Demokrasiye karşı PKK kartı

Türkiye'nin demokratikleşme mücadelesini, yakın tarihe kara leke olarak düşen planlı ve derin terör eylemleri yıllar boyu baltaladı. Başta Kürt sorunu olmak üzere insan hakları ve özgürlükler alanında şiddeti bir yana bırakıp siyasi ve sosyal çözümler sunan adımların atıldığı her dönemde tek elden yürütüldüğü belli olan suikastlar, bombalamalar ve kanlı baskınlar yaşandı. Meclis'in 'darbe Anayasası'nı' değiştirmek için çalıştığı bu son günlerde Karadeniz'den şehit haberleri geldi. Tunceli'nin Nazimiye İlçesi'nde karakol basıldı. PKK'nın gerçekleştirdiği bu saldırıların arka planındaki soru işaretleri tıpkı son 25 yıldır demokratik girişimlere sekte vuran diğer eylemlerde olduğu gibi henüz cevap bulmadı.

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan da geçtiğimiz gün demokratik açılımların önünü tıkamak için terör örgütlerine infaz havaleleri yapan, eylem kararı aldıran derin yapıya dikkati çekti. Erdoğan, Tunceli'nin Nazimiye İlçesi'nde Mehmetçik'e tetik çeken zihniyet ile 1977'de Taksim'de işçilerin üzerine kurşun yağdıran zihniyetin aynı olduğunu belirten konuşmasında "Çorum'u Maraş'ı Gazi Mahallesi'ni Sivas'ı kana bulayan zihniyetle Danıştay'da kan döken zihniyet arasında hiçbir fark yok” dedi.

Demokratik adımların atıldığı merhum Cumhurbaşkanı Turgut Özal dönemi, provokasyonların hız kazandığı dönemdi. Kürt meselesinin sivil politikayla çözümünü savunan devlet adamları suikasta uğradı. Özal'ın 'Kürt sorununu çözeceğim. Bu benim halkıma son hizmetim olacaktır' sözünü söylediği bu dönemde PKK ve derin güçler cephesi şiddet eylemlerini hızlandırdı. Mart 1992'de Türkiye tarihinin en kanlı Nevruz'unu yaşadı. İki günde resmi kayıtlara göre 57 kişi öldü.

PKK, 23 Mart 1993'te tek taraflı ateşkes kararı aldı. PKK'nın aldığı karardan sonra Bakanlar Kurulu 25 Mayıs 1993'te PKK'ya yönelik genel af gündemiyle toplanacaktı. Bir gün önce Bingöl'de 33 asker şehit edildi ve af tasarısı rafa kalktı.

AK Parti'nin hazırladığı Anayasa değişikliği paketi Meclis'te oylanmaya başlanınca PKK'da şiddet eylemlerini artırmaya başladı. Son olarak PKK, 1 Mayıs'ın Taksim Meydanı'nda bayram havasında kutlandığı sıralarda Tunceli'de karakol bastı.

Dönemin Başbakanı Tansu Çiller, 10 Ekim 1993'de Avrupa Konseyi toplantısı için bulunduğu Viyana'da Bask modeline atıfta bulunarak "İspanya tecrübesinden biz de yararlanacağız" dedi. Tansu Çiller'in açıklamasından yalnızca iki hafta sonra Diyarbakır'ın Diyarbakır Jandarma Bölge Komutanı Tuğgeneral Bahtiyar Aydın Lice Tugay Komutanlığı bahçesinde alnından vurularak öldürüldü. Tuğgeneral'in şehit edilmesi üzerine başlatılan operasyonda Lice'nin üzerini siyah dumanlar kapladı. 30 ölü, çok sayıda yaralı, 74 gözaltı, 400 ev ve işyerinde ağır hasar vardı. Bir PKK itirafçısı yıllar sonra yaptığı açıklamalarda Aydın cinayetinin arkasında JİTEM olduğunu iddia etmişti. Ardından Cem Ersever, 4 Kasım 1993'te Ankara'da öldürüldü.

1993 yılı, ülkeyi derinden sarsan provokasyonlara sahne oldu. 2 Temmuz 1993'te Sivas katliamı yaşandı. Toplumu birbirine kırdırmak isteyenlerin bir sonraki adımı katliamı Erzincan'a taşımak oldu. 6 Temmuz 1993'te Başbağlar katliamı gerçekleştirildi. PKK eylemi olarak resmi kayıtlarda yerini aldı. Ancak Sivas olayı sonrasında derin güçler tarafından PKK'ya havale edilen kanlı eylemlerden biri olduğu konuşuldu.

Provokatif süreç Yeni Terörle Mücadele Yasası ve Milli Güvenlik Strateji Belgesi gündemde olduğu 2006 yılında da kesintisiz devam etti. Martta Bingöl'de düzenlenen operasyonda öldürülen 14 PKK'lının cenazeleri ilk kez toplu halde Diyarbakır'a getirildi. Ardından Diyarbakır, Mardin ve Van'da yapılan gösterilerde 7 kişi öldü. Mayıs 2006'da Danıştay saldırısı gerçekleştirildi. Eylül 2006 Diyarbakır'da termos bombası patlatıldı. Çoğu çocuk 11 kişi öldü. 30 Ağustos 2006'da İstanbul Vatan Caddesi'nde linç girişimi yaşandı. Benzeri girişimler Konya Bozkır, Balıkesir Ayvalık gibi pek çok yerde görüldü.