İhvan demokrasi istiyor

Baba ile oğulun arasındaki farkı söylersek Hafız Esad daha katıydı, açıkça diktatörlüğünü icra ediyordu. Oğlu modern gibi görünen ama sinsi ve hilebaz bir oyuncu. Ama her ikisinin de kafalarındaki düşünce aynı. Azınlığa dayalı bir tek parti diktatörlüğü. 64'ten beri rejim din ve inanç düşmanlığını kendine ilke edinmiştir. Halk, Hafız Esad yönetimi tarafından tamamen sindirilmişti. Suriye halkı rejimden korkuyordu ve bir yandan da hiçbir zaman memnun değildi. Arap baharı dediğimiz olaylar Suriye'de gençlerdeki o korkuyu biraz uzaklaştırdı ve sokağa çıkmaya başladılar. Daha sonra Deva'da çocukların da katledilmesi ile tüm Suriye'de topyekün bir başkaldırı oldu. Bu moral etki dışında Suriye'deki olayların başlamasının rejimin iddia ettiği türden dış etkilerle bir ilgisi yok.

Elimdeki bilgilere göre zindanlarda 20 bin civarında. kişi var. Ama bu insanların bir çoğunun infaz edildiği haberini alıyoruz. İçeri girip dışarı çıkamayanlar çok oldu.

Suriye'de Baas Partisi dışında hiçbir partiye hayat hakkı tanınmadı. Ancak, muhalif olarak sol ve sosyalist gruplar var, liberaller, milliyetçiler var. Dürziler ve diğer Hristiyanlar vakıf ve dernek çatısı altında örgütlenmiş durumdalar.

Çoğunluğu sağlayacak bir destek göreceğimizi söyleyebiliriz ama rakamsal olarak bir şey söylemek şimdilik mümkün değil. Şu bir gerçek ki herhangi bir Arap devletinde şeffaf ve adil şartlarda bir seçim olursa, İhvan olsun olmasın İslami görüşü benimseyen partiler seçimi kazanır. Suriye'de Libya'daki gibi olayların olacağını sanmıyorum. Tabi bazı gruplar devletin resmi kurumlarına karşı kendilerini meşru müdafaa hareketlerine girişebilirler.

Tabii askeriyeden şu an ayrılanlar ve bunların ailelerinden katledilenler var. Bu insanlar askerden ayrılıp bir yerde toplanarak kendilerini meşru müdafaa ediyorlar. Askeri kuvvetler içinde rejimden rahatsız çok sayıda asker var. Ve rejim bırakın kendilerine, ailelerine bile işkence ediyor ve öldürüyor. Silahla kendilerini savunmaları normal. Biz hala ısrarla silah kullanılmamasını istiyoruz. Ama rejim bizi öyle bir kışkırtıyor ki kullanmak zorunda bırakılıyoruz. Biz Müslüman Kardeşler olarak sivil bir hareketiz; kültürel, eğitim, düşünce ve siyasi çalışmalar içinde olduk hep. Suriye halkı şu anda gerçekten bir trajedi yaşıyor. Çatışanlar tamamen Suriyeli askerler ve polislerdir. Orduda bir ayrışmanın olması da kaçınılmazdır.

Kesinlikle bizim Nusayrileri katletmemiz, haksızlık yapmamız söz konusu değil. Onları koruruz bile. Cezası olan mahkeme karşısına çıkar ve cezasını çeker, o ayrı. Onun dışında Nusayrilere, Hristiyanlara ve şu anda çoğunun korkudan olduğunu düşündüğümüz rejime destek veren kesimlere mutlak güvence veriyoruz. Nusayrilere burada bir çağrıda bulunuyorum. Hepimiz aynı toprakların, aynı vatanın binlerce yıllık çocuklarıyız. Onlardan isteğimiz halkımızı kırmamaları ve bu düzene karşı çıkmalarıdır. Bu düzen kendi menfaati için onları kullanıyor. Onların menfaatini düşünen bir düzen değil. Onların içinde fayda gören çok küçük bir kesimdir, diğerleri bizim gibi mazlumlardır. Rejim desteklerini kazanmak için onları hep Sünniler ile korkutuyor. Bizim dönemimizde kesinlikle bir Nusayri vatandaşın diğer vatandaşlardan farkı olmayacak. Benim de farklı mezheplerden arkadaşlarım var. Bu düzen tayfacılığı, mezhepçiliği, etnik ayrılığı hep körüklerdi. Ayrılıklar rejimin ürünü. Bu oyunu hep oynadı. Baas rejiminden önce bizde böyle bir ayrım yoktu. Bu ayrılığa ilk önce biz karşı çıkacağız.

Son dokuz ayda 4 bin değil, 5 binin üstünde kişi hayatını kaybetmiştir. Ölenler de tamamen sivillerdir. Yani bahsettiğim bu 5 binin üzerinde ölenlerin tamamı sivil. Askerlerden ölenlerin sayısını bilmiyoruz. Mısır'da Tunus'ta devrimler başlarken biz Suriye hükümetinden reformları yapmasını istemiştik ama hükümet bu isteklerimizi reddetti. Esad, halkın başkaldırmasını beklemiyordu. Reform dediği şeyler ise göz yanıltmak için girişilmiş sahte hareketlerdir. Ülkede olağanüstü hali kaldırdığı, sıkıyönetim kanununu iptal ettiğini iilan ettiği günün ertesi kırk şehit verdik. Akşamları sokağa çıkmak serbest dedi, gün ortasında insanları katletti.

Komutanlar rütbeli kişiler hep Nusayri kökenlilerdir. Para karşılığı savaşan insanlar var. Ve tabi dışarıdan İran, Irak ve Hizbullah'tan aldığı destek de var.

Biz Türkiye'ye teşekkür ediyoruz. Mültecilerimizi karşıladılar. Bizi diplomatik olarak desteklediler. Ama biz diğer devletlerin de desteğini ve ilgisini bu konuya çeksinler istiyoruz.

Öncelikle Esad rejiminin devrilmesi yıllar almaz. Bir kaç ay içerisinde gerçekleşebilir. Biz geldiğimizde adil bir düzen kuracağımızın sözünü veriyoruz. Herkes sandık başına gidecektir. Tüm gruplar temsil edilecektir. Ve kazanan grup yönetime gelecektir. Yeni anayasa hazırlığımız var. Demokratik şartlar içerisinde tüm görüşler, siyasi partiler, etnik gruplar temsil edilecek. Adalet ve hukuka dayalı bir sistem kuracağız.

Esad askerler öldürülüyor diye propaganda yapmıştı ama bunu görüntülerle kanıtlayamamamıştı. Ama muhalifler ise yaşanan olaylardaki görüntüleri tüm dünyaya gönderiyor. Görüntülerdeki hakikat sözlerdeki hakikatlerden daha güçlüdür. Ama bizim en büyük sıkıntımız maddi sıkıntıdır. Şu anda en öncelikli gördüğümüz mesele Suriye halkına acil yardım ulaştırmadır.

Faydalı tabi ki ama bu tek başına yetmez. Bu düzene ne kadar baskı yapılırsa halk o kadar rahatlar. Ve daha fazla direnir. Biz kesinlikle silahlı bir çatışmanın olmasını istemiyoruz. Tamamen sivil bir direniş içindeyiz. Halkımız bütün bu katliamlara, işkencelere, baskılara, sürgünlere ve yağmalara rağmen hala ısrar ediyor bir sivil değişim olsun diye. Ekonomik yaptırmlar topyekün diplomatik ve siyasi ambargoya dönüşmeli. Uluslararası baskılar arttırılırsa elçilikler, konsolosluklar geri çağırılırsa Esad rejimi tek başına kalır ve hükümeti bırakır.

İhvan-ı Müslim'in olarak ne eskiden ne de bugün rejimle herhangi bir görüşmemiz olmadı. Şu an bir anlaşma olmaz. Rejim ve sistem devrilmediği sürece müzakere imkansız. Onlarla görüşmeyeceğiz. Bu kararı da Suriye Ulusal Konseyi ile birlikte aldık.

Röportaj sırasında Şukfa'nın cebine gelen mesaj, Suriye'deki yaşananları antıyordu:

“Lütfen bize yardım edin. Uluslararası kurumlara, medya kuruluşlarına, dünayay sesimiz duyurun. Hama halkına, halkı koruyan savaşçılara yardım çağrısında bulunun. Hama, Humus, İdlip, Muayira ve diğer kasaba ve köylerimizde acil yardıma ihtiyacımız var. Devletin askerleri gelip battaniye ve elbiseleri yakıp yıkıp gidiyor. İnsanları soğukta bırakmaya çalışıyorlar. Bazı aileler çocuklarını soğuktan korumak için onları karton ve kağıtlar ile örtüyorlar. Yiyecek ve giyecek her şeyi yakıp yıkıyorlar. İmdat…”

Şu anda Suriye halkının her şeye battaniye, yataklara, elbiselere, eşyalara, kana, sağlık malzemelerine, her şeye ihtiyacı var. Yaralılarımızı gizli yerlerde tedavi etmeye çalışıyoruz. Devlet hastahanelerine gittiklerinde yakalanma riskleri var. Kan ihtiyacı var mesela. Suriye halkına yaptıkları yardımlar için Türkiye halkına çok teşekkür ediyoruz. Hala daha yardıma ihtiyacımız olduğunu da belirtmek isterim. Şimdi sizinle konuşurken suriyeden mesaj geldi. İmdak çığlıklarından sadece bir tanesi isterseniz size okuyayım.

Baas yönetimi kesinlikle PKK'ya destek veriyor. Silah veriyor. Ve içeriden kışkırtıyor. Bunu biliyoruz. Suriye'deki gelişmelere öncelikle askerin karışmasını istemiyoruz. Olaylar daha da ileriye giderse sivillerin korunması talebinde bulunacağız. Ve bu talepler için akraba olan yakın devletleri isteriz. Bu da öncelikle Türkiye olur, komşumuz olan Arap devletleri olur. Ama biz başka bir devletin ülkemize girmesini istemiyoruz.