Çığlıklar hâlâ kulağımda

Belgesel çekmek için gittikleri Suriye'de iki aya yakın bölümü hücrede olmak üzere 70 gün geçiren gazeteciler Adem Özköse ve Hamit Coşkun, alıkonuldukları süre boyunca yaşadıklarını anlattı. İHH İnsani Yardım Vakfı merkezinde düzenlenen basın toplantısında konuşan Adem Özköse, Suriye'de bir yılı aşkın bir süredir rejimin halkına yönelik uyguladığı ve dünyanın şahit olduğu şiddet politikasının olduğunu dile getirdi. 'Biz Hamit ile çatışmaların içinde kalan, yaşanan sıkıntıları gözlemleyen Suriyeli bir çocuğun belgeselini çekmek için Suriye'ye gitmiştik' diyen Özköse, çekimlere başladıktan kısa bir süre sonra Esed yanlısı milisler tarafından kaçırıldıklarını söyledi. Kaçırıldıkları an çatışmanın ortasında kaldıklarını belirten Özköse, kaçırıldıktan sonra elleri ve gözleri bağlı bir durumda farklı farklı evlerde 11 güne yakın tutulduklarını anlattı.

Yerde beton üzerinde yattıklarını ifade eden Özköse, sözlerini şöyle sürdürdü: 'Bir battaniye vermişlerdi. 10'da kalkıyordum. 12'ye kadar tehdit ediyorlardı. 'Yukarıdan haber bekliyoruz, seni de işkenceye alacağız' diyorlardı. Günlerimi Kur'an ile geçirdim. Hafızlığımı işlettim. Son sayfayı okudum, İHH Başkanı Yıldırım geldi. Bu da enteresan bir tevafuk oldu. Sözlü tacizler vardı, fakat ayetler etrafıma bir şey oluşturdu. O askerlerle diyalog kuramıyordum. Tehdit ediyorlardı. Hamit de dört tane hatim yapmış. Bülent bey geldikten sonra bizi aynı hücreye aldılar. O hücre bir anda genişledi. Bir hafta sonra da çıktık. Fakat sürekli insanların çığlıklarını duyuyorduk.'

Kaçıranların daha sonra kendilerini Suriye yönetimine verdiklerini ve helikopter ile Şam'a götürüldüklerini kaydeden Özköse, Şam'da hücrelerde kaldıklarını ve 53 gün boyunca yerde yattıklarını ve bir süre Hamit Coşkun ile birbirlerini göremediklerini ifade etti.

Özköse, İHH İnsani Yardım Vakfı Başkanı Bülent Yıldırım geldikten sonra Hamit Coşkun ile aynı hücrede kalmaya başladıklarını dile getirdi.

Hamit Coşkun'u görene kadar 11 gün yemek yemediğini belirten Özköse, 'Sürekli birbirimizi görmek istiyorduk fakat göstermiyorlardı' diye konuştu. Kaldıkları hücrenin iki metre uzunluğunda bir metre eninde olduğunu, hücrenin önünde siyah bir kapı ve kapıda da duvara açılan küçük bir pencere olduğunu anlatan Özköse, Hamit Coşkun ile kalmaya başladıktan sonra o hücrenin gözüne çok büyük bir yer gibi göründüğünü de ifade etti. Özköse, hücrede kaldıkları süre içinde bir çok şeye şahit olduklarını ve bunları zamanla paylaşacaklarını belirtti. Uluslararası ilişkilerde vicdani diplomasi diye yeni bir konsept oluştuğunu dile getiren Özköse, kurtarılmalarını, 'Ben kalbin, vicdanın, duanın silahlardan daha güçlü olduğuna inanıyorum. Bu süreçte de, vicdani diplomasi, kalp, dualar silahlara galip geldi' diye nitelendirdi. Kendileri için dua eden kurtarılmalarında katkısı bulunan herkese teşekkür eden Özköse, gazetecilere de bir meslektaş olarak kendilerine sahip çıktıkları için teşekkür etti.

Özköse, 'Suriye'de içeride 13 tane daha meslektaşımız, batılı gazeteciler var. Onların da serbest kalmasını istiyoruz. İçeride kadınlar ve çocuklar var' dedi. Kadınların ve çocukların içeriden çıkarılması için İHH'nın çalışmaları olduğunu kendilerinin de buna destek olacaklarını kaydeden Özköse, tutuklu kaldıkları süre içinde ne olacaklarına dair kafalarında pek çok senaryo yazdıklarını da dile getirdi. Özköse, 'En güzel senaryoyu Allah yazıyor. Çıktığımızda bunu bir kez daha hissettik. Rabbım oralara kimseyi düşürmesin. Bizim yaşadıklarımızı, kimseye yaşatmasın. Biz özgürüz. Suriye halkının da bir an önce özgür olmasını temenni ediyoruz' diye konuştu.

