YSK krizini demokratik açılım çözdü

"Kriz diye bir şey yok."

Yüksek Seçim Kurulu Başkanı Ali Em, seçim öncesi tüm toplumu geren, hukukî ve vicdanî olmayan kararlarından geri döndüklerini açıklarken böyle demiş: "Kriz diye bir şey yok".

Kendisi "kriz diye bir şey"in olmadığını açıklayıp akşam mesaisi bittikten sonra rahat evine doğru giderken bu ülkede başka bir ev "cenaze evi"ne dönmüştü bile çünkü İbrahim Oruç''un ailesi yastaydı…

On sekiz yaşında bir lise öğrencisi olan İbrahim, Diyarbekir Bismil''de, YSK kararlarını protesto etmek için yapılan gösteri sırasında göğsüne isabet eden tek kurşunla öldürüldü.

Soruşturma açılmış ama İbrahim''in katilinin herhangi bir yaptırıma uğrayacağını sanmıyorum. Çünkü İbrahim''in canını alan "yasal bir mermi"ydi. Aynı Uğur''u, Ceylan''ı, Canan''ı ve daha yüzlercesini öldüren mermiler gibi... O yüzden katil, kınama cezası bile almayacak muhtemelen. O da bugün rahat evine gider mesaisi bittikten sonra...

Kanaatimce YSK krizinin ortaya çıkardığı en önemli sonuç Türkiye toplumunun geldiği noktayı göstermesi bağlamında ortaya çıktı. Çok küçük bir azınlık hariç, Türkiye toplumu meclisten yaka paça polis aracına bindirilerek götürülen DEP''li milletvekilleri hadisesinde ya alkış tutmuş ya susmuşken bugün sivil siyasete ve meclisine sahip çıktığını kanıtladı.

DEP''lilerin tutuklandığı dönemin Genelkurmay Başkanı Doğan Güreş "Eşkıyayı Bekaa''da aramaya gerek yok. Maalesef bunların bir kısmı Yüce Meclis''in çatısı altındadır" demişti. Dönemin Başbakanı Tansu Çiller ise, DEP''li vekillerin tutuklanmasından önceki parti grup toplantısında "Meclis''te PKK''nın barındığı bir gölge vardır, bunu Meclis''in üzerinden kaldırmakla yükümlüyüz" demişti.

Hâlbuki geldiğimiz noktada, YSK''nın skandal kararının duyulmasının ardından protesto için gece Taksim''de toplanan çoğulcu bir kalabalık var. medyada farklı görüşlerden hemen herkesin karara itiraz eden duruşları var. Meclise ve demokrasiye sahip çıkılmasını savunan siyasetçiler var. Yani artık sivil siyasete ve demokratik çözüme sahip çıkan bir toplumsal psikoloji Türkiye''ye hâkim.

Hani "Nedir bu demokratik açılım?" diye mütekebbir bir edayla ahkâm kesen aydınlarımız var ya, bu sonuç onlara kapak olabilir. Aradan geçen 17 yıl içerisinde önceden "bölücü, hain, terörist", vb. diye tahkir edilen temsilcilerin seçilme hakkını ve onları destekleyenlerin seçme hakkını savunmayı öğrenmemiz az şey değil çünkü. Türkiye Büyük Millet Meclisi''nin kuruluşunun 91. yıldönümüne bu hakkaniyetli tavırla girmiş olmamız geleceğe dair ümitvâr olmayı gerektiren bir manzaraya işaret ediyor.

Bu süreçte CHP''nin tavrı da takdire şayandı. Evet, biraz popülist ve faydacı olsa da doğru noktadan muhalefet ortaya koydular. Kemal Kılıçdaroğlu''nu dinlerken "Demek CHP''nin muhalefet etmesi böyle bir şeymiş" diye aklımdan geçirdiğimi hatırlıyorum. Ancak Kılıçdaroğlu''nun "Meclise ve demokrasiye sahip çıkalım" temalı o konuşmasında bile YSK üyelerini suçlamaktan itinayla kaçındığı ve hatta savunduğu gözlerden kaçmasın. Şifre tartışmaları sebebiyle ÖSYM Başkanı''nı ısrarla istifaya davet edenlerin aklına nedense "kriz yok"çu YSK Başkanı Em''in istifasını talep etmek gelmiyor.

Gelelim BDP''ye… Demokratik Toplum Partisi''nin kapatılmasının ardından olduğu gibi son YSK kararı açıklandığında da "sine-i millete döneriz" diyerek Diyarbekir''de kendi meclislerini kurmaktan bahsedenler artık BDP seçmeninin "sine-i millet" olarak Diyarbekir''de kurulacak olan bir meclisi değil, Ankara''daki TBMM''yi işaret ettiğini görmek zorunda.

BDP kendi tabanının molotof kokteylli eylemlerini kınayamadı hatta satır aralarında bu ''direniş''in mevcut sonuca yol açtığı yalanını savunanlar oldu. Sanki bu ülkede daha önce hiç molotof kokteylli eylem olmamış ya da olanların hepsi de demokratik kazanımlara yol açmış gibi! Üstelik Cumhurbaşkanı''nın davetine icabet edip meseleyi en üst seviyede anlatma imkânı varken bunu reddetmeyi tercih ettiler. Anlayacağınız BDP nerdeyse tüm Türkiye toplumu onların hakları için tek ses olmuşken, yine kendisini yalnızlaştırmayı başardı.

Daha önce vekil listesine bakıp "BDP Türkiyelileşiyor" minvalindeki analizleri aşırı bulduğumu yazmıştım, son olaylardaki tavır da BDP''nin kendisini kısır bir siyasal söylemden öteye taşıyamayacağı intibaını pekiştiriyor ne yazık ki…

Son sözüm ayağı taşa çarpsa "yetmez ama evet"çilerden bilenlere olsun: Sizce referandumdan "hayır" çıksaydı YSK''ya geri adım attırılabilir miydi?