Nüfusunun üçte birinin yoksulluk sınırının altında yaşadığı Nepal dünyanın en fakir ülkelerinden biri. Korna sesleri ve tütsü kokularının merhaba dediği ülkede tek geçim kaynağı çuval kumaşı olarak bildiğimiz jüt üretimi.
Nepal coğrafi konum olarak kuzeyde Çin Halk Cumhuriyeti ve güneyde de Hindistan'ın arasında kalan 30 milyon nüfuslu Güney Asya ülkesi. Halkın büyük bölümünün tarımla ulaştığı ülkede kişi başına düşen millî gelir 240 dolar civarında. Dünyanın en fakir ülkeleri arasında yer alan Nepal'de son yıllardaki ekonomik gelişmeler, yoksulluğun artmasına engel olamıyor.
İstanbul'dan 6.5 saatlik uçuşun ardından Nepal'in başkenti Katmandu'ya ulaşıyoruz. Uçaktan adımımızı atar atmaz ilk dikkatimizi sıcak ve nemli havanın yanısıra özel baharatlı kokular çekiyor. Baharat ve tütsü kokuları adeta ülkeye hoş geldiniz diyor. Hedefimiz Biratnagar şehrine gitmek. İç hatlardan bindiğimiz pervaneli küçük bir uçakla ünlü Everest Dağı'na bir selam çaktıktan sonra süzüle süzüle Biratnagar'a iniyoruz.
Kurban Bayramı'nı Müslüman kardeşlerimizle kutlamak için İHH İnsani Yardım Vakfı ile geldiğimiz Orta Asya'nın bu fakir ülkesindeki insanların tahammül sınırlarının ne kadar da geniş olduğunu kısa sürede fark ediyoruz. İmkansızlıklar ülkesi olan Nepal'de halk, her türlü olumsuzluğa rağmen kanaatkar tavır sergiliyor. Gerilimin neredeyse olmadığı, tozun ve egzoz kokusunun yoğun olduğu sokaklarda araçların kornaları hiç durmadan çalıyor.
Halkın yüzde 80'ine yakını geçimini jüt üretimi ile sağlıyor. Ülkede pirinç ve şeker kamışının yanısıra jüt üretimi yapılıyor. Üç ayda bir üretilen jütler toplandıktan sonra balyalanarak havuzlarda üstleri hayvan gübresi ile örtülüp çürümeye bırakılıyor. Çürüyen kamışların kabuklarının çatlamasının ardından lifleri el marifeti ile tek tek çıkarılarak çuval kumaşı elde ediliyor.
Nepal'deki sıcak ve nemli hava, Çukurova iklimini hatırlatıyor. Pirinç ve şeker kamışının yanısıra, çuval kumaşı olarak da bildiğimiz jüt üretiminde kullanılan corchorus isimli bitkinin bolca ekildiğini farkediyoruz yol boyunca. Singhia nehrinin beslediği bereketli topraklarda, halkın ana geçim kaynağı olan 'jüt'ün ekilmesinin, toplanmasının ve kurutularak liflere ayrıştırılmasının ne kadar zahmetli bir iş olduğuna bizzat şahit oluyoruz.
Biratnagar şehir merkezinde hayatı gözlemlemek için yaya olarak gezmeye başlıyoruz. Kentte caddede yan yana dizilmiş dükkanların üzerine sırayla asılmış röntgen filmlerini fark ediyoruz. Bu göüntüler bizde şaşkınlığa yol açıyor. Röntgenin 1 dolara denk gelen Nepal Rupisi'ne çekildiğini öğrenince şaşkınlığımız daha da artıyor.
