Erken Taksim notları

Woody Allen"ın yıllar önce Türkçeye çevrilen bir kitabında Fransız İhtilali için mealen söylediği, "İhtilalciler ayrıldığında saray koltuklarında lekeler ve sigara yanıkları kalmıştı" gibi bir cümlesini hatırlıyorum. Allen, daha sonraları, "Onlar sadece sarayın kilitlerini değiştirdiler" şeklinde de bir cümle sarfetmiş.

Acaba gerçekten öyle mi oluyor?

Acaba bu sürat çağında hızlı okuma ile Savaş ve Barış"ı okuyan birisinin "Olay Rusya"da geçiyor" demesi kadar basit ve ironik mi meseleler?

Taksim"den bahsediyorum evet. Son on gündür hepimiz gibi.

Taksim"de toplananların arasında neredeyse klasik sınıflamayla emekçilerin bulunmaması biraz tuhaf.

Emekçi olmadıkları gibi neredeyse orta ya da üst sınıflardan çoğu. Bu yüzden seslerini duyurmak ve görünür olabilmek için iletişim imkanlarını, görsel, işitsel, sanal bütün potansiyeli en iyi şekilde kullanabiliyorlar.

İstanbul"daki olayların en güçlü yankısı Ankara ve İzmir"den geldi.

Tarihte de öyledir; İstanbul"da başlar ama Ankara"da gelişir sıra dışı olaylar, akımlar.

Haziran ayının ilk bir iki gününde ülke çapına yayıldığı söylenen protestolarsa üç büyük il dışında Hatay"daki Alevi meselesini kaşımaya yönelik özel provokasyon hariç çok cılızdı.

Hafta sonunda Niğde ve Aksaray"dan gelen misafirlerim iki küçük olay dışında bir şey görmemişlerdi kendi şehirlerinde meselâ…

***

Taksim"de çevre ve benzer duyarlıklarla başlayan olayların, protestoların hızla yayılıp genelde hükümet özelde Recep Tayyip Erdoğan karşıtlığına evrildiğini bizzat protestocular da kabul ettiğine göre bu bölümde tartışılacak bir şey yok.

Mesele bundan sonra taraflar ve tavırları üzerinden okunabilir ancak.

Taksim"de ilk günlerin çevre, ağaç, avm… ve benzerleri üzerinden samimi olarak itirazları olanlar ve polisin yanlış uygulamalarıyla onlara katılanlar birinci grubu oluşturuyor.

Karşılarında, muhatap olarak Başbakan Recep Tayyip Erdoğan"ı görüyorlar. Başbakan bu açıdan bu meseledeki bir diğer taraf.

Olaylar büyür ve genişlerken, hedef değiştirip özellikle Başbakan"a yöneldiğinde ise yeni bir grup ortaya çıkıyor.

Bu eylemlerden bir hükümet darbesi çıkarmanın ya da en azından Başbakan"ı başarısız kılmak; olmadı daha etkisiz hale getirme peşindekiler üçüncü grubu oluşturuyor.

Bu üçüncü grup içinde bu ülkede yaşayan özel ve kurumsal kimliklerle birlikte yabancı basın ile yabancı hükümet açıklamalarından da kolayca anlaşıldığına göre uluslararası bir koalisyon da var.

***

Peki bütün bunların içinden nasıl bir çözüm çıkacak?

Bu düğüm nasıl çözülecek?

Düğümü çözecek olanın da isterse daha da karmaşıklaştırıp kördüğüm haline getirebilecek olanın da Başbakan olduğunu Taksim"de aleyhine slogan atan da yurt dışındaki de biliyor.

Herkes onun ne yapacağını izliyor, pozisyonunu ona göre ayarlıyor.

Başbakan, Kuzey Afrika dönüşünde önce Atatürk Havaalanı"nda sonra önceki gün Adana, Mersin ve Ankara"daki mitinglerle bunun ipuçlarını verdi.

Önce tüm muhaliflerine arkasında büyük bir halk kitlesi olduğunu gösterdi.

Sonra, her seferinde gerilimin dozunu kontrollü şekilde artırdı.

Erdoğan şimdi muhataplarının da muhaliflerinin de bundan sonraki hamlelerini beklediğini iyi biliyor.

Kontrollü gerilimin ardından benim beklentim Başbakan"ın Taksim"deki ilk gruba girenlerle bizzat kendisinin görüşme yapması.

Başlangıcıyla bugün geldiği nokta arasındaki fark; belirgin bir siyasi motivasyonun ve liderinin yokluğu ile orada bulunanları her geçen gün zaten böyle bir görüşmeye hazır hale getiriyor.

Aksi durum yani bir polis müdahalesi ise tekrar 31 Mayıs Cuma gecesindeki birliği ve eylemliği kamçılayacaktır.

Bu hafta içinde yapılacak böyle bir görüşme ise öncelikle ilk grubu aradan çıkaracaktır.

Çıksınlar ki, Taksim olaylarını yorumladığımız ilk yazımızda belirttiğimiz ve bugün açıkça ortaya çıkan "arkadaki büyük resim"le arkasında engel kalmasın.

"Erken Taksim notları"mdan bu yazının sınırlarında aktarabildiklerim şimdilik bu kadar.

"Aradan bunca zaman geçti, daha hâlâ erken mi?" diye sormayın.

Çok erken. Taksim"de ne oldu, uzmanlar bile tartışıyor. Her gün her biri diğerinin aksi tezini savunan hem de ikna edici yazılar çoğalmaya devam ediyor. Mesele tabii ki Woddy Allen"ın Fransız İhtilâli"ni hak etmediği şekilde hicvettiği gibi değil çünkü.

Taksim olayları da nasıl sona erersen ersin herkes, hepimiz, her kesim için çok şey söyledi, söylemeye de devam edecek.