Babam dostluk için çaldı

ŞAMİL KUCUR - İSTANBUL

Babam Sivas'ın Sivrialan Köyü'nde 1894 yılında doğmuş. 7 yaşına geldiği zaman Sivas'ta çiçek hastalığı başgöstermiş. Babamın sol gözünde, çiçeğin beyi çıkmış ve göz akıp gitmiş. Ancak bu kadarla kalmamış ve babam bir gün inek sağarken Ahmed dedem yanına gelmiş, babam da aniden dönüverince oracıktaki bir değneğin ucu öteki gözüne girmiş. O gözü de gitmiş.

Sivas'ın âşıkları dedemin evinde toplanır, çalıp söylerlermiş. Babam da onları büyük bir merakla dinlermiş. Dedem, babamın bu merakını görünce sevinmiş ve hemen bir saz alıp eline tutuşturmuş.

Babam gerçekten toprağa âşıktı. Öyle ki; Sivrialan'da ilk meyve bahçesini o yetiştirdi. Kardeşlerinin yardımı ile meyve bahçelerini yeşertmeye başladığı zaman köylüler, "Atalarımız bunca yıl böyle bir iş yapmamışlar, şu kör adam onlardan iyi mi bilecek ki böyle bir işe kalkıştı?" demişler. Birkaç yıl sonra ağaçlar yetişmiş, meyve vermiş. Köylüler önceki dediklerini hatırlayıp utanmışlar ve bu defa 'Veysel kör değilmiş, aslında kör olan bizmişiz' diyerek babamı tebrik etmişler.

Babam her zaman cehalete, önyargıya, mezhep ve ırk ayrımcılığına karşı çıkmıştı. Biz asırlardır Anadolu'da birlik içinde yaşayan insanlarız. Bizim içimize ne zaman fitne ve fesat girer ise o zaman birliğimiz bozulur. Âşık Veysel bunun farkında idi. Bu nedenle birçok şiirinde bu konuyu işledi ve dostluk için çalıp, söyledi...

"Gün ikindi akşam olur/ Gör ki başa neler gelir/Veysel gider adı kalır/ Dostlar beni hatırlasın" dizelerinin şairi ünlü halk ozanı Âşık Veysel Şatıroğlu, ölümünün 32. yıldönümünde anıldı. Sivas'ın Şarkışla İlçesi'ne bağlı Sivrialan Köyü'ndeki mezarı başındaki anma töreninde, Sivas Vali Yardımcısı İlker Haktankaçmaz, vatan ve insan sevgisi konusunda Âşık Veysel'in mükemmel bir örnek olduğunu söyledi. Bu arada bir mesaj yayınlayan Kültür ve Turizm Bakanı Atilla Koç, Âşık Veysel'in, kullandığı her söz, aktardığı her görüşün bir öğüt olduğunu belirtti.

----------------- imza------------------