Tarih kimbilir ne yazacak?

Olağanüstü günler, haftalar, aylar, yıllar yaşadığımızdan şüphemiz yok.

Son yıllar fırtına gibi geldi geçti.

Hâlâ bir fırtınanın içinde olduğumuz da ortada.

Bir yandan Reyhanlı"daki patlamanın tartışması, bir yandan PKK"nın sınır dışına çıkışı sürüyor.

Bir yandan uluslararası platformlarda Türkiye Suriye"deki kaosun sona ermesi için görüşmeleri hızlandırıyor.

Yazıyı yazdığım saatlerde Başbakan Erdoğan Beyaz Saray"a giriş yapmıştı.

Türkiye saati ile 20 civarında bitmesi beklendiği için neler konuşulduğunu ve daha sonra iki liderin basına hangi açıklamalar yaptığını ben yazıyı bitirdiğimde henüz öğrenememiş olacağım.

Bütün bu olup bitenler için yarın tarihin ne yazacağı ise çok önemli.

İnsanoğlu içinde yaşadığı sürecin ne anlama geldiğini ve yarını nasıl değiştirdiğini algılama kapasitesine sahip değil. Çok az kişi bu deha gerektiren özellikle donanmış olsa da genellikle onların ne söylediği yaşadıkları zamanda dikkate alınmaz zaten.

Ben bu özellikten mahrum ve çok sınırlı bilgim ve sezgimle tarihin yarın yazacağı bizi en çok ilgilendiren başlığın asıl Kürtlerle ilgili olduğunu düşünüyorum.

Eğer Çözüm Süreci başlamasa ne olurdu sorusunun cevabı beni bu düşünceye iten.

Çok seçeneğimiz yok…

İlki, 30 yıl süren büyük bir çatışmanın bir 30 yıl daha süreceği.

Böylece bu memleketin kendini toparlaması sürekli ertelenirken, insan ve maddi kaynakları ve potansiyeli boşa harcanmaya devam edecekti.

Bu durumda 30 yıl sonra artık mesele ne hale gelirdi, orası iyice karanlık.

İkinci ihtimal PKK"nın değişen bölge dengeleri içinde silahlı mücadele açısından avantaj sağlayıp ama bu toprakları da kısmen içeren ama hemen sınırların ötesinde bağımsız bir Kürdistan kurulmasında başat rol oynaması.

Belki bir üçüncü ihtimal bu mücadelenin Türkiye toprakları içinde zamanla bağımsızlaşacak bir özerk bölgenin kurulması olabilirdi.

Benim görüşüm, üç ihtimalin de hepimize, Türk-Kürt ayırmadan hepimize zarar vereceğiydi.

Kurulacak ya da kurulma yolunda adımları atılacak Kürdistan Türkiye ile çok uzun yıllar düşman kardeş gibi yaşayacak;

Türkiye dışında ülkelerin etki alanına açık olacak bir devlet olma kaderinden zor kurtulacaktı.

Çözüm Süreci"nde olumlu cevap veren İmralı, PKK ve BDP yönetimi aslında tarihin nasıl yazılması gerektiğini de belirlemiş; yerlerini seçmiş oldu.

O yeri, tarihin, "Türkiye"de yaşayan Kürtler, Türkiye"deki diğer bütün kardeşleriyle kaderlerinin birliğinden yana olduklarını ortaya koydular" diye yazacak.

"Başka ülkelerle ve onların planlarıyla aralarına mesafe koydular" diye yazacak.

"Ne kendilerini ne Türkiye"yi ve insanlarını/kardeşlerini başkalarının oyunlarına alet ettiler " diye not düşecek.

Çözüm Süreci"ne ilişkin itiraz ederken, yarın tarihin bu itirazları nasıl not edeceğini de düşünün.

Bu büyük ve önemli meseleden daha aktüel ama daha önemsiz Suriye konusuna geçerken, bu kaostan hiç olmazsa madem Kürt Sorunu bitiyor, yerine el çabukluğuyla bir Alevi Sorunu icad etmek isteyenler hakkındaki hüküm ise tarihe kalmayacak.

Çünkü böyle bir sorun yaşanmayacak.

Tarihsel acı tecrübelere rağmen bu çapta bir mezhep sorunu yaşamamızın mümkün olmadığı bir yana… aynı zamanda Çözüm Süreci"nin de geleceğe taşınması için şart olan yasal düzenlemeler hatta daha geniş anlamıyla yeni bir Anayasa seçeneği alternatifsiz olarak karşımızda durduğu için de.

O Anayasa sadece Kürtler için değil Alevisi, Sünnisi, Türkü ve daha sayabileceğiniz tüm tanımlamalara sahip "hepimiz" için yapılacak.

Uluslararası desteğe sahip olabilmiş; geniş çaplı, on yıllardır süren büyük bir silahlı mücadeleden böyle bir çözüme geçebiliyorsak Reyhanlı"dan Sünni-Alevi çatışması çıkarmayı düşleyenler ham hayaller peşindedir.

Maraş"ta, Çorum"da, Sivas"ta yapamadıklarını ne saçma sapan yorumlar yapanlar ne Reyhanlı sokaklarında ateşe körükle giden bir kaç çapulcu başarabilecek.

Onlara inat Alevi-Sünni birlikte cenaze namazları kıldı kaç gün orada.

Bu memleket başkalarının değil; bizim, hepimizin.

Tarih de inşallah sadece bunu yazacak.