TR
EN
AR
FR
RU
UR
Sen benim kim olduğumu biliyor musun?
Keşke sen yapmasaydın...
Keşke ulvi bir makamın payesini süfli bir işe malzeme etmeseydin.
İşi bu noktaya getirmeseydin...
Hiç olmadık bir mesele yüzünden medyaya, ''teröristlerin bombalı saldırısında 4 arkadaşıyla şehit olan askerin ailesi, yaşadıkları vefasızlığa isyan etti'' şeklindeki haberlerle
malzeme
olmasaydın.''Vefasız'' kelimesi bu ülkede en derin yaralar açan sözdür. Eğer biri bu kelimeyi sarf etmişse, ardında derin ihmaller ve hak edilmemiş ilgisizlikler aranır.
Pekâlâ, olayın gerçeği öyle mi?
Nereden başlasak bilmem ki?
Bugünleri de mi görecektik diyesi geliyor insanın.
Adalet sisteminin adamına göre işlediği, kuralları güçlülerin koyup ancak zayıfları bağladığı ülkelerde en genel geçer sözdür, ''Sen benim kim olduğumu biliyor musun?'' muhabbeti...
Bu sözü en çok siyasetçilerin bizzat kendileri, ardından birinci derece yakınları, çivisi çıkmış ülkelerde de en çok gazeteciler kullanır.
''Sen benim kim olduğumu biliyor musun?'' sözünden sonuç alınamazsa sıra ikinci hamleye gelir ve ''seni sürdürürüm'' şeklinde tartışma sürer gider.
Bugüne kadar ''Sen benim kim olduğumu biliyor musun?'' sözünü sarf edenlerin envai çeşidine denk geldik ama, bir şehit babasından hiç işitmemiştik.
Haberi okuduğumda içim burkuldu.
Bir şehidin, kural ihlali nedeniyle yolda trafik çevirmesine yakalanmış olan babasının, üç kuruşluk hak edilmiş trafik cezasından kurtulmak için şehit babası olduğunu polis memurunun başına kakmasını algılamakta güçlük çektim. Yadırgadım ve hiç yakışık bulmadım.
Değerlerin değersizleştirilmesine bir kez daha hayıflandım.
Değer miydi diye düşündüm...
Kaldı ki bu babanın evladı, ''Herkes bu ülkenin düzenine, kurallarına uyacak, bu bayrak dalgalanacak'' şeklinde özetlenebilecek, ülkenin birlik ve dirliğini sağlamaya yönelik görev sırasında şehit oldu.
Haber özetle şu:
Bir şehit babası, İzmir Bornova çıkışında kardeşinin kullandığı otomobille yüksek hız yaptıkları gerekçesiyle radara yakalanmış. Şehit babası kendilerini durduran polislere, ''şehit babası olduğunu ve yine şehit evini ziyarete gittiklerini'' söylemiş. Polis ceza yazmayı sürdürünce de, ''Benim oğlum şehit ve kendisi için değil bu vatan için öldü'' demiş. Polislerin kendisine, ''Bana ne senin şehidinden'' dediğini iddia
etmiş
.Son aylarda teröre asker kadar polis de şehit verdiğimiz düşünülürse (kaldı ki böyle olmasa bile), polislerin bu tür bir söz sarf ettiğine ihtimal vermiyorum. Elinde trafik cezası makbuzu ile gazetecilerle muhatap olan vatandaşın; ''O cezanın makbuzu halen elimde, parayı elbette ödeyeceğim. Sadece manevi destek bekliyorum. Diğer şehit aileleri aradı, onlara da vefasızlık yapılmış. Bir şehit ailesi olarak çok mu şey istiyoruz?'' şeklindeki
sözlerini
samimi bulmuyorum.Bu tür beyanlarda bulunan herkese gazeteci milleti ilgi gösterir. Olayın gerçeği böyle midir sorusunun cevabı ise herkese göre farklılık arz eder. Bu ülkede şehit ailelerine gösterilen duyarlılık dünyanın pek çok ülkesinden ileridedir. Nitekim şehit aileleri (karı, koca, çocuk, ana, baba) ve muharip/malul gazinin kendisi ile vefat etmiş ise dul eşi, şehit ailesi ve gaziler toplu taşıma araçlarından ve elektrik fiyatlarında indirimden yararlandıkları
gibi
, uygun koşullarda ve sıfır faizle konut da edinebilmektedirler
.Bu ülkede şehit aileleri üzerinden politika yapmak siyasi geleneğimizde yoktu. Son 5-6 yılda şehitler üzerinden siyaset yapan politikacılar da oldu, evlatlarının acısını unutup siyasetçilerin politik oyunlarına alet olan aileler de...
Hele ki, yüksek hızda radara yakalandıktan sonra cezadan kurtulmak için, ''Ben şehit babasıyım'' diyen hiç olmamıştı.
Konunun sizleri gerdiğini biliyorum... Uygun bir sonuç bölümüyle yazımızı tamamlamaya çalışalım...
Yıllar evvel gazeteci bir arkadaşımın aracıyla İstanbul Levent''te yol alırken, U dönüşü yasak olan yerden arkadaş aniden döndü. Hemen ileride polis çevirmesine yakalandık. Polis, aracı kullanan arkadaşa ''Gazeteci misiniz'' diye sordu. Evet cevabını alınca da, ''böyle bir ters dönüşü bu ülkede sadece gazeteciler yapar'' dedi ve yolumuza devam etmemizi istedi.
Artık bu algı giderek kırılıyor. Ankara''da polis çevirmesi sırasında görevli polis amiriyle tartışarak küfür ve tehditler savuran bir milletvekili, görüntülerin yayınlanmasından sonra kamuoyu baskısıyla partisinden istifa
etmişti
. Görevli polisler milletvekili diye ayrıcalık göstermemişler ve gerekeni yapmışlardı.Artık ülkemizde ''Sen benim kim olduğumu biliyor musun?'' sorusu daha az prim yapar hale geliyor. Ülke normalleşiyor. Kurallar ve yasalar herkese hak ettiği ölçüde uygulanabiliyor. TBMM Darbe ve Muhtıra Araştırmaları Komisyonu değil muhabirleri, medya patronlarını ve yayın yönetmenlerini bir dönemdeki uygulamalarından dolayı sorguluyor, bilgi alıyor. Dokunulmaz sanılan paşalar yargı önünde hesap veriyor.
Her şey iyi güzel de, şehit babasının tavrı beni pek bir rahatsız etti.
Keşke ulvi şehitlik makamını süfli bir işe malzeme etmeseydi.
Şu üç kuruşluk dünya için, asla değmezdi...
Şehit evladı da bundan hoşlanmazdı.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.