Tutuklu kaldıkları süre içinde işkence görmediklerini belirten Adem Özköse, gözleri bağlı bir şekilde sorgulandıklarını ve kendilerine 'Niye Türkiye sizi bu kadar çok istiyor?' sorularını işittiklerini ifade etti. Özköse, Suriye'de aslında kendi hayatlarının belgeselini çektiklerini kaydederek, 'İki ayda yaşananlar bir belgesel gibi. Artık, Suriye'deki insanların mutluluklarını, sevinçlerini çekmek istiyoruz. Savaşta acı çeken çocukların değil bu süreç geçtikten sonra mutluluk içindeki çocukların belgeselini çekmek için gideceğiz' diye konuştu. Hamit Coşkun da, Suriye'de iki ay boyunca güneş görmeyen bir hücrede uyandıklarını ifade ederek, 'Özgürlük dünyanın en güzel şeyi' dedi. Tahran'a indiklerinde hangi günde olduklarını bile bilmediklerini dile getiren Coşkun, 'Çok şükür kurtulduk. Orada özgürlüğü bekleyen bir sürü insan var' diye konuştu.

İHH İnsani Yardım Vakfı Başkanı Bülent Yıldırım da, Özköse ile Coşkun'un kaçırıldığı günden bu yana izlerini sürdüklerini ve Mazlumder ile beraber 'insani diplomasi' çerçevesinde bir çalışma başlattıklarını anlatarak, iki gazetecinin Suriye'de kaçırılmasının Türkiye'de büyük bir gündem yarattığını ve herkesin bu olaya sahip çıktığını kaydetti. Yıldırım, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun bu konuyu her vesile ile gündeme getirdiklerini ve Suriye rejiminden bırakılmalarını istediklerini belirterek, bütün siyasi partilerin, sivil toplum kuruluşlarının her iki gazeteciye sahip çıktığını anlattı. Özköse ve Coşkun'un kurtarılmasında zorlu süreçlerden geçtiklerini ifade eden Yıldırım, Suriye ve İran yetkilileri ile görüştüklerini, özellikle İran'a yaptıkları yardımdan dolayı teşekkür ettiğini söyledi.

Ahmet Özköse, bugünün Anneler Günü olduğunu hatırlatarak, 'Annem beni görünce ağladı. Sabah birlikte kahvaltı yaptık. Gerçekten şu an annem dünyanın en mutlu annesi' dedi. Başbakanlığa ait özel uçakla Tahran'dan İstanbul'a getirildikten sonra, babası Ali Coşkun ve ağabeyi Yahya ile Karamürsel'e gelen Hamit Coşkun sevinç gösterileriyle karşılandı. Karşılama sırasında Coşkun, annesine uzun süre sarılarak, hasret giderdi. Coşkun, şöyle devam etti: 'En çok annem ve yeğenimi özlemiştim. Annemi gördüm ama yeğenimi henüz göremedim, uyuyordu, uyandırmadık. Çok mutluyum, dünyanın en güzel şeyi özgürlükmüş, bunu fark ettik. Allah tüm mazlumlara ve masumlara özgürlüğü nasip etsin. Anneme, anneler gününde kavuştum, büyük bir hediye oldu. Gerçi günlerden haberim yoktu, geldiğimde hangi gün olduğunu bilmiyordum, anneler günüymüş... Orada, 2 aydan fazla bir süre kaldık. Hiçbir haber alamıyorsun, 2 metre boyunda, 1 metre eninde bir hücredesin, mezar gibi, sadece bekledik. Yalnızca Kur'anımız vardı, Kur'ana sarıldık. Bol bol Kur'an okuduk, Allah dualarımızı kabul etti. Çok şükür kurtulduk' 'Venedik'e gidiyorum' diye evden ayrıldığının anımsatılması üzerine, Coşkun, 'Hatırlatmayın, unutmuşlardı ne güzel. Normalde söylesem endişelenirlerdi. Gidip, güzelce çekimimizi yapıp çıkacaktık, kader işte olmadı, yakalandık, yalanımız ortaya çıktı' dedi. Baba Coşkun ise oğullarına kavuştukları için mutlu olduklarını anlatarak, kendilerini yalnız bırakmayan ve yakından ilgilenen yetkililere teşekkür etti.