Ortadoğu"dan İslam zaferi çıkar mı?

Ayetullah Ali Sistani gibi bir din adamının mezhepçilik temelinde geliştirdiği cihadist yaklaşımın "İslam"ın zaferi"ne giden yol olarak tanımlanması büyük bir dalaleti gösterir. Çünkü şu soruyu sormadan edemiyoruz? Müslümanın Müslümanı öldürmesiyle elde edilen sonuca İslam"ın zaferi adı verilebilir mi? Gerçekten İslam"ın zaferi nedir?

Iraklı dini lider Ayetullah Ali Sistani bir cihat fetvası yayınladı. Cihat fetvası, Kerbela Camii"nde Cuma hutbesinde okundu. İŞİD"e karşı cihat emrinin verildiği bu fetvada şöyle deniyor:

"Ehl-i Beyt düşmanları yine sahnede. Öyle bir zamandayız ki Bedir ve Hayber"in nefreti bir kere daha dirilmiştir. Beni Ümeyye kalıntıları kutsal bölgelerimiz olan Necef ve Kerbela"ya saldırmak istiyor… Tüm Şiilerden ve Ehl-i Beyt takipçilerinden İslam savunucularının zaferi için duaya durma çağrısında bulunuyorum…Eli silah tutan herkes terörizme karşı kutsal savaşta yer alsın. Bu savaşta ölenler şehittir. Irak ordusu da cesur olmalıdır. Iraklı siyasiler, silahlı kuvvetlere destek versin ve güçlerini birleştirsinler. İslam"ın zaferi için birlik olun."

Bir dini lider bütün tarihi çatışmaları hızla seferber eden bir dili harekete geçiriyor. "Ümeyye oğlunun kalıntıları" ifadesi, değişmez tarihsel düşmanlığın mezhepsel özüdür. Bu düşman kabul edilen unsurun yeniden hortlanarak kutsal belde "Necef ve Kerbela"ya saldırmak" isteklerinden bahsediliyor. Korku ve düşman imgeleri kullanılıyor. Şii hafızada canlı tutulan düşman imgesi ve bu düşmanlığın Şiiliğin kutsal kentleri Kerbela ve yine kutsal beldesi Necef"e saldırarak, Şii toplumunun varlığını yok etmek istemeleri… Düşmanların kutsal mekanlara ve varlığa saldırmaları ve üstelik bu düşmanların kutsallara yine tarihte saldıran Ümeyye oğullarından neş"et etmesi, artık gerçeği tartışmasız hale sokuyor. Nedir bu gerçeklik? Şiilerin tehdit altında olduğu gerçeği... Bu durumda yapılacak olan, kendini savunmak ve bunun için düşman kabul edilenlerin saldırılarına karşı kutsallarını korumak. Cihat burada ortaya çıkan meşru bir eyleme dönüşür. Cihat fetvası, kutsal savaşın gereklilik teolojisi olarak kaçınılmaz hale gelir.

Yine çok enteresan bir biçimde bu travmatik Şii geleneği, tehlikeli gördükleri unsurları terörist olarak görüyor ve buna karşı verilecek cihat eylemiyle İslam"ın zaferine ulaşılacağı vaat ediliyor. (Elbette Vahhabizm de aynı yöntemi kullanıyor). Hakikaten İŞİD, bir terör hareketi. Peki Maliki"nin bu kadar yıl yaptıkları terör değil mi? Biri devlet dışı terör, diğeri de devlet terörü. Maliki, zaten bütün Sünnileri( Arap ve Kürt) dışlayan bir siyasal düzen kurmaya çalıştı. Mezhepçilik temeline dayalı bir siyasal düzen inşa etmeye yöneldi. Bunun için İran"dan her çeşit desteği aldı. Bütün otoriter, baskıcı ve kan dökücü yöntemleri kullanmaktan çekinmedi. Irak meşru Başbakanı Haşimi"ye karşı giriştiği davranış bile tek başına onu suçlu ve terörist yapmaya yetiyor.

Ayetullah Ali Sistani gibi bir din adamının mezhepçilik temelinde geliştirdiği cihadist yaklaşımın "İslam"ın zaferi" ne giden yol olarak tanımlanması büyük bir dalaleti gösterir. Çünkü şu soruyu sormadan edemiyoruz? Müslümanın Müslümanı öldürmesiyle elde edilen sonuca İslam"ın zaferi adı verilebilir mi? Gerçekten İslam"ın zaferi nedir? İslam"ın zaferine ne zaman ulaşabiliriz? Bu soruların cevabını yeniden düşünmemiz gerekiyor.

Ortadoğu İslam dünyasının yaşadığı çatışma, şiddet ve kaos ikinci bir Osmanlı sonrasını hatırlatıyor. Rusya ve Batı güçleri bu bölgede yeni bir düzen kurmak istiyorlar. Belki de düzensizliğin düzenini kurmaya çalışıyorlar. Çünkü her ulus devlet, her bölge ve her kent boğazına kadar teröre ve çatışmaya gün geçtikçe daha fazla boğuluyor. Bütün mezhep ve etnik nefretler ayaklanıyor. Hepsinin tarihsel öç duyguları harekete geçiyor. Bunlardan oluk oluk kan boşalıyor.

Şiddete dayalı egemenlikler, karşı şiddetlerle sarsılıyor. Her yerde silahlı milis gruplar, yeni kurtarılmış bölgeler ve kentler kuruyor. Bu şiddet ve çatışmayla gelen derin kaoslar, bütün toplumları etrafa savuruyor. Büyük göç dalgaları, büyük kitle katliamları, kimyasal silahlarla zehirlenen insanlar ve zehirlenen topraklar…

Çok dikkat çekici olan unsurların başında bu meydan okuyan terör ve milis gruplarında hiçbir siyasetin gözükmemesidir. Yeni bir siyaset geliştiremiyorlar. Hiçbir siyaset önerileri yok. Tek dertleri, yeni bir kadro ve yeni bir şiddet etrafında toplumları yönetmek. Siyaset üretemeyen milis grupları ve diktatörlükler karşıtı hareketler, sonuçta kısır döngünün etrafında oluşan yeni bir düzenin temsilciliğini haber veriyorlar. Nedir bu yeni düzen? En başta cihat fetvaları verilse de, Allah için kutsal savaşa çağrılsa da bu yeni düzen İslam"ın zaferini haber vermiyor. Çünkü İslam"ın zaferi kardeşlerini katletmek üzerine gelmez.

İslam"ın zaferi adalet, güven, mal ve namusu korumayı getirir. Başka bir ifadeyle şeriatın temel maksadı olan "mal, can, namus, din, "ilkelerini kurmak amacını taşır. Oysa bu savaşlar, tam tersine gün geçtikçe bunları daha fazla tehlikeye sokuyor. Müslümanların mal, can, namus ve din güvenlerini yok ediyor.

Gelecek olan zafer nedir? Zafersizlerin zaferi ve düzensizliğin düzeni. Bu savaşlar ve bu milis güçleri "düzensizliğe dayalı düzen" dönemini haber veriyor. Enerji kaynaklarını ve İsrail"i güvencede tutmak isteyen küresel güçler böyle bir düzen ön görüyorlar. İsrail ve Filistin arasında yaşanarak alışılagelen bu yeni tarz düzensizliğin düzeni, bölgesel satıhta genişliyor şimdi. Her gün yeni milisler ve yeni kurtarılmış bölgeler çıkıyor ortaya En son İŞİD"de bunu görüyoruz. Onlarca örgüt ve milis grupları düzensizliği derinleştiriyorlar. Düzensizliğin düzenini kurmak isteyenler buna izin veriyorlar. Bu milisleri finanse ediyorlar. Belki de bu milislerin yönetimine dayalı özerk bölge yönetimleri, petrolün bekçiliği için daha az maliyetli yöntemler olarak işlev görüyor. Rusya, ABD, İngiltere ve Fransa yeni petrol özerk yönetim bölgelerini kurabilirler.

Artık Saddam ya da Esed gibi diktatörlerin büyük maliyetlerine ihtiyaçları olmayabilir. Petrol düzeninin yeni bekçileri, milis kuvvetlerinin varlığına dayalı kent ya da özerk idari yapılar olabilir. Bun yeni milis otonom yapılar Suriye"yi ve Irak"ın birkaç parçaya bölünmesi demektir. Bu parçalar ABD ve Rusya"nın güvenlik şemsiyesinde varlıklarını sürdürecekler bir süre. Daha sonra bu parçalar parçası oldukları daha büyük ve daha doğal bütünleriyle yeniden bütünleşecekler. İşte o zamana Türkiye"nin hazır olması gerekir. Hazır olan bir Türkiye, bir siyaset geliştirmeyi başarabilirse İslam"ın zaferi de o gün Ortadoğu"ya gelecek! Bu siyasetin mezhepçi ve kavmiyetçi olmayacağını kesinlikle biliyorum! İkinci olarak bildiğim başka bir şey, Osmanlı sonrası ikinci parçalanma döneminin evresini tamamlayacağıdır. Tabii Osmanlı da kalkmayacak! (Biraz tarih felsefesi okuyan bunu bilir) Çünkü bütün tarih içinde yıkılan hiçbir siyasal form yeniden kalkmadı: Ne Abbasi, ne Eyyubi, ne de Selçuklu.