Merhamet Peygamberi..

Sevgili Peygamberimizin doğumunu kutladığımız haftanın içindeyiz.

“Kutlu Doğum Haftası”nın ana başlığı “Merhamet Peygamberi” olarak belirlenmiş.

“Merhamet”, insanlığa rahmet olarak gönderilen Peygamberimizin kişiliğini vurgulayan tek özelliği değil.

O, hepimizin erişmek istediği mükemmel bir kişilik örneği..

Nezaket , tevazu, cesaret, azim ve haya sahibi..

Şefkat timsali, cömert ve misafirperver..

Dosdoğru olan, sözünde duran, adaletten şaşmayan dürüst bir kişilik..

Aşırılıktan kaçınan, sade bir hayat süren, fedakar bir insan..

Kendisine kötülük edenler için bile “Rabbim, affet onları, bilmiyorlar” diyecek kadar yüce gönüllü bir davetçi.

Her insanın olmak istediği bir kişilik örneği Peygamberimiz.

***

Her zaman düşünmüşümdür..

Gönderildikleri toplumlar için peygamberler, o toplumların hangi damarına basmışlardı da onca cefa ve zulme rağmen yine de kazananlardan olmuşlardı?

Hazreti İsa efendimiz davetinin zafere ulaştığını göremedi..

Ama kendi duruşundan son derece emin olarak kapamamış mıydı gözlerini?

Tiranların gaddarlığına rağmen hıristiyanlık Hazreti İsa''dan sonra Bizansı, Roma''yı teslim almamış mıydı?

Sevgili Peygamberimiz ise kendi ömrü içerisinde İslamiyetin zaferine tanıklık etmişti..

Davetinin amacına ulaştığını görerek veda etmişti dünyaya.

O Veda hutbesi bütün azameti ve belağatıyla manevi tesirini an be an hissettirmiyor mu bize?

Peygamberimizin hayatını anlatan bütün kitapları aşağı yukarı okumuşumdur.

Bütün insanların cins, dil ve renk ayrımı gözetmeksizin kardeş olduklarını, insanın insana, insanın putlara kulluk yapmaması çağrısında bulunmuştu hep..

Adalete ve İyiliğe çağırmıştı insanları..

“Ne zulmedenlerden olun, ne de zulmedilenlerden” diye seslenmişti.

O''nun merhameti ve sevgisi sadece insanlar için değildi..

Hayvanlara da, ağaçlara da gösterirdi sevgisini, merhametini.

***

Her zaman düşünmüşümdür..

Çağımız insanının ortak kaygısı nedir?

Şurada, burada tiranlara karşı meydanlara dökülen insanlar neyi arıyorlar gerçekte?

İçinde yaşadığımız dünyayı yıkımdan döndürecek “evrensel çağrı” ne olmalıdır?

Şeytanın kulaklara fısıldadığı “bölünün, birbirinize tahakküm edin, böylece hayatta kalırsınız” şeklindeki vesvesesine karşı hangi ortak duayı seslendirebiliriz?

Bütün insanları kardeş kılabilecek değerler neler olabilir?

Hangi sözler insanın kalbinin derinliklerinde kendisine yer bulur da yerleşir?

Her zaman düşünmüşümdür..

Sevgili Peygamberimiz bugün, şu an aramızda olsaydı, çağrısı hangi insani kaygılara eşlik ederdi acaba?

Suriye''nin “Banyas” iline bağlı “Beyda Köyü”nde silahlı milisler ve askerler, rejimi demokratik açılıma çağıran köylülerin ellerini arkadan bağlayarak yere yatırdıkları ve üstlerinde tepindiklerini kaydeden kamera görüntülerini izledim .

Tek kelimeyle iğrenç görüntüler bunlar.

Askerler o kadar kendilerinden geçmişler ki havaya ateş ediyorlar, köylüleri tekmeliyorlar ve Beşşar Esad''ı öven slogan atıyorlar.

Oysa bu tür görüntüleri Filistin''de izlemeye alışmıştık.

Beşşar Esad kendi halkına karşı gerçekleştirilen bu iğrenç muameleyi izlediğinde ne tür hisler yaşadı bilmiyorum.

Ama sanki bir ülkeyi işgal etmiş yabancı askerler gibiydiler görüntülerde yer alan bu adamlar.

Suriye bir değişimin eşiğinde ve bu değişimin barışçıl şekilde gerçekleşmesini ümit ediyoruz.

Lakin izlediğimiz görüntüler değişimin barışçıl şekilde gerçekleşmesinin mümkün olmayacağı kanaatini uyandırıyor insanda.

Asker ve milis kıyafetine bürünmüş belirli bir grubun taşkınlıkları izlenimi veren bu görüntülerin Suriye halkını rencide edeceğini ve hiçbir zaman arzu etmeyeceğimiz mezhebi çatışmaları körükleyeceğini Beşşar Esad görmüyor mu?

Amerikan düşünce kuruluşu Rand Corporation''dan F.Stephen Larrabee “Ortadoğu''da ve Afrika''da Olanaksız Türk Düşü” başlıklı makalesinde bu bölgeler için “ Türkiye modeli”nin yerleştirilmesinin imkansız olduğunu vurgulamış. Zira bu modeli gerçekleştirebilecek gelenekten yoksunmuş bu ülkeler. Modelin gerektirdiği önşartların yeşermesi de kısa sürede mümkün değilmiş.

“Bu ülkelerde demokrasiye geçiş için şartlar henüz hazır değil” demeye getirmiş Larrabee. Diktatörlük rejimlerinden demokrasiye geçişin kolay gerçekleşmeyeceği malum ama bunun sebebi o halkların demokrasiye yatkın olmadıkları değil. Bu bir aldatmaca tabiiki. Larrabee Türkiye Modeli''ne zemin hazırlayacak bir girişimci sınıfın bu ülkelerde bulunmadığını da belirtmiş. Sanki “girişimci sınıf” demokrasiye geçişin olmazsa olmaz şartıymış gibi konuşmuş. Bu ülkelerdeki diktatörlük rejimlerinin ve ondan önce sömürge rejimlerinin bir çok gerçekliğin üzerini örttüğünden habersiz Larrabee.

Toplumlar sadece belirli süreçlerle ilerlemezler, bazen de sıçramalarla yollarına devam ederler. Ortadoğu ve Kuzey Afrika halkları diktatörlük rejimlerinden kurtulduklarında sıçrayarak daha üst bir aşamaya geçebilecek nitelikteler. Devrimler de kimi durumlarda toplumsal bir sıçramaya eşlik ederler.

Afrika''yı sömürgeleştiren ve zenginliklerini yağmalayan güçler kendi kamuoylarını “Afrika''ya uygarlık ve ışık götürüyoruz” diye aldatmışlardı. Afrika ekonomisini geliştirerek Afrika halklarını ilerletecekleri yalanını uydurmuşlardı. İngiliz tarihçi Niall Ferguson “İmparatorluk: Britanya''nın Modern Dünyayı Biçimlendirişi” isimli kitabında bakın neler söylüyor:

“Afrika aslında sandıkları kadar ilkel olmaktan bir hayli uzaktı. Sahraaltı Afrika, ilk İngiliz gezginlerinden birinin ifadesiyle ''haşin bir kaos'' içinde olmak şöyle dursun, çok sayıda devleti ve ülkeyi barındıran bir bölgeydi; bunlardan bazıları aynı dönemin Kuzey Amerika''daki veya Avustralasya''daki koloni öncesi toplumlara göre ekonomik bakımdan bir hayli ileriydi. Bugün Mali''deki Timbuktu ve Nijerya''daki İbadan gibi oldukça zengin şehirler , altın ve bakır madenleri, hatta bir dokuma sanayii vardı.”

Ferguson''un Afrika için yaptığı tespitler Ortadoğu için fazlasıyla geçerlidir. Lakin sömürgeci devletler gelişmeyi durdurdular ve demokratik rejimlerin gerçekleşmesini engellediler. İslam''ın sömürge öncesinde Afrika''da kültürel ve siyasal çoğulculuğa, yanı sıra ekonomik gelişime eşlik ettiği bir gerçeklik. Larrabee suçlayacaksa, sömürgecileri, diktatörleri ve onları şimdiye kadar destekleyenleri suçlasın. Ortadoğu ve Kuzey Afrika hazır ama bu ülkelerde kurulacak demokratik rejimlerden endişe edenler buna hazır görünmüyorlar.