Sorun Burak"a yer bulamamak

Galatasaray"ın Ocak ayından beri, başarılar üstünü örtmüş olsa da sorunu Drogba, Sneijder ve Burak Yılmaz"a aynı anda yer bulabilmek. Geçen sezonun ikinci devresinde Fatih Terim"in 4-3-1-2"ye mecburi dönüşü kağıt üstünde başarılı gibi görünse de kolay görünen maçlarda zor durumlara düşüldüğü de ortadaydı. Elde hazır olmayan bir Sneijder varken, top rakipteyken baskı yapmayan, topun arkasında kalmaya özen göstermeyen iki forvetle sahada olmak takım savunması adına önemli zaaflar ortaya çıkarıyordu. Fatih Terim"in sezon sonunda söylediği "Gelecek sezon Burak"a 12 bin metrelerin üzerinde mesafe kat ettireceğiz" sözünün altında da bu yatıyordu. Burak"ın yeteneklerine, gol becerisine bir de "Elmander eforu" eklemek aynı anda bir çok problemi de çözmek anlamına geliyordu ama sanırım işler bu konuda Fatih Terim"in istediği gibi gitmedi ve Burak"sız bir 4-2-3-1"e döndü.

Bir nokta var ki; Burak Yılmaz"ın istatistikleri yükseldikçe oyun içi etkinliğinin azaldığı. Onun son iki sezonda attığı gol sayısı şu an Avrupa"nın çılgın transfer piyasasında oldukça fazla para eder ama benzer performanslar 50-60 milyon Eurolar ederken, Burak için bu rakamlar hiç konuşulmadı. Burak"dan beklenen; gollerinin yanında sırtı dönük oyununu geliştirmesi ve saha içi aksiyonun daha fazla içinde olması. Bunları da yaptığı zaman komple bir forvet oyuncusu olabilecek.

Burak Yılmaz"ın golleri dışında kayıpları oynadığı bir çok maç oldu. Sneijder ve Drogba"nın sezon başı kampı yemeleriyle kalitelerini daha da ortaya koymaları sonucu, Burak"ın kenara oturacak ilk isim gibi görünmesi de bu yüzden, isminin takas söylentilerinde

geçmesi de...

Burak Yılmaz"ın Süper Kupa töreninde gösterdiği vücut dili ise bambaşka bir sorun. Kariyerini bu seviyeye taşımış bir futbolcunun bulunduğu duruma böyle tepki vermesi normal karşılanabilir ama kolayca küsmesi kendisine ve takımına zarar verir. Geçen sezonun ikinci devresinde yedek kaldığı iki maçı ve sonrasında gösterdiği büyük yükselişi ve katkıyı hatırlaması gerekir.

F.Bahçe, 6+0+4 kuralın-dan en az zararı görmeye aday takım. Milli takım seviyesinde en çok yerli futbolcu-ya, en iyi yerli kaleci ve en iyi yerli beklere sahipler. Sezon içinde Ersun Yanal"ın bu kaliteli ama kalabalık kadroyu yönetirken taktiksel ve ilişki-ler refleksleri çok önemli. Alışkanlıkları olan ve bu alışkanlıklarıyla başarılı olabilmiş bu kadroyu kendi sistemine uydururken Yanal"ın esnekliği, olası yanlışlarda ısrar etmemesi, takımın potansiyeline ulaş-masını hızlandırır. Bir başka ihtimal; geçmişte bu tür esneklikleri göstermediği veya medyaya da yansı-yan ikili ilişki hataların-dan dolayı yaşadığı başarısız serüvenlerine bir yenisi eklenir.

Salzburg eşleşmesinde ve G.Saray"la oynanan Süper Kupa finalinde izle-diğimiz F.Bahçe"nin lig veya Avrupa için yeterli seviyede olduğunu ya da istenen seviyeye gelme adına ışık verdiğini söylemek çok zor. Ersun Yanal"ın elindeki kadronun 3 yıllık Aykut Kocaman döneminden kalma alışkanlıkları var. Kariyerleri boyunca izlediğimiz kadarıyla iki teknik adam arasında belirgin bir oyun anlayışı farkı olduğunu biliyoruz. F.Bahçe"nin oyununun ve saha içi orga-nizasyonunun geçen sezondan oldukça geride görünmesinin temelinde de bu yatıyor olsa gerek. Topun arkasında bekleyen, bloklarını ustaca koruyabilen bir takımın bu savunma becerilerinde eksilme olmadan alıştığımız ısıran, hücum zenginliği ve üretkenliği yüksek olan bir Yanal takımına dönüşmesi kolay değil.

Ersun Yanal kendi sistemini, kendi oyuncu tercihleriyle denemeye alışan, en büyük denemesi olan milli takım teknik patronluğunda bu tercihlerinden dolayı fazlaca problemler yaşamış bir teknik adam, fakat yaz döneminde Fenerbaçe"nin transfer politikası ve kadro planlamasında Ersun Yanal"ın ne kadar etkili olduğu önemli bir soru işareti. Eldeki kadro dengesizce kurulmuş ve şişkin. Üst düzey ya da üst düzeye çıkmaya yakın dokuz tane merkez orta saha oyuncusunu rotasyon zenginliğinden çok, yönetim zaafları ve takıma yansıyabilecek bireysel problemler ortaya koyması daha muhtemel.