Muhacirler bunalımda

Fort Dix- Sırp zulmünden kaçan Kosovalı muhacirler, ABD'deki Fort Dix askeri üssünde, 'otelde konaklar gibi' iyi karşılanmalarına rağmen, geride bıraktıkları aileleri, evleri ve ülkelerinin geleceği konusundaki endişelerinin yarattığı stres ve benzeri ruhsal problemlerle başetmeye çalışıyorlar. ABD yönetimi, yeterli imkanları sağlamakta güçlük çeken Makedonya'nın talebi üzerine, bu ülkedeki muhacirlerden bazılarına kucak açarak, onları New York'a bir saat uzaklıktaki Fort Dix askeri üssünde özel olarak inşa edilen kampa yerleştiriyor.

"Task Force Open Arms" (Açık Kollar Görev Gücü) programı çerçevesinde faaliyet gösteren Fort Dix'e şu ana kadar ulaşan muhacir sayısı 1.755. Bu rakamın yüzde ellisini çocuklar oluşturuyor. Amerikan Kızılhaç görevlisi Paul Hialy, kampta muhacirlerin yaşadığı en büyük sorunun 'stres' olduğunu söyledi. Hialy, çocuk sayısının fazlalığı nedeniyle ilkokula benzettiği kampta, çocuklardan çok, "stres altındaki yetişkinlerin" ilgiye ihtiyaç duyduklarını belirtti. Muhacirlerin, geride bıraktıkları toprakları, evleri, aileleri, mesleki yaşamları, Yugoslavya'daki gelişmelerin nasıl sonuçlanacağı ve kendilerini nasıl bir geleceğin beklediği konusunda derin endişe hissettiklerini kaydeden Hialy, kampta 15 psikiyatrist ve 3 imamın, muhacirlere yardımcı olduğunu söyledi.

Muhacirler, Makedonya'daki kamplardan uçakla McGuire askeri üssüne geliyorlar. Burada, Göç ve Vatandaşlık Kurumu ile Sağlık Bakanlığı yetkilileri tarafından karşılanarak 40 dakikalık bir otobüs yolculuğunun ardından Fort Dix'e getiriliyor. Geldiklerinin ertesi günü ev, iş ve para bulmaları için kendilerine yardımcı olacak 9 gönüllü Amerikan ajansı ile görüşüyor. Uygun koşullar sağlandığında ise Göç ve Vatandaşlık Kurumu'nun ayda 450 dolarlık desteği ile ABD'nin çeşitli bölgelerine dağıtılmaları planlanıyor. Kamp yetkilileri, 'muhacir' kelimesi yerine 'konuk' sözcüğünü kullanmayı tercih ediyor. Muhacirler, isterlerse ABD'de kalarak 5 yıl sonra Amerikan vatandaşlığı alabilecek, ancak ABD'li yetkililere göre bu yönde şu ana kadar istek belirten kimse olmamış. Muhacirler, evlerine dönmek istiyor.

Priştine'de kuaförlük yaptığını söyleyen 32 yaşındaki Sabahat Guşi, "Kosova'da saat 18.00'den sonra sokağa çıkmamız yasaklanmıştı. Çıkanların da can güvenliği yoktu. Hayvan muamelesi görüyorduk. Her yerde tecavüzler ve cinayetler oluyordu. Sırp polisinin zoruyla evimizden çıkarıldık. Biz evimize dönmek istiyoruz. Kosova'nın, Yugoslavya'dan ayrı, demokratik, bağımsız bir ülke olmasını istiyoruz" dedi. İki yaşındaki bebeğini kucağında taşıyan Recep Çello ise, "Kendimi şanslı saymıyorum. Hayatta olduğumuza memnunum ama ailemin geride kalanı için endişeliyim. Yolda çok bebek öldü. Oğlum Enver ölecek diye de çok korktum" dior. Recep, "NATO ve ABD bize yardım etmek için Yugoslavya'yı bombalıyor. Ama Sırplar da bizi topraklarımızdan etmek için bu mükemmel fırsatı kullanıyorlar" diyor. Tıp fakültesini birinci sınıfta bırakmak zorunda kalan 20 yaşındaki Teutea da, anne babasıyla iki erkek kardeşini çok özlediğini söylüyor. Priştine yakınlarındaki okulu evine uzak olduğu için amcasının evinde kalan Teutea, bir gün maskeli ve silahlı 5 kişinin amcasının evini basarak, 5 dakika içinde evi terketmeye zorlaması üzerine amcasıyla birlikte trenle önce Makedonya'ya, oradan da Fort Dix'e gelmiş. Teutea, "Ailem buraya gelmezse mutlaka dönmek isterim" diyor.