"Çalışılmış hareketler"e dikkat

Futbol maçlarında keyif veren goller genellikle önceden çalışılmış zekice kombinasyonlardır.

Serbest vuruşu kaleye doğru göndermek yerine önce geriye sonra içeriye sızmakta olan uzun boylu oyuncunuza ve onun da kale yerine yan tarafa koşan oyuncuya indirmesi mesela…

Ya da Barcelona"nın başarıyla uyguladığı gibi sert, ani, kısa paslaşmaların birden ters tarafa koşmakta olan Messi"ye gönderilmesi…

Örneği çoktur.

Keyif vermesinin nedeni bırakın sahadaki rakibi, televizyon başındaki milyonların bile aklına gelmeyeni yapmasında, sürprizdedir.

Toplumsal olaylarda ise futboldakinin tersine "çalışılmış hareketler" hiç hoş değildir ve seyreden milyonların hiç beklemediği yerden çok can yakar.

3 Temmuz adıyla anılan Şike Soruşturmaları başladıktan ve fırtınası iyice ülkeyi sardıktan sonraki yorumum farklıydı.

Dinden sonra bu ülkedeki en büyük toplumsal taban futbol taraftarlığıydı ve bu operasyonun en büyük zararı o taraftarlığın aidiyet, bağlılık, rekabetine verdiğiydi.

Soruşturmanın zorunluluğu, haklılığı, haksızlığından bağımsız bir olgu olarak öne sürüyorum.

Sonuç bu oldu.

O günden sonra futbola aynı keyifle bakan kaç kişi var?

O günden sonra kendi takımının başarılarına, galibiyetine bile eskisi gibi sevinen kaç kişi var?

Onun yerine yüz binlerce insanda Fenerbahçe"ye karşı; Fenerbahçeli yüz binlerde de başka bazı takımlara karşı rekabet değil nefret yerleşti sadece.

Ama futbolun tadı kaçtı. Hâlâ da tatsız üstelik…

Bugün de Gezi Parkı olayları diye başlayan ama hemen ikinci gününde Recep Tayyip Erdoğan karşıtlığına dönüşen olaylar toplumsal faylarımızda bir kırılma daha yaratıyor.

Ağaçtan Topçu Kışlası"na bir haftada; oradan Başbakan"ın istifasını talebe sadece kırk sekiz saatte geldik.

Bunları tartışıyoruz, tartışmaya da devam ederiz.

Bu bizim bir iç siyasi meselemiz olduğu sürece hiç sorun değil.

Ama elin oğlunun taraf tutar gibi görünüp içeride bir yangını körüklemesi olup bitenleri başka bir yere sürükler.

"Başka izler, parmaklar, işbirlikleri de var" deyince samimi şekilde ister ağaç ister hükümet karşıtlığı ile eylem yapanlar kızıyor ama dünyanın gerçeği zaten bu değil mi? Başkaları daima toplumsal, ekonomik, siyasal hatta kültürel krizler yaşayan ülkelerde krizlerin büyümesini istemez mi? Elinden geleni ardına koysa şaşırtıcı olurdu zaten…

Belki meydanlardaki kimseyi ajanlaştırmıyor; yönetmiyor; eyleme araçlarıyla götürmüyorlar… tabii ki hava kararınca tenceresini alıp pencereye çıkanlara para dağıtmıyorlar … ama yayınları, ilgileri, açıklamalarıyla "görünür" ve bugüne kadar ilişkide oldukları bütün kesimler aracılığıyla da "görünmez" operasyonlar düzenlediklerinden nasıl kuşku duyabiliriz?

Tarih boyunca hele ki yakın tarihimizde hangi toplumsal alt üst oluşlardan aynı zamanda yabancı parmak izleri çıkmadı ki?

Kendi düşüncesi, ideolojisi, inancıyla itiraz eden kalabalık kitlelerle onların hareketlerini belirli aşamalarda yönlendirebilen çok az sayıdaki profesyonel daima bulunur.

Bu konuda bundan sonra çıkacak haberler, bilgiler, istihbari çalışmalar bir yana gözümüzün önünde cereyan eden başka bir şey var: "çalışılmış hareketler".

Birden artan kapalı kadınlara yönelik saldırılar meselâ…

Bunlardan özellikle manşetlerde yer alan birindeki saldırı biçimi ise hiç "yerli malı" değil.

Kavga, saldırı, sataşmanın hatta bütün çirkef yöntemlerini gündelik hayatımızdan tanıyoruz.

Ama manşetlere çıkan olaydaki yöntem, aşamalar ve final bu topraklarda hele bir kadına asla yapılmış şey değil.

Bu yüzden, tıpkı şike soruşturmasında olduğu gibi toplumsal fayların şimdi başka hassas bir fayıyla; bir arada yaşama tecrübemizin kırılgan eklem yerleriyle oynandığını düşünüyorum.

O yüzden "çalışılmış hareketler"e mezhep, inanç, politik, kültürel ayrım olmadan hep birlikte "dikkat kesilelim" diyorum.

Herkesin gözünü diktiği, okuyup, dinleyip anlamaya çalıştığı basında da bu alanda tüm taraflarda gittikçe keskinleşen bir dil gelişiyor. İbrahim Kiras"ın önceki gün yazdığı gibi yazılar gittikçe seyrekleşiyor.

Elin oğlunun oyununa dönüşen bu tuzağa beraberce aşalım.

Yoksa şakası yok bu işin.

Not: İbrahim Kiras"ın yazısı için:

http://haber.stargazete.com/yazar/

bu-krizi-bitirin-artik/yazi-762117