Başbakan Erdoğan, NATO Genel Sekreteri Rasmussen iftar salonuna girmeden önce bir hareketlilik yaşanıyor. Başbakanlık korumalarının, “Geliyorlar” uyarısı üzerine genç bir hoca, “Allah-u Ekber, Allah-u Ekber” diyerek ezan okumaya başlıyor. O sırada saatimize bakıyoruz, iftarı 2 dakika geçmişiz.
Danimarka'da Peygamberimize hakaret içeren karikatürler yayınlandığında burnundan kıl aldırmayan bir tavır takınmıştı Rasmussen.
İşte o Rasmussen'e ezanı dinletip, iftar sofrasına oturtup, İslamın bir terör değil sevgi ve hoşgörü dini olduğunu anlatıp, Peygamberimize saygının dinlerin bir gereği olduğunu anlatabilen bir ülke Türkiye. Tepkisini yakıp yıkarak değil, azami diyaloğ içerisinde İslamın güzelliklerini muhataplarına anlatabilen bir ülke.
İşte bu nedenle model ülke tanımlaması en çok bizim ülkemize yakışıyor.
Türkiye şimdi uluslar arası camiada liderlik rolünün test edileceği yeni bir sınava giriyor.
Kürt sorununu çözebilen bir Türkiye, aynı zamanda tüm dünyaya bölgenin lider ülkesi olduğunu ilan etmiş olacak.
AB'den sorumlu Devlet Bakanı Egemen Bağış'la bir yandan yürürken diğer taraftan, açılıma batı dünyasının ilgisini soruyoruz. “Batılılar soruyor. AB üyesi ülkeler çok ilgili. Ayrıca herkes soruyor. İstanbul'daydım nereye gitsem, herkes bunu sordu. Sivil toplum kuruluşları, görüştüğüm azınlık temsilcileri”
Peki ne diyorlar diye tepkilerini öğrenmek istiyoruz.
“Hadi bu işi başarın diyorlar” yanıtını veriyor.
Ayrılmak üzereyken ekliyor, “Bir siyasetçi seçimi kaybetmeyi dahi göze alabiliyorsa, bundan öte kararlılık olmaz”
Zaten bu sorunun çözümü için de en az o kadar kararlı olmaya gerek var. Üç beş oy hesabıyla böylesine bir sorun çözülemez. Churchill İngiltere'ye iki savaş kazandırdı ama bir seçimi kaybetti. İngiltere yaşadıkça Churchill'i minnetle anmaya devam edecek. Seçimlik değil, ülkelerin kaderine hükmeden liderlik böyle oluyor.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.