Savaşın masum tanıkları

Orada yaşam mücadelesi 3 yaşındayken başlıyor, başka seçeneğin yok…

Masumiyetin resmini kimse çizmeye kalkmasın başaramaz.

Savaşın masum delikanlıları onlar…

Orada neler oluyor… Hey kimsiniz siz… Korkuyoruz

Belki bugün bir kıyafet satabilirim ve mutlu olurum.

Hayat işte 3 sene önce bunları söylesen inanmazlardı.

Her şeye rağmen, her şeyin inadına yine onlar eğleniyor.

O her şeyin farkında…

Asker olacağı şimdiden belli yiğidin…

Birbirlerinden korkuyorlar mı? Tedirginler mi? Kilitlenmişler mi?

Bir kelem deyip geçmeyin. Onlar için 1 haftalık tokluk sebebi…

Anlamıyorum ama ortalık tedirginlik kokuyor.

Kampın en neşeli esnafı… Tadına bakamadım ama kokusu güzeldi.

Uzaktan beni gördü, elleriyle fotoğraf çek dedi. Gülüş anını yakalayamadım ona üzülüyorum.

Onlarda çarpışan araba isterdi belki ama… Tehlikeli oyunlara alıştılar.

Kamp içerisinde gözlerimi dolduran melek oldu. Fotoğrafını çekmekten ben utandım.

Rabia işareti ruhunu her yerde taşıyor.

Evleri, çamaşırlıkları, yemekhaneleri, banyoları hepsi burası…

Şeker yiyordu ama fotoğraftan gizledi.

Atme kampının engelli meleği, babası şehit ve 4 kardeşiyle orada.

Onlarda anlamıyor etrafta neler olduğunu…

Fotoğraf çekildiğini görünce çok sinirledi üzerimize geldi ama sonunda güldürdük onu…

Kendi işini kendi yapmasını öğrenecek, öğrenmiş zaten.

Hafiften yüzünü gösterdi.

Bu çocuğu anlatamıyorum. Yavaşça yanıma geldi ve durdu karşımda…

Ev burası ev… Kusura bakmayın misafir ağırlayamıyorlar, utanıyorlar.

Çocukların duyguları bu karede bir masumun yüzünde toplandı.

Kızdı bana sırtını döndü.

Arapça bilmiyorum konuşamadık ama anlaştık.

Oyun oynamaya çağırdılar. Taşlarla misket oynadık.

Her biri ayrı bir hikâye taşıyor. Fotoğrafta anlatıyorlar acılarını…

Misafirperver Suriyelilere yardımseverliğimizi gösterelim…

Savaşın masum tanıkları