Kargaşanın ironisi

Hiçbir toplumsal kargaşa hoşa gitmez. Ne ki, her kargaşa bir bakıma, bir yeni geleceğin habercisi sayılabilir.

Zamanın devrim diye nitelediği bir düzen giderek tutuculuğa dönüşmüşse onun bertaraf edilmesi gerektiği kimilerinin bilinç düzeyinde, kimilerinin de bilinçaltında yeni bir düzene davetiye çıkartmanın zamanının geldiğine işaret eder.

Aslında hiçbir devrim sürgit devam edemez. Meğer ki kendini yenilemeyi başarabilsin... Ancak kendini, kendi iç dinamikleriyle yenileyebilenine de rastlandığını söylememiz çok zor...

Şimdi, bu ülkede, bir yenileme/yenilenme hareketinin ayak sesleri işitiliyorsa -elbette işitebilenler için- bunu yeni bir geleceğin muştusu olarak kabul etmek mümkündür. Elbette ayak sürüyenler olacaktır, elbette eski değerlerin savunucuları bir anda buharlaşmayacaktır, elbette eski alışkanlıkların sürdürülmesini isteyen bildik tutucular her zaman karşı koyma seslerini yükseltmek isteyecektir... Buna rağmen yenilik hareketi, eğer ciddi bir temele dayanıyorsa -ki öyle olması beklenir ve arzulanır- bütün bu karşı koymaların üstünden kendi zinde gücüyle buldozer gibi geçmeyi başaracaktır...

Durum belki de ilk kez ciddi biçimde yüzleşmeyi göze almanın işareti olarak yorumlanabilir.

Göze alma diyorum, yani cesaret... Elbette insanın ya da toplumun kendiyle yüzleşmesi bir cesaret gerektiriyor.

Kendini özeleştiriye tâbi tutmayı gerektiriyor. Bu, her şeyden daha çok cesaret istiyor. Çünkü kendisiyle hesaplaşılmayı bekleyen tabular çıkacaktır karşısına. Önyargılar çıkacaktır. Kutsallaştırılmış seküler değerler çıkacaktır önüne... Ve bütün bunlar onun önündeki mânialardır.

Görüyoruz, mânialar kanlı da olabiliyor.

Trafiğin önünü kesip el çırpmayla yetinme biçiminde de tezahür edebiliyor.

Mahkeme salonlarının huzurunu bozmak isteyenler de çıkabiliyor.

İftirayla, bühtanla, fitne ve fesat çıkartmakla, tezviratla da yapılabiliyor...

Bunların tümünü aşmak gerekiyor. Ancak öyle bir aşma ki bu, mahsup hanesinde alacakların ve borçların muhasebesi yapılabilsin. Bilânço çıkartılsın... Ve saç ak mı, kara mı belli olsun...