Çözüme karşı çıkan İstanbul"u kazanamaz

1 Mayıs"ta İstanbul"da yaşanan gazlı ve kanlı görüntüler Türkiye"nin "toplum" olması için uzun bir yol yürümesi gerektiğini gösterdi. Ne yazık ki, Türkiye birlikte/bir arada yaşayan değil tersine yan yana yaşamak zorunda kalan toplumsal gruplara dönüşüyor. 1 Mayıs bu durumu biraza daha sarih biçimde ortaya çıkardı.

Oysa Türkiye siyaseten normalleştikçe eski Türkiye"den farklı olarak toplumu bir arada tutan değerlerin, ortaklık duygusunun artması gerekirken, olmuyor. Her tartışma, her siyasal sorun toplumsal gerilim ve bölünmeye yol açıyor. Ergenekon"dan yeni anayasa, eğitimden çözüm sürecinde her konuda bu ayrışma daha da net biçimde ortaya çıkıyor.

Son olarak 1 Mayıs"ta yaşananlar…

Önceki gün yaşananlara baktığınızda gördüğünüz tablonun özeti; AK Parti"nin 1 Mayıs kutlamasını yasaklamış olduğudur. Oysa durum böyle değil. Tersine 1 Mayıs"ın Taksim"de kutlanması AK Parti ile mümkün oldu.

1 Mayıs resmi tatil ilan edildi. 2010-2011 ve 2012"de Taksim Meydanı"nda kutlandı. Bu yıl Taksim Meydanı"nın yayalaştırma çalışması ve olabilecek güvenlik zafiyetlerini ortadan kaldırmak için Taksim"de kutlanması yasaklandı. Durum somut olarak bu.

Ancak belki sorun da burada başlıyor. 1 Mayıs"ın Taksim"de kutlanmasının önünde somut fiziki zorluklar olmasına rağmen bu durum aşılamadı. Bir yanda sendikaların ısrarı diğer yanda bugüne kadar görmediğimiz biçimde kitle partilerinin bu durumu sahiplenmeleri, krizin doğmasına yol açtı. Bu krizi daha büyüten adeta ilan edilen olağanüstü hal ve polisin uyguladığı ölçüsüz şiddettir. Gazlı 1 Mayıs"ı kimse hak etmedi.

Başbakan Erdoğan"ın "Taksim"de kutlama olmayacak" açıklaması, siyaseten kendini AK Parti"nin karşısında konumlayan tüm partilerin 1 Mayıs"ı sahiplenmesine yol açtı.

Özellikle ana muhalefet partisi CHP, bu fırsatı kaçırmadı. Bugüne kadar 1 Mayıs kutlamasına özel bir önem atfetmeyen CHP"nin bu yıl, 1 Mayıs"a üst düzey katılımını "işçi ve emekçi sevgisi" ile açıklamak işin kolay kısmı olur. CHP açısından 1 Mayıs"ı cazip kılan, Taksim"de kutlamanın Başbakan Erdoğan tarafından "yasak" ilan edilmesi. CHP"nin 1 Mayıs"ı sahiplenmesi hak ve özgürlük savunusundan önce bir siyasal tutumdur. Bunun için CHP"yi kınamak mümkün değil.

İstanbul"da yaşayan bir birey olarak itiraf etmek gerekiyor ki; İstanbul, İstanbullular tarafından değil; merkezi siyasi irade tarafından yönetiliyor. İstanbullular kendilerini ilgilendiren "büyük siyasi tercihler" konusunda karar alamıyorlar. Otobüslerin rengi, vapurların tipi gibi "küçük siyasi tercihler" konusunda fikirleri alınıyor ama, Taksim Meydanı"nın geleceği, kentsel dönüşüm gibi "büyük siyasi tercihler" konusunda yok sayılıyorlar. İstanbul"a ne yazık ki "Küçük Türkiye" muamelesi yapılıyor. İstanbul bunu hak etmiyor. Bu yerelliğin ve demokrasinin ruhuna aykırı.

Ne yazık ki, CHP"nin İstanbul ilgisi çok bu noktalardan değil. Onların İstanbul ilgisinin temelinde "AK Parti"nin gidişini başlatacak bir başarı" var. İstanbul"la ilgili projelerden çok, kötü yönetim eleştirisi yapıyorlar.

Peki CHP, 2014 yerel seçimlerinde İstanbul"u kazanabilir mi?

Son günlerde medyada bazı köşe yazarları mesaisinin bir kısmını "evet CHP İstanbul"u alabilir" duygusunu yaymaya ayırıyorlar. En kötüsü de bunu, "nasıl" yapılabileceği üzerinden değil "olmasına olan inancıyla" yapıyorlar.

Bu niyetler olsa olsa birer temenni olabilir. Gerçekleşmesi zor bir temenni.

Her ne kadar, yerel seçimlerde seçmen partiden çok adaya, adayın kişiliğine oy verse de; İstanbul başta olmak üzere büyükşehirlerde parti de en az aday kadar önemlidir. Hele İstanbul gibi bir ilde parti adaydan daha önemlidir.

Bu tabloda CHP İstanbul"u alabilir mi?

Bu sorunun teorik olarak iki ihtimali var. Ama bunlardan "evet kazanabilir" daha düşüktür. CHP"nin İstanbul"u alması için de BDP"nin de olduğu "AK Parti karşıtlığı" üzerinde değil; "İstanbul"un demokratik yönetimi" ekseninde bir demokrasi koalisyonuyla mümkün olabilir bir seçenekti.

Ama bu olasılık da "çözüm süreci ile birlikte devre dışı kalmıştır. Çözüm sürecinde CHP"nin tutumu BDP ile olası ittifakı imkansız hale getirmiştir. Çözüm sürecine karşı çıkan bir partinin adayı kim olursa olsun en büyük Kürt şehri olan İstanbul"u (AK Parti"nin adayına da bağlı olmak üzere) alma şansı yoktur.

CHP"nin İstanbul"u almasının ikinci ve daha temel bir sorunu daha vardı. O da; parti dışından olsun, parti içinde olsun hiçbir adayın önceliğinin İstanbul olmamasıdır. Ne yazık ki, hepsinin İstanbul düşünün arkasında alabileceği en yüksek oyu alarak Kılıçdaroğlu"na rakip olmak var. Acı olan da bu.