Yılın manşeti

Yusuf Ziya Cömert geçen günkü yazısını “BMW''yi anladık / Herkesin anlayabileceğinden çok daha iyi anladık” şeklinde kayışladı.

Elhak doğrudur.

BMW''nin kendisini anlatmasına neden olan “Başörtülü binince BMW bozuluyor” manşetini kotardı; o anlamayacak da kim anlayacak!

Anlattıranın anlamak konusunda önceliği yok mu?

Üstelik ilanla falan da “anlamaya” hiç tenezzül etmedi.

Biliyorsunuz, gazetemizin mezkur manşetinden sonra BMW (Borusan yerine mahsus BMW deyip duruyorum) derdini anlatmak için bütün gazetelere ilan verdi.

O kadar ki “ilerici ve devrimci” Cumhuriyet gazetesi bile “gerici ve karşıdevrimci” Yeni Şafak''ın sayesinde bu işten ekmek yedi.

Gelgelelim BMW''nin ilan vermesine neden olan Yeni Şafak''ta bu ilan yer almadı.

Niye mi?

Okuyalım: “Peki, neden basmadık BMW''nin söz konusu ilanını? / Bu haberlerin ardından, böyle bir ilanı sayfalarımızda göstermeyi ''estetik'' bulmadığımız için…”

Ne pahalı ''estetik'' baba bu?

Yusuf Ziya''nın kelime dağarcığının zenginliğini de kelime seçmekteki titizliğini de iyi bilirim.

Kim bilir “şık” dahil kaç kelimeyi elemiş, kaç kelimenin arasından “estetik”i seçmiştir.

Yeni sınıfın yeni dallamalarının Umre''de iş bağladığı dönemde, bir gazetenin genel yayın yönetmeni sırf “estetik” kaygılardan ötürü milyarları elinin tersiyle itiyor!

Gördüğünüz gibi mevzu “Borusan” ama “estetik” boru değil.

Farkındayım; lafı uzattıkça uzatıyor, işin tadını çıkarıyorum.

“Estetik” kaygılardan ötürü malum ilanı reddeden bir gazetenin köşe yazarı olarak birazcık tadını çıkarmamı çok görmüyorsunuz değil mi?

Siz de okuru olduğunuz gazetenin bu tavrı karşısında gönenmediniz mi sanki!

Birçok mücahidin müteahhitlik yolunda telef olduğu şu ahir zamanlarda, bu “klas duruş”a hepimiz hasret kalmamış mıydık?

Öyle bir “klas duruş” ki bu, anlatsak kimse inanmazdı.

O senin dediğin “İzzet Günay”lı, “Sadri Alışık”lı, “Muhterem Nur”lu filmlerde olur denilirdi.

Şükür ki şükür, gerçek hayatta da oldu.

Şayet yılın manşeti kategorisinde ödül verilseydi, bu güzel “oluş”un gazetemizde tecelli etmesine neden olan “Başörtülü binince BMW bozuluyor” manşetine bütün ödülleri verirdim.

Gerisi lafı güzaf!

Borusan''ın sahibi falanca başörtülü yazarın akrabasıymış da, bilmem ne!

Olsa ne olur olmasa ne olur!

“Anlamın” karşısında akrabalık bağının ne “anlamı” var!

Namaz süreleri arasında yer alan “Tebbet Süresi”nde “Ebû Leheb''in elleri kurusun…” demiyor muyuz?

Ebû Leheb kim peki?

Peygamberimizin amcası değil mi?

NOT1: “Borusan ailesi” hakkında “Gazeteciler.com”dan Hacer Alkan güzel bir yazı yazmış. Yazının bir yerinde “Siyasette yıllarca Demirel''e yakın olmuş Kocabıyık ailesi. Milliyetçi, muhafazakar dernek ve kurumlardan nakdi yardımlarını esirgememişler. Buna karşın Borusan Flarmoni Orkestrası gibi batı kültürüne de meyil etmişler…” demiş.

Doğrusunu isterseniz, filarmoni orkestrası dinleyen birinin “muhafazakar” dernek ve kuruluşlara yardım yapmasına değil, Demirel''e yakın olmasına taaccüp ettim.

Klasik müzik dinlemek çok güzel şey!

28 Şubat sürecinde, 9. Senfoni''nin ardından sahneye fırlayıp “İşte çağdaş Türkiye bu” narasını atan Demirel aklıma gelmese, “Klasik müzik dinlemeyene ehliyet bile vermemek lazım” derdim.

NOT 2: Bazı okurlar, “Tutuklanır diye çok korkuyorum” başlıklı yazımda yer alan “Ertuğrul Beyciğimi demir parmaklıklar ardında düşünemiyorum. (Zaten kimseciklerin tutuklanmasını, eşinden dostundan ayrı düşmesini istemem.)” ifadesine takılmışlar.

Diyorlar ki, “Bu ülkeyi 10 milyon devraldık” diyecek kadar korkunç bir gözü dönmüşlükle 60 milyonu gözden çıkaran generallerin sesi kulağı olan bu adam millete acımış mıydı ki, sen de ona acıyorsun?

Bir kere, mevzunun acımakla alakası yok arkadaşlar. Ben Ertuğrul Özkök değilim, mesele burada.

Değil onun, Mustafa Balbay, Tuncay Özkan, Nedim Şener ve Ahmet Şık''ın da tutuksuz yargılanmasını isterim.

Ertuğrul Beyciğim 28 Şubat soruşturmasından dolayı tutuklu yargılanırsa bir veya iki günlük de olsa açlık grevi yaparım.

Biraz komik kaçıyor ama ciddiyim.

NOT3: Sıtkı Caney dostumun “Bütün zamanların bütün devrimcilerine” adadığı “Ebuzeran” şiir kitabı çıktı.

Sıtkı Caney hakkında rahmetli arkadaşımız Mehmet Sait Yakut, “Ziya Gökalp''te Kürtçe hayal kurup suçüstü basılan adam…” demişti.

Ebuzeran''dan bir mısra: “ey her şeyden vazgeçmenin büyük hevesi / bize imam ali''yi anlat”

Ve bir daha: “aşk bir gün her yerde iktidar olur…”