Bu gidişle Kabataş da bir gün mutlaka otel olur

Yazının başlığı Kabataşlıları –hemen- endişelendirmesin. Çünkü İstanbul İl Milli Eğitim Müdürü Muammer Yıldız, Pınar Öğünç''ün dört ay önce Radikal''de yayımladığı o güzel haberinde takas edilen-edilecek okullar meselesi görüşülürken şu açıklamayı yapmış: “İstanbul Erkek Lisesi, Kabataş Lisesi gibi tarihi okulların dönüştürülmesi söz konusu değil yani.”

Ama bana sorarsanız, Kabataşlıların bu açıklamaya çok bel bağlamamaları gerektiğini söylerim… Müdür''ün açıklamasının “bugün için” şartı altında anlaşılması daha doğrudur sanki. TOKİ''nin günün birinde Kabataş''ın da kapısını çalmayacağını kim garanti edebilir?

Pınar Öğünç, “Öğrenciden temiz, kelepir okul” başlığını taşıyan söz konusu haberinde, TOKİ''nin -Ali Sami Yen Stadı''nda karşılaştığıma benzer biçimde- İstanbul şehir merkezinde yer alıp da inşaatçılara görkemli AVM''ler ve “rezidanslar” hayalleri kurduran okul bina ve arsalarına ne derece bir ısrarla göz diktiğinin hikayesini çok güzel anlatıyordu. (Şehirlerimizi teslim ettiğimiz TOKİ tek başına ele alınması gereken konu olduğundan işin bu faslına burada girmeyeceğim. Ama bu konuda şu küçük hatırlatmayı yapmadan da geçmeyeceğim: Turgut Cansever, hayatta olsaydı da bize TOKİ''nin giderek genişleyen iktidar alanının bir güzel analizini yapsaydı keşke..)

Okulların “takas” edilmesi sadece TOKİ''nin arzusu yönünde gerçekleşmiyor tabii ki. En yakın örneğiyle İstanbul Milli Eğitim Müdürü''nün açıklamalarından anlaşılacağı gibi, okulların sahibi olan bakanlıkta da “kamu kaynaklarının verimli kullanılması” fikrinin bayağı yerleşmiş olduğu gözleniyor. Müdür Yıldız, Pınar Öğünç''ün “ ''Okullar satılıyor mu?'' sorusu hızla yayılıyor. Galiba okul ve satış aynı cümlede kullanılınca geriliyor insanlar” şeklindeki –çok yerinde- sorusunu şöyle cevaplıyordu: “Bu ülkede ''köprüyü satarım-sattırmam'' tartışmaları geride kaldı. Bunlar satış değil, kamu kaynaklarının verimli kullanılması. Üç okulu 100 okula dönüştürebiliyorsak, teşekkür bekleriz.”

Seçilen bu yolun –şimdilik?- orta öğretim okullarını şehir merkezlerinin dışına çıkartmak amacını taşıdığını da Yıldız''ın şu sözlerinden anlıyoruz: “… artık şehir merkezinde okul arsası bulmak zor. Üstelik merkeze okul yapmak ne kadar rasyonel, sorgulamak lazım. O yüzden dedik ki, nasıl olsa dışarıya yapıyoruz, kampus alanları oluşturalım. Altı ilçe belirledik. İkitelli, Başakşehir, Sancaktepe, Beylikdüzü, Kağıthane, Beykoz gibi… Öğrenci üç okulun kütüphanesini, spor alanlarını kullanacak. Daha güvenli olacak. Esas esprit bu.”

Söylendiği gibi “esas esprit” gerçekten bu ise, bu seçimin iyi bir seçim olmadığını söyleyebiliriz. Şehir merkezindeki liseleri çevrede yer alan “kampus alanları”na süren bir okul yerleştirme planı bu.

TOKİ ile takas edilecek okullar konusunu bugün niçin açtığımı tahmin etmişsinizdir muhakkak.

Dün önümüze düşen bir haberden Milli Eğitim''in Etiler''deki üç okulu TOKİ ile takas ettiğini öğrendik. Akmerkez''in hemen yanı başındaki Etiler Lisesi, Etiler Kız Meslek Lisesi ve Etiler Otelcilik Meslek Okulu. TOKİ bu okullar karşılığında İstanbul''a 125 okul yapacakmış. Üç arsanın bedelinin 600 milyon doları bulduğu söyleniyor.

Bu “takas” da mutlaka başta “Okuluma Dokunma İnsiyatifi” olmak üzere bazı kuruluş ve veliler-öğrenciler tarafından tepkiyle karşılacaktır. Seslerini duyurabilirler ise tabii… Medyanın bu konuyu kritik bir bakış açısından sayfalarına-ekranlarına taşımayacağını öngörebiliriz. Nasıl taşısın, sayfaları ve ekranları AVM''ci ve “rezidanscı” inşaat şirketleri tarafından esir alınmış bir medya dünyası bu işe nasıl girişebilir?!

Muammer Yıldız, (çok tekrarladığım için ünvanını artık yazmıyorum!) Bu üç okul hakkında Pınar Öğünç''e şu açıklamayı yapıyordu: “Arazilerin değeri önemli. Bir de tarihi hiçbir özelliğinin bulunmaması gerekli. Mesela Etiler Otelcilik Turizm Okulumuz bina olarak çok sıradandır. Levent Kız Meslek Lisemiz var. Etiler Lisesi aynı şekilde. Mesela Kız Meslek Lisesi''nin iki yanı gökdelen, o iki katlı yere sıkışmış; şehrin dokusuna da uymayan bir yapı.”

Çok ilginç değil mi? Liselerden söz edilirken işaret edilen tek nokta “şehrin dokusuna uymayan”(!) binalardan ibaret. Peki bu okullara devam eden öğrenciler hangi “kampus alanları”na gönderilecekler acaba? Ayrıca çok daha önemli olarak, bu binaların “sıradanlığı” (yalan değil gerçekten de böyle) –onları elden çıkarıp yerlerine şunu bunu dikmeden- sıradan olmayan bir mimari doğrultusunda yenilerini inşa ederek aşılamaz mı?

Bir şehir (hem de büyük şehir) akılda sadece iş merkezleri, AVM''leri, “rezidansları”yla mı hatırda kalır? Liseleri şehir dışına sürülmüş aklı başında bir şehirle karşılaştınız mı bugüne kadar? Etiler''de takasa giden arsalarda yepyeni bir mimari tasarım doğrultusunda yükselmiş yeni Etiler Lisesi, Turizm Meslek Okulu, ve Kız Meslek Lisesi''ni hayal edin… Rahatsız edici bir manzara mı bu? Bu güzel yapılar tam tersine o semte yepyeni bir “şehir ruhu” aşılayacaktır.