Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), sosyoekonomik gelişmişlik düzeylerine ilişkin kapsamlı araştırmasının sonuçlarını yayımladı. Eğitim seviyesi, gelir düzeyi, sağlık hizmetlerine erişim ve yaşam kalitesi gibi birçok kriter üzerinden yapılan analizde Türkiye'nin en fakir ilçeleri belli oldu. Türkiye genelinde 26 milyondan fazla haneyi kapsayan veri seti üzerinden hazırlanan araştırma, ülke içindeki bölgesel refah farkını da gözler önüne serdi.
TÜİK’in yayımladığı sosyoekonomik gelişmişlik araştırması, Türkiye’nin en fakir 14 ilçesini ortaya koydu. Araştırmada özellikle nüfusu düşük ve kırsal ağırlıklı ilçelerin listenin alt sıralarında yer aldığı görüldü. İşte dikkat çeken liste…
İşte TÜİK verilerine göre Türkiye’nin en fakir 15 ilçesi
Çankırı - Bayramören: Küçük bir kırsal ilçe, nüfusu yaklaşık 2 bin. Tarım ve hayvancılık ana geçim kaynağı. Göç sorunu yüksek, altyapı yetersiz. Eğitim ve sağlık hizmetleri sınırlı.
Kastamonu - Pınarbaşı: Ormanlık alanda yer alan ilçe, 5 bin nüfuslu. Hayvancılık ve tarım ön planda. İşsizlik oranı yüksek, genç nüfus göç ediyor. Turizm potansiyeli düşük.
Sinop - Dikmen: Karadeniz'in iç kesiminde, 5 bin nüfus. Ormancılık ve tarım geçim kaynağı. Altyapı sorunları var, eğitim seviyesi düşük. Göç nedeniyle nüfus azalıyor.
Kayseri - Felahiye: İç Anadolu'da, 6 bin nüfus. Tarım ağırlıklı ekonomi. Sulama sorunları var, işsizlik yaygın. Sağlık ve eğitim tesisleri yetersiz.
Sivas - Doğanşar: Doğu Anadolu geçişinde, 3 bin nüfus. Hayvancılık baskın. Kış şartları zor, göç yüksek. Altyapı yatırımları sınırlı, ekonomi durgun.
Konya- Derebucak: Toroslar'da, 6 bin nüfus. Tarım ve ormancılık ana sektör. Su kaynakları sınırlı, iş fırsatları az. Eğitim oranı düşük.
Giresun - Çamoluk: Karadeniz'de, 9 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık geçim. Göç sorunu büyük, altyapı zayıf. Turizm potansiyeli kullanılmıyor.
Sinop - Saraydüzü: Küçük kırsal ilçe, 6 bin nüfus. Ormancılık ve tarım ekonomisi. İşsizlik yüksek, gençler göç ediyor. Sağlık hizmetleri sınırlı.
Sinop - Türkeli: Sahil ilçesi, 17 bin nüfus. Balıkçılık ve tarım ön planda. Turizm düşük, altyapı yetersiz. Eğitim seviyesi orta.
Sinop - Erfelek: Doğal güzellikleri var, 12 bin nüfus. Tarım baskın. İş fırsatları az, göç var. Şelale turizmi potansiyelli.
Sinop - Durağan: Kızılırmak kenarında, 20 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık. Altyapı sorunları, işsizlik yüksek. Eğitim tesisleri sınırlı.
Sinop - Ayancık: Sahil ilçesi, 24 bin nüfus. Ormancılık ve balıkçılık. Sel afetleri yaşadı, ekonomi durgun. Turizm geliştirilebilir.
Bingöl - Yayladere: Dağlık bölge, 2 bin nüfus. Hayvancılık ana sektör. Altyapı yetersiz, işsizlik yaygın. Eğitim seviyesi düşük.
Siirt - Pervari: Güneydoğu'da, 32 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık. Güvenlik sorunları geçmişte etkiledi, ekonomi zayıf. Göç oranı yüksek.
