Korktum, utandım ama kazandım...

2,5 sene önce yaşanmış bir olay ve ben de herşeyi kamuoyuyla birlikte öğrendim. Çanta, benim evde olmadığım bir saatte sadece adres olarak burası verildiği için bu eve geliyor...

Varmış. Yani, öyle hatırlanıyor bu hadise. Zaten, bizim evin trafiği yoğundur. Mete Has da benim çok yakın bir arkadaşım. Mete buraya, kendi hanımını getirdiği bir saette emanetin kendisine bu adrese yollanmasını istemiş. Ben bunu, 2,5 sene sonra bu olay ortaya çıkınca öğreniyorum. Olay ortaya çıkınca Mete de hatırlıyor. "Sakın bundan bahsediyor olmasınlar" diyor. Anlattığı gibi bir ada alışverişleri mi olmuş, olacak mıymış ne. Murat Demirel'in bir kapora yollaması lazımmış. Mete öyle bir arkadaştır; o anda gazinoda, sazda sözde olsa "parayı oraya yollayın" der. "Ben şimdi Egebank'a gelmeyeyim. Şu anda şuradayım" deyip, evimin adresini vermiş. O saatte benim evimde olduğu için buraya gönderilmesini istemiş. Başka bir dostunun evinde olsa oraya göndertirdi. Ve bana sonradan bu olaydan hiç bahsetmedi bile. Evde yaşayanlar da farkında olmamış. Çünkü, bizim ev merkezi yer olduğu için, trafik yoğundur, arkadaşlarımın şoförleri gelir bir paket bırakır, normaldir bu. Bunların farkında bile olmam. Sonra, hanımını bizim evde bırakmış, kendisi parayı alıp çıkmış. Ben eve geldiğimde Mete yoktu.

Ne çantayı gördüm, ne olayı 2,5 senedir biliyordum. Zaten, paketi getiren koruma polisi Uğur Dündar'ın programında da söyledi. "Ben çantayı Rauf Tamer'e teslim edilmek üzere götürmedim. Bana bir adres verdiler oraya götürdüm" dedi. Benim şanssızlığım Mete'nin o anda burada olması.

Vallahi, Mete'ye kızacak halim kalmadı. Çünkü, o kadar üzgün ki. "Buna ben sebebiyet verdim" diye kahroluyor. "Nereden bilebilirdim ki, bankaya el konacak! 2,5 yıl sonra bir ihbarcı çıkacak. Ben şuraya para götürmüştüm diyecek. Hiç aklıma bile gelmezdi" diyor. Fevkalade üzgün.

Tabii, bütün aileyi tanırım aşağı yukarı.

Onu da tanırım ama fazla bir samimiyetimiz yoktur. Sekiz-on defa görüşmüşlüğümüz vardır. Ben bütün bankacıları tanırım. İşadamları, siyasetçileri.. hepsini tanırım.

Bu bankacılık işlerinden hiç anlamam. On kere anlattılar bu banka operasyonunu, banka batırmayı hala daha anlamadım. Bankası iyi mi gidiyordu, kötü mü gidiyordu bilmem. Doğrusu, birilerinin organize suç çetesi kurarak bir bankayı boşaltmak için biraraya gelebileceklerini aklım almaz. Olsa olsa, kötü idare edilen bankalar batar diye düşünüyorum.

Evet, Egenbank'tan 320 bin dolarlık bir tükecisi kredisi aldım. Herkesin, her bankadan alabildiği gibi. Buna 64 bin Dolar da faiz koydular, etti 384 bin. Bu borcu 48 aya böldüler ve ben 25 aydan beri taksitlerimin bir tanesini bile aksatmadan tıkır tıkır ödüyorum. 23 ay daha ödeyeceğim. İsterseniz size dekontlarını göstereyim.

Çok. Aile bütçemi titizlikte tanzim ederim.

Oğlum için aldım. Ona hemen evimin yakınında bir yerde şu anda yapılmakta olan bir siteden daire almak istedim, hepsi bu.

Evet oldu. Kredinin çabuklaştırılmasını sağladı.

Aramadım. Süleyman beyi sadece Çankaya'dan indikten sonra bir kere, yeni hayatında başarılar dilemek için aradım.

Avukatım aracılığıyla geldi. "Hadise Mete'nin anlattığı gibi midir, değil midir" diye biraz Mete'ye de ayıp ederek sanki onun anlattıklarına da inanmıyormuşuz gibi, DGM Savcılığı'nda verdiğim ifadede bunun Murat Demirel'den sorulmasını istedim. Ancak, baktık ki yazışmalar fazla vakit alacak. Belki 6 ay geçecek, belki 1 yıl sonra mahkemede soracaklar. Ama benim vakit kaybına hiç tahammülüm yok. Avukatım kendisine bir mektupla müracaat etti. Birkaç kez teşebbüste bulundu. Cezaevine ulaşmak öyle kolay değil. Bir mektupla müracaat ederek olayı anlatmasını istedik.

Evet. Mektupta bu olayın aynen Mete'nin anlattığı şekilde olduğunu, bir miktar kapora alındığını, ödemeler vesaire olduğunu yazdı. Sonra iş bozulmuş ve en son da Mete bir nedenle 40 bin doları kesmiş vesaire. Bütün bunlar benim aklımın hiç ermediği türden şeyler.

Kim, kimin için bunu ısmarlar? Başında bin tane problem olan bir adam bunu neden yapar? Adamın beni hesaba katacak hali mi var? "Hadi yahu, ben hatırlamıyorum, bilmiyorum" diyebilirdi...

Korktum tabii. Belki hatırlamıyor, belki depresyon geçiriyor, belki bütün insanlara küsmüş. Bu mektubu istemek aslında tehlikeli bir şeydi. Mektup gelmeyebilirdi ya da "hatırlamıyorum.. şimdi bu işle uğraşamam" diyebilirdi. O zaman ne olurdu, düşünmek bile istemiyorum.

Sadece olayın benim evimde geçmesi. Adres olarak benim evimin verilmesi. Bu bir talihsizlik ama benden çok arkadaşıma üzüntü verdi.

Bilemiyorum. Bunu siz benim adıma istediğiniz gibi cevaplandırabilirsiniz. Gazeteler daha bağımsız olabilseler hiç bu söylentiler olmazdı. O benim hiç bilmediğim bir sahadır. Kim hangi gazeteciye, menfaati olmadan çıkar sağlar? Bir köşe yazarına bu desteği vermenin mantığı yoktur. Mesela, açın bakın arşivi. Köşe yazılarımda Murat Demirel ya da Egebank'ın adı bir defa bile geçmez.

Çok önemli bir konuyu sordunuz. Bu iddia isimsiz olarak ortaya atıldı ama ismimiz hemen 24 saat içinde kamuoyunda çalkalandı. O iddiayı yapan da bir ihbarcı ama kim olduğu hala belli değil. Bir arazi ihtilafını çözdüğüm için bu parayla ödüllendirilmişim. Sanki böyle işlerden anlarmışım gibi. Kendi ailemin arazilerine sahip çıkamamış birisiyim. Gazetelere açık mektup yazarak gazelere sorduk. Neredeymiş bu arazi, hangi arazi, kiminle kimin ihtilafıymış, tapu nerede, hangi anlaşmazlığı çözmüşüm ben? Böyle bir arazi yok, olmadığı için cevap da yok. Ortada sadece çantayla para götürülen gazeteci kaldı. Gazeteci arkadaşların bu araziyi bulmaları gerektiği gibi, Murat Demirel'den gelen mektubu ya da bu mektubun tersini bulup getirmeleri de icap ederdi. Hiçbirisini yapmadılar, parmaklarını bile oynatmadılar.

Fantazi için aradılar. Birkaçı dışında bilgi soran, bu işi araştırmaya niyetli adam görmedim. Sadece: 'İşin aslı nedir anlatır mısınız?' Yahu kardeşim 15 kere anlatıldı bu...

Görüşürlerdi ama nedir bilmiyorum. Şimdi anlıyorum ki bu ada satışı nedeniyle görüşüyorlarmış. Bir ihtilaf hissetmedim. Çünkü, Mete ile böyle şeyleri konuşmayız.

Aslında ima da değil. O isimsiz olarak yazdı. Sonra, Uğur Dündar'a giden çantayı getiren kişi benim evimin adresini ortaya attı. O ihbarcı benim ismimi Emin'e vermiş ama Emin bunu sütununda yazmadı. Hemen ismimin ortalarda dolaştığı sırada kendisini o gün 6 kere aradım. Bana şu olayı bir anlatsana diye. Ama, telefonlarıma çıkmadı. Çıkmayınca, "Emin buna inandı" dedim. Ve, hakikaten hayret ettim.