Tekstilde KDV inerse iç piyasa canlanır...

İhracatın lokomotif sektörlerinden tekstil sektörünün geldiği noktayı ve sorunlarını İstanbul Tekstil ve Hammaddeleri İhracatçı Birliği (İTHİB) Başkanı İsmail Gülle ile konuştu. Gülle, KVD indiriminden, ithalatta yaşanan Çin istilasına kadar çeşitli konularda sorulamızı cevapladı.

Böyle devam ederse ihracatın cenazesini kaldırdık demektir. İhracatımızın büyük bölümü euro bölgesine yapılıyor. Zarar ederiz. Paritenin düşmesi Avrupa Birliği'nin ABD mallarına yüzde 5 vergi uygulamaya başlamasından kaynaklanıyor.

Şubat 2001: dolar 1.310 bin lira. Şubat 2004 dolar 1.320 bin lira. 2001'in enflasyonu yüzde 69, 2002'nin 38, geçen yılın yüzde 24. Bütün gelirin, dövizin erimiş buna karşılık bütün girdilerin de alabildiğince artmış. Bu manzara içerisinde ihracatı nasıl ileriye götürürüz? Görünen öyle birşey var ki gerçekten sektör inanılmaz bir baskı altında. Çalışanı da, işvereni de mutsuz.

Bu yanlış bir anlayış. Biz doların düşmesine karşı değiliz. ihracatçı olarak imtiyaz da istemiyoruz ama eğer gelirimiz buysa, giderimizin de buna göre düzenlenmesi lazım. Asgari ücret konusunda işçiye verilen parayla ilgili olarak kimse olumsuz bir şey söylemiyor. Asgari ücretten devletin aldığı payın azaltılmasını istiyor. Sigorta ve muhtasar bugün verilen ücrete eşit. Sosyal güvenlik kurumlarındaki 20 katrilyonluk açığı biz meydana getirmedik. Bunun bedelini ödeyecek kesim olmak da istemiyoruz.

KDV bugünün konusu değil. Zekeriya Temizel döneminde başlayıp da o günden bugüne bir arpa boyu yol alınamayan bir konu. İşin bir sosyal, bir de mali boyutu var. Yüzde 18'lik KDV suistimal ediliyor. Faturasız satış, naylon faturalar ortaya çıkıyor. Biz kendimiz ihbar ediyoruz, bir sonuç alınamıyor. Devletin ciddi bir kaybı var. Yüzde 8 olursa herkes öder. Devlet KDV almasa, vermese bu işten kârlı çıkacak. Ayrıca yüzde 10'luk bir pazarlama rahatlığı getirir. Fiyatlar ucuzlar. Tüketim artar. Piyasa için son derece olumlu bir etkisi olur. Türkiye'nin buna ihtiyacı var. Bunun kesinlikle yapılması lazım.

Tekstilin reel artışına bakarak bir enflasyon hesaplaması yapılsa, Türkiye'de kesinlikle enflasyon çıkmaz.

Türkiye'deki en büyük hastalık kayıtdışı. Elektrik çalınıyor, kaçaktan dolayı elektrik pahalı satılıyor. Pahalı satıldığı için de kaçağa dönüşüyor. Bir kısır döngü içinde. Cesaretli kararlar bunun yolunu açar. Çözümü herkes biliyor, dinlediğinde herkes haklısın diyor ama sonuç yok.

Hükümet istemiyor fikrine katılmıyorum. Gerek hükümet gerekse Başbakanımız, yatırımcıyı, üreticiyi ve çalışanı destekleyici. Türkiye'nin bir- takım gerçekleri var, kendisini de aşan. Bunların yarattığı sıkıntılar var.

Enflasyon tek haneli rakamlara iniyor, döviz geriliyor ama maliyetler yükseliyor. Bir yandan bu ekonomik sisteme alışmak, bağışıklık kazanmak için çalışırken, diğer yandan da 2005 yılını düşünüyoruz. Çin tehdidi var karşımızda. Çok ciddi bir fiyat baskısı var. Şimdi Çin acayip bir cazibe merkezi haline geldi. Şu anda herkes yüzünü oraya dönmüş durumda. Oradan alıyor, oraya satıyor. Ofisler açılıyor, anlaşmalar yapılıyor, ortaklıklar aranıyor. ekonomi bir şekilde dengesini bulacak ama buluncaya kadar herkes oradan bir şekilde faydalanmak istiyor. Bu yüzden 2004 ve 2005'te en azından sektörün vaziyetini koruması lazım.

Fuarlara alınmayan Türk firmaları şimdi fuar yapıyor. 11 Eylül'den sonra fuar kavramı da çok değişti. İnsanlar oradan çekilmeye başlayınca fuarların önemi daha da arttı. Türk firmaları, New York, Paris gibi şehirlerde düzenlenen fuarların gözbebeği oluyor. Bu değişim son 2-3 yılda yaşandı. Mesela FB'ye Türk firmaları alınmazdı, şimdi 16 firma var.

Türk firmalarının fuarlara alınmaması da, 'bunlar modellerimizi çalıyor, taklit ediyorlar' düşüncesinden kaynaklanıyordu. Şimdi Türk ürünleri taklit ediliyor. Şimdi Türk ürünleri marka konumuna geldi. Londra'daki mağazalarda takım elbisenin kolunda Bossa, Yünsa kumaşından yapılmıştır yazıyor. Bunları görmek çok güzel.

Dövizin düşük kalması ithalatı son derece cazip hale getirdi. ithalatın cazip hale gelmesiyle birlikte, ithal mallar ihracatçıların da tercih ettiği ürün haline geldi. Bu mallar getiriliyor işleniyor sonra da ihracatı yapılıyor. Hindistan'dan, Pakistan'dan, Endonezya'dan, Türk Cumhuriyetleri'nden, ucuz olan her yerden geliyor.

Tabiî ki. Enerjideki bir indirim direkt olarak ürüne yansır. Tekstil, emek yoğun bir sektör. Enerji çok kullanılıyor. İndirim, maliyetleri düşürür, ürünleri çok daha avantajlı hale getirir. İthalatı yok etmeyecektir, ama kapasite fazlası ürünlerin gelmesini önleyecektir.

İhracat için tek partili iktidar şans, Dış Ticaret Müsteşarlığı'ndan gelme birinin Dış Ticaretten Sorumlu Devlet Bakanı olması ekstra bir şans. Sayın Tüzmen'in gerçekten çok dinamik bir yapısı var. Sanayicinin, ihracatçının her zaman yanında yer almış biri. Düzenlediği ülke gezileriyle de ihracata büyük katkı sağlıyor. Komşularımızla ticaretimiz gelişiyor. Yununistan'la ticaretimiz var. Irak, Suriye, İran tekstil için her zaman önemli olmuştur. İhracatımızı olumlu etkileyen faktörlerden biri de komşu ülkelerle yapılan ihracatımızın artması. Sayın Tüzmen gibi, sayın Oğuz Satıcı gibi insanlar ihracata pozitif ivme kazandırıyorlar.

RÖPORTAJ: YAŞAR SÜNGÜ-YILMAZ YILDIZ

----------------- imza------------------

----------------- imza------------------