklarda yaşayan insanları- İslâm"dan uzaklaştırmak.

İngilizlerin başını çektiği Avrupalılar, iki asırlık mücadeleden sonra Osmanlı"yı sadece Avrupa"dan sürmekle kalmadılar, 1908 devrimi ile birlikte tarihten silmeyi de başardılar.

Üstelik de İngilizler, Osmanlı"yı tarihten silebilmek için, ezelî rakipleri Ruslarla ittifak yapmaktan kaçınmadılar.

"Küfür tek millettir" çünkü: Bu ezelî hakikati hiçbir zaman unutamayız. Unuttuğumuz zaman zokayı yutarız. Bugün bu temel hakikati unuttuğumuz için zokayı yutmuş durumdayız.

Şark Meselesi"nin ikinci ayağı, İngilizlerin zekice manevralarıyla Londra"da pişirildi, Lozan"da hayata geçirildi.

Türkiye"nin teritoryal / toprak bağımsızlığını korumak şartıyla bütün iddialarından vazgeçtiği, medeniyet yolculuğunu sona erdirdiği, Batı uygarlığının bir parçası olma hedefini benimsediği, böylelikle tarih yapan bir aktörden, tarihte tatil yapan bir figürana dönüştüğü resmen tescil edildi.

Ve bu toplumun varlık nedeni, tarih yapmasının, tarihte büyük yolculuklara çıkmasının, dolayısıyla istiklalinin de, istikbalinin de yegâne kaynağı, İslâm, adım adım bu toplumun siyasî, kültürel ve entelektüel hayatından uzaklaştırıldı.

Türkiye"de öncelikle aydınlar arasında büyük bir aşağılık kompleksi oluşturuldu: Türk entelijansiyası, zihnen sömürgeleştirilmiş oldu.

Böylelikle Türkiye"de yalnızca Batılıların karikatürü, metamorfoz yemiş, hilkat garibesi bir entelijansiya icat edildi.

Bu kuşağın yetişmesinde öncü roller oynayan Kadro"culardan Şevket Süreyya Aydemir, yapılan şeyin nasıl büyük bir cinayet olduğunu daha sonra itiraf etmekten çekinmeyecek ve şöyle diyecekti: "İnkılaplarla geçmişe [bize] ait her şeyi yıktık ama yerine yeni hiçbir şey koyamadık."

Her şeye sadece Batılı perspektiflerle bakan, Batılı ödünç akıllarla yaşayabileceğini sanan, Türkiye"nin düşüncede, sanatta, hayatta çölleşmesine, kaynaklarıyla ilişkilerini sıfırlamasına yol açan, yalnızca Batı kültürünün posası çıkmış ürünlerini burada bir marifetmiş gibi satmaya kalkışan, yaratıcı ruhunu ve kurucu iradesini yitiren, vurgun yemiş, yabancılaşmış, bu toplumun medeniyet birikimiyle, tarihî derinliğiyle, kültürel zenginliğiyle ve ruh-kökleriyle ilişkilerini koparmayı, hatta savaşmayı "entelektüel yaratıcılık" zanneden yitik ve bitik kuşaklar zuhûr etti.

Sonuçta, Batılılar tarafından fiilen sömürgeleştirilemeyen Türkiye, içeriden zihnen sömürgeleştirildi ve İslâm"dan uzaklaştırılan tehlikeli bir sürecin eşiğine sürüklendi.

Böylelikle Türkiye, kurulmak"tan ve kurtulmak"tan kurtarıldı! Türkiye"nin kendine özgü özgün, özü gür ve özgür bir dünyası kalmadı.

Sonuçta, dünyasız bir Türkiye"nin, pergelleri, teptikleştirici küresel dünyaya ayarlı "Gezi Parkı gençliği"nin dünyası, hayalleri, rüyaları postmodern popüler kültürün ruhsuzlaştırıcı sığ dünyasına, hayallerine ve rüyalarına ayarlandı!

Böylelikle "tektip küresel dünya"yla irtibat sağlandı (!) kendi engin dünyasıyla irtibatsa arızalandı.

Soru şu: Gezi gençliği, bize ufuk ve çığır açıcı yeni bir dünya mı sunuyor acaba?

Ortada "yeni" bir şey var hiç şüphesiz ki. Nedir bu peki? Postmodern popüler kültürün bütün değerleri değersizleştirici, bütün anlamları anlamsızlaştırıcı ayartıcı ürünleriyle nefes alıp veren, sığ, pespaye, nihilist Amerikan hayat tarzı bu…

Ve ben-merkezci, tüketimi dinselleştiren, her şeyi tüketen, tüketemediği zaman tükeneceğinden ürken, ayartıcı hızın ve hazın önünde sürüklenen, ayartılarak yaşayabilen, histerik, saftirik, ironik bir gençlik…

Türlerine Amerika"da da, Brezilya"da da, Türkiye"de de aynıyla rastlanan, cinselliği dinselleştiren, dinselliği pornografikleştirerek cinselleştiren ve bitiren klonlanmış, köksüz, "öksüz", dekadant bir tür…

Kendi olmayı ayartılmak, hızın ve hazın, tüketimin ve fetişizmin kölesi olmak sanan, toprağın, ağacın, başağın bir ruhu olduğundan, bir ruh üflediğinden habersiz, türlerine kürenin her yerinde rastlanan ruhsuz bir tür…

Sürekli olarak kendi olmaktan, kendine gelmekten kurtarılan, ruh kökleri kurutulan küresel bir klon yani…