IMF ile yeni bir döneme girerken

Son günlerde kamuoyunda IMF"nin yeniden gündeme geldiğini görüyoruz. IMF"nin bu sefer gündem olma sebebi ise; IMF Türkiye ilişkilerinde yeni bir döneme girilecek olmasından başka bir şey değil.

Popülizme de malzeme olan bu yeni dönemin en büyük özelliği: Türkiye"nin IMF"ye olan borçlarını sıfırlayacak olmasıdır.

IMF ile yapılan stand-by anlaşmalarında istisnasız görev almayan lider yok. 9 Cumhurbaşkanı ve 37 hükümet IMF ile yapılan stand-by anlaşması döneminde görev aldı.

1960 yılından bu güne kadar IMF ile 19 kez stand-by anlaşması ve toplamda da yaklaşık 50 milyar dolarlık kredi kullanmışız. Kullanılan bu kredinin 45 milyar dolarlık kısmını ise 2001 krizinin bir eseri olarak son 13 yıl içinde kullandık.

Türkiye ekonomi tarihinde önemli bir yer tutan 2001 krizi bizi IMF"nin kapısına mahkûm eden istisnai krizlerden biridir.

Türkiye"nin IMF"den kullandığı kredilerin çok büyük bir kısmı 2001 krizinden sonra alınmıştır. 2000 yılından 2008 yılına kadar kullanılan IMF kredileri, Türkiye"nin IMF"den kullandığı toplam kredilerin yüzde 90"nına tekabül etmektedir.

Bu süreç nihayet sonlanıyor ve Türkiye-IMF ilişkilerinde borçsuz bir döneme giriliyor.

Türkiye, 14 Mayıs tarihinde 422 milyon dolarlık son anapara geri ödemesi ile ilk kez IMF"ye olan borçlarını sıfırlayarak, 52 yıldan beri borçlu bulunduğu IMF ile yeni bir döneme girecek.

Üstelik bu dönemde Türkiye, 5 milyar dolarla IMF"ye finansal katkı sağlayacak ülkeler arasında yer alacak.

Mayıs 2008"de sona eren son stand-by anlaşmasından sonra IMF lobisi uzun süren bir dönem boyunca yeni bir stand-by yapılması için ciddi anlamda çalıştı.

Bizde elimizden geldiğince böyle bir anlaşmanın gereksiz olduğuna dair görüşlerimizi her fırsatta ve her mecrada dile getirdik ve bu anlaşmaya karşı çıktık. Tüm bu karşı çıkışlarımız yeni bir stand-by"ın gereksizliğini anlatan yazılarımız arşivlerde mevcuttur…

IMF"ye karşı (her zaman olduğu gibi) kayıtsız şartsız kabul oyu verenlere rağmen; Türkiye, küresel krizin en zor dönemini IMF"siz atlatıp, yeni bir anlaşma imzalamayarak bugüne kadar geldi.

Ve yeni bir anlaşma olmaması durumunda felaket tellallığı yapanların dediklerinin hiç biri olmadı.

IMF kredilerinin matematiksel yükü aslında çokta önemli değil.

Sonuçta uygun faiz oranlarıyla bir borç alıyorsunuz ve bunu bir takvim çerçevesinde ödüyorsunuz.

Ancak size sağlanan krediler belli şartlara bağlandığı için, kredilerin her bir centini almak için IMF ne derse yapmak durumunda kalıyorsunuz. Tabiri caizse; her bir cent burnunuzdan fitil fitil getiriliyor…

Lakin IMF kimsenin kafasına da gel seninle anlaşalım diye silah dayamıyor.

Ülkeler anlaşmak için IMF"nin kapısını çalıyor. Yapılan anlaşmalarla da IMF, o bildik, her ülkeye uyguladığı politikayı, acı reçeteyi ülke yöneticilerine dayatıyor. Basiretsiz yöneticiler ve onların sebep oldukları krizler ülkeleri IMF"ye muhtaç ediyor.

Tıpkı Türkiye"nin uzun yıllar boyunca yaptığı gibi…

Ne diyelim; Allah bir daha bu ülkeyi IMF"nin kapısına düşürmesin…