Şili''de dört yıl önce bir maden kazası olmuştu. Göçük altında kalan 33 işçinin hayatta olduğu 16 gün sonra anlaşıldı.
Çalışmalar başladı ve tam 69 gün sonra kurtarıldılar.
O kadar kalabalık olmalarına rağmen, iki aydan fazla süre hayatta kalabilmişlerdi.
Çünkü kaza ihtimali göz önünde bulundurularak tedbir alınmıştı.
Şili''nin yaptığını biz niye yapamıyoruz?
Soma''daki madende sahip olunan şartlar Somali seviyesinde de ondan.
Hayat kurtarma kabini kurmak kimsenin aklına gelmemiş de ondan.
Geri kalmışlık, kafamızın içinde de ondan.
İnsan hayatının değeri yok da ondan.
*
Dünyanın en büyük kömür üreticilerinden olan Almanya, madenlerde dev makineler kullanıyor.
Kömürü işçiler kazmayla kürekle çıkarmıyor, muazzam büyüklükteki makineler çıkarıyor.
İşçilerin görevi makineleri yönetmek.
Ona rağmen Almanya dört yıl sonra kömür üretimine son verecek.
Kömür madenlerinin kapatılma sebebi, çevre kirliliğini azaltmak.
*
Bizim o noktaya gelebilmemiz için birkaç fırın daha ekmek yememiz lazım.
Daha birçok işçinin hayatını kaybetmesine ihtiyacımız var görünüyor.
İşverenlerin bakışının değişmesi...
Denetimlerin sağlıklı yapılması...
Kanunların tam uygulanması...
Sendikaların görevlerini hatırlaması...
İşçilerin sahip oldukları hakları bilmesi...
Her kesimin bilinçlenmesi...
Velhasıl işimiz zor ve uzun.
Bütün bu aşamalardan sonra belki biz de makine kullanmaya geçeriz.
Aradan uzun bir süre daha geçer...
İşçi ölümleri yok seviyesine düşer.
İşte o zaman düşünürüz çevre kirliliği konusunu.
Rüzgâr ve güneş gibi farklı enerji kaynaklarına yönelmeye ancak o zaman karar verebiliriz.
O güne gelinceye kadar, ölsün işçiler, yaşasın patronlar!
Madenden yaralı kurtulan işçi Murat Yalçın''ın sözleri bu facianın en çarpıcı sembolü haline geldi.
Nasıl gelmesin?
Öyle bir hassasiyet ki sedyenin beyaz örtüsü kirlenmesin diye çizmelerini çıkarmak isteyen biri var karşımızda.
''Çıkarman gerekmiyor'' denmesine rağmen ayaklarını tam uzatamıyor, çekinerek demirin üzerine koyuyor.
Hâlbuki yaralı halde...
On saat kadar madende mahsur kalmış...
Fenalık geçirmiş...
Hastaneye götürmek için gelen cankurtarandaki sedyeyi düşünüyor.
Sebebi sorulduğunda ''Temizlik imandandır'' diyor, ''Devlet malı'' diyor, ''zarar görsün istemedim'' diyor.
Bugüne kadar meşhur bir Sarı Çizmeli Mehmet Ağa vardı.
Bundan sonra Kara Çizmeli Madenci Murat olacak.
Aziz kardeşim...
Ben senin o kömür karası çizmelerini öperim; öper de başıma korum.
Canlı yayında o sözlerini duyduğumda boğazımda bir yumruk düğümlendi.
Gözyaşımı tutamadım.
Senin o hassasiyetin, gören duyan kim varsa hepsinin yüreğini titretti.
Deveyi hamuduyla götürdüğü halde doymak bilmeyenlerin, millet malını talan edenlerin yüzüne bir tokat attın farkındasın değil mi?
Hepimize devlet malına zarar vermemeyi hatırlattın.
Öksüzün, yetimin hakkını hatırlattın.
Canım kardeşim, senin çizmelerin kara, alnın ak.
Şimdi o çizmeleri müzeye koysak yeridir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.