Baykal"ın siyasi nüfuzu da sona erdi...

Bugün yaşananları on yıl sonra konuşan insanlar acaba neler söyleyecekler, Baykal ve Kılıçdaroğlu''nu nasıl değerlendirecekler? Övgü ve yergi dozajı ne olacak? Kanımca Baykal hizipçi ve sert üslubunun yanında uzun süre koltuğu bırakmamasıyla ve müzmin muhalif tutumuyla ele alınacak. Eğer çıkıp da “görüntülerdeki kişi ben değildim” diye ciddi bir yalanmada bulunmazsa seks skandalıyla siyasi hayatı sona eren lider olarak tarihteki yerini alacak. Avukatlarının ve kendine göre uzman olan kişilerin sözlerinin hiçbir anlamı olmayacak…

Yaşananların on yıl sonraki okuması şöyle olacak: CHP lideri büyük bir skandala karıştı, istifa etmek zorunda kalan Baykal''ın yerine Kılıçdaroğlu geçti. Veya: Kılıçdaroğlu, gizli kamera görüntüleriyle istifa etmek zorunda bırakılan ve teşkilatın kazan kaldırması sonrası geri dönemeyen Baykal''ın yerini aldı.

Burada üç husus önemli olacaktır:

1. Baykal''ın karıştığı olay ve bunun birilerinin operasyonu olması.

2. Teşkilatın ve milletvekillerinin Baykal''ın dönme ihtimaline karşı kazan kaldırması.

3. Kılıçdaroğlu''nun Baykal''a rağmen koltuğu kapması…

On yıl sonra Kılıçdaroğlu diye birinin önemi olur mu, ne kadar olur, insanlar böyle birini hatırlar mı veya Kılıçdaroğlu nasıl biri olarak hatırlanır onu bilemiyoruz. Belki sadece Baykal''ın ayrılışı esnasında kısmi rol üstlenmiş biri olarak ismi geçebilir. Ya da elde ettiği tarihi bir fırsatı değerlendiremeyen silik, zayıf, etkisiz bir lider adayı olarak…

“Kimseye değil, sadece kaderine kırgın olan” Baykal''ın sakin kafayla düşünmesi lazım. Onlarca yıldır beraber yol yürüdüğü insanlar onu nasıl bir hafta da yolda bıraktılar, üzerine kalın bir çizgi çektiler? Sadece Önder Sav değil elbette… Baykal''ın kendi kurduğu il teşkilatlarının başkanları, milletvekilleri, kader arkadaşları bir hafta içinde kazan kaldırmışlar ve geri dönüş yoluna barikat döşemişlerdir. Bazı yakınlarının “milli kahraman” yaparak geri döndürmeye teşebbüs ettiğini gören CHP teşkilatları adeta kazan kaldırarak “geri dönme” çağrısı yapmıştır. Baykal''ı istifaya çağıranların fazla olmaması belki önemlidir, ama Baykal''a “dönme” diyenlerin sayısının yüksek olması daha önemlidir.

Baykal sadece koltuğu kaybetmemiş, siyasi ağırlığını ve tüm nüfuzunu da yitirmiştir. Bu çok hazin bir sondur. Baykal''ın emanetçi olarak partiyi idare edeceğini, dışarıdan emirler yağdıracağını düşünenler yanılmıştır. Çünkü CHP kadrosu, Baykal''ı sadece idareten değil, siyaseten de bitirmiştir. Liderlerin partileri mahkemece kapatılır, siyasi yasaklı olur ama yeni parti onun etkisi altında gelişir ya da yaşı sebebiyle ayrılan lider etkisi ve saygınlığıyla duruma vaziyet etmeyi sürdürebilir. CHP''de bunların olamayacağı da görülmüştür. Baykal''ın itibarıyla birlikte nüfuzu da yıkılmıştır. Baykal''ın siyasi nüfuzunu bitiren hiç kimse değil, kendi partisi olmuştur.

Baykal''a dönme diyen parti, bir yönüyle bu iddiaları da teyid etmiştir. Ama teyid etmekle de kalmamış, bunu fırsat bilmiş, adeta enkazın üzerine basarak yükselmeye kalkmıştır. Baykal''ın kalkıp da başkalarına söz söylemeye teşebbüs etmesi doğru olmayacaktır, çünkü kendi teşkilatı bu tavırla arkasında durmadığını göstermiştir. Baykal''sız bir CHP''nin doğurduğu heyecan, önce CHP içinde galeyana gelmiştir. İlk tekmeyi, yıllarca bu saltanatın bir parçası olanlar vurmuştur. “Kral öldü, yaşasın yeni kral” diye nara atanlar, Baykal''lı CHP''nin köşe taşlarıdır.

Yıllar sonra bugünü değerlendirenler, Baykal''ın içine düştüğü dramın bu boyutuna da atıf yapacaktır.