Kurbanda ortaklık ve paylaşma duygusu

Şunu merak ediyorum; Kurban kesildikten sonra ortaklar arasında paylar bölüşülürken, acaba bugüne kadar hiç kavga çıkmış mıdır?

Kurbanı adil bir şekilde paylaşma konusunda aralarında anlaşamadıkları için, ellerinde hazır kesici malzemeler de varken, taraflar kanlı bıçaklı bir gerilimin tarafı olmuş mudur?

Bayramın ilk günü tam 2155 kişi kurban keserken çeşitli nedenlerle yaralandılar. Acaba acil servislere başvuran bu kadar insan arasında kurban paylaşımı sırasında çıkan kavga nedeniyle birbirine bıçak satır çekene rastlanmış mıdır? 2155 kişi arasında acaba bunlardan da var mıdır?

Kimi zaman 50-100 liralık alacak verecek meselesi için insanların birbirinin hayatına kastettiği düşünülürse, nerede ise ikinci el araba fiyatına 8-10 bin liraya kurbanların alındığı ortamda paylar bölüşülürken, insanlar kurban payından haklarına düşene kanaat etmediği için hırgür çıkaran olmuş mudur?

Bilindiği gibi büyükbaş hayvanlar yedi hisseye kadar pay olabilmektedir. Yani büyükbaş bir hayvanı yedi ortak kesmek mümkündür.

10-15''li yaşlarımdan itibaren hesap edersek, nerden baksanız 30-35 yıldır kurban kesimine şahit oluyorum. Çocukluğumun geçtiği ve her bayramda da sıla-i rahim amacıyla gittiğim Batı Karadeniz bölgesinde kesilen kurbanların yüzde 90-95''i büyükbaş hayvandır. Bu kurbanların da yine en az yüzde 85-90''ı ortak kesimdir.

Ben bugüne kadar hissedarlar arasında çıkan paylaşım sorunu nedeniyle kurban başında bir kavga yaşandığına denk gelmediğim gibi, böyle bir şey duymadım da...

Kaldı ki binde bir de olsa böyle bir durumun gerçekleşmesi ve yaşanmış olması, istisnalar kaideyi bozmaz anlayışınca bu konuda yapmayı düşündüğümüz yorumun özüne halel getirmez. Ama eğer böyle bir durum bugüne kadar hiç gerçekleşmedi ise, bunun da çok özel bir anlamı vardır.

Kurban kesiminden sonra yaşanan hisse paylaşımının verdiği birçok mesaj var...

Hakkına razı olma ve buna kanaat getirme, diğerinin payında gözü olmama, diğergamlığı öne çıkarma ve ''hep bana, hep bana'' dememe, ortak bir iş yapmanın sorumluluğuyla hareket etme, kurban derisinin verileceği yer de dahil olmak üzere en az bir konuda ortaklar arasında müşterek karar alma, kurban kesim yerinde kurbandan geride kalan işkembe, hayvanın başı ve ayakları gibi ortadan kaldırılması gereken parçalar konusunda ortak bir çevreci yaklaşım sergileyecek bir duyarlılık içinde hareket etme...

Kurban etleri pay edilirken bir kaba konulan etin benzerinden diğerine de koyma... Yani bir ortak kendi kabında kurbanın hangi kısımlarından etin olmasını istiyorsa, diğer kaplarda da benzer durumun olmasını istemesi...

Kurbanın getirilmesi ve götürülmesi, eğer uzun zaman öncesinden alındı ise beslenmesi ve muhafaza edilmesi, son olarak da kesilmesi ve paylaşılması konularında emeği geçenlere haklarını eksiksiz ödeme, en azından bu konularda helalleşme yoluna gitme..

Bu maddeleri çok daha fazla çoğaltabiliriz.

Denilebilir ki, ortaklar arasında kesilen bir kurban, en az iki, en çok yedi ortaklı bir şirketin uyum içinde çalışmasına ve karşılıklı iyi niyet ve adalet duygusuna emsal teşkil edebilecek bir nitelikte işlerin yürütülmesine örnek olabilecek çok çarpıcı unsurları içinde barındırmaktadır.

Kaldı ki, özellikle büyük şehirlerde kurban hissedarları arasında birbirini hiç görmemiş ve tanışma imkanı bulamamış insanlar da olmaktadır. Daha öncesinde birbirini hiç tanımayan insanların 8-10 bin lira değerindeki bir paylaşımı herkesin tatmin olacağı şekilde gönül huzuruyla yapabilmesi çok ciddi bir sosyal olaydır.

Bu anlayışın egemen olduğu bir toplumda ufak tefek menfaat çatışmaları yüzünden ciddi kavgalar çıkması beklenemez.

Kurban, paylaşma duygusunun tüm güzelliklerini içinde barındıran muhteşem bir ibadettir. Kurban paylaşımı insanların dünya malına ve başkalarının haklarına ölçüsüz bir şekilde saldırma değil, hırslarını ve saldırganlıklarını kontrol etme konusunda öğretici ciddi bir sosyal terapi aracı olarak katkı sağlamaktadır.