Okyanus ötesinde sular dalgalı!

Seksenli yılların sonunda Sovyetler Birliği''nin dağılmasıyla beraber dünya iki kutuplu olmaktan çıkıp tek kutuplu olarak, ABD''nin hegemonyası altında yeni bir döneme girdi.

Bu dönemde ABD/Batı tarzı paradigmalar öyle bir şahlandı ki; tek gerçeğin kendilerinin olduğunu, kalan dünyanın ise “öteki” olarak muhakkak bir gün kendi paradigmalarına geleceklerini iddia etmekten kaçınmadılar!

“Yeni Dünya Düzeni” olarak adlandırılan bu dönemde; insanların ve ideolojilerin “ulaşabilecekleri son değerlere” ulaştıkları, liberalizmin tüm sistemler karşısında galip geleceği ve liberal kapitalist değerlerin insanlığın ulaşabildiği en “yüksek değerler olduğu” tezi savunulmaktaydı.

İşte bu düşüncenin altyapısı olarak da Fukuyama''nın 1989 yılında aceleci bir şekilde kaleme aldığı “Tarihin Sonu” başlıklı savı tüm dünyaya kabul ettirilmeye çalışıldı.

Tarihin akışı, Fukuyama ve destekçilerini sadece yirmi yılık bir zaman dilimi geçmesine rağmen hüsrana uğrattı.

Geçtiğimiz ay yeni kitabı olan “The Origins Political Order”i (Siyasal Düzenin Temelleri) yayınlayan Fukuyama, bir öz eleştiri yaparak; çok tartışılan “Tarihin Sonu” tezinde öngöremediklerini açıkladı.

Fukuyama; “11 Eylül hadisesinden sonra din unsurunun yeniden gündeme gelmesi ve İslamiyet''in yeniden ilgi görerek yükselmesini ve de Çin''deki otoriter rejime rağmen, kapitalist Çin ekonomisinin sürdürülebilir bir büyüme ile bugünkü büyüklüğe ulaşacağını öngöremedim” dedi…

Fukuyama''nın öz eleştirisinde kabul ettiği Çin ve dinin yeniden ilgi görmesi yanılgısı ABD açısından son derece önemli.

Önemli, çünkü her ikisi de ABD''nin ekonomik yapısına ağır darbeler indirdi ve indirmeye de devam ediyor.

ABD''nin düşmana resmen savaş ilan etmesinin miladı sayılabilecek 2001 ikiz kuleler hadisesinden bu yana ABD hazinesi terörle mücadele adına yaklaşık 1 trilyon dolar harcadı.

Diğer taraftan son yıllarda ABD ekonomisinin içine düştüğü darboğaz nedeniyle ekonomik liderliğin Çin''e kaptırılması gündemde. ABD ile Çin arasında son dönemde adı konulmamış büyük para savaşları yaşanıyor.

Büyük bir caka ile her şeyin kendilerine rücu edeceğini savunarak “tarihin sonunu” ilan edenler şimdilerde 1 cente muhtaçlar!

Nasıl mı?

Yıllardır kazandığından daha fazlasını harcayan, dünyanın en borçlu ülkesi ABD''yi zor günler bekliyor. ABD hazinesinin yasal borçlanma tavanı aşılmış durumda.

16 Mayıs tarihi itibariyle ABD hazine bakanlığı yetkileri (beklenildiği üzere) borçlanmada yasal borçlanma sınırı olan 14,2 trilyon dolarlık tavana resmi olarak ulaştıklarını açıkladılar. Bundan sonra ABD''nin 1 cent bile borçlanması kendi yaptığı kanunlara aykırı bir durum…

ABD Maliye Bakanlığı bu durumu aşmak için devlet memurlarının emekli maaşlarına göz dikti. Acil tedbirler kapsamında devlet memurlarının emekli sandığına yapılan yatırımların durdurulması ile devlet kasasına “palyatif bir tedbirle” 12 milyar dolarlık bir fon sağlanması amaçlanmakta. ABD maliyesi yasal borçlanma sınırını geçici tedbirlerle delmeye çalışadursun, Maliye Bakanı Geither, bu geçici muhasebe manevralarıyla ancak 2 Ağustosa kadar mevcut faturaları ödeyebileceklerini açıkladı.

ABD ekonomisindeki sorunlar yapısal olarak devam ediyor. Ve bu yapısal sorunlar nedeniyle ABD''nin hegemonik gücü her geçen gün zayıflarken, bu gücün ne zaman sonlanacağına dair tahminlerde öngörülen süre de öne çekiliyor.

Birçok uluslararası saygın ekonomiste göre ABD''nin mali durumu Avrupa''nın çürük elmaları olarak gösterilen İspanya ve İtalya''dan daha kötü durumda. Ancak her kes aynı gemide seyahat ettiği için, geminin su aldığı ve batmakta olduğu fazlaca dillendirilemiyor…

Okyanus ötesinde suların dalgalı olması finansal piyasaları şu an için çok fazla ilgilendirmiyor ve gündeme getirilmiyor. Bol ve ucuz dolarla borsa endekslerinde sağlanan yükseliş her türlü gerçeğin önünde gidiyor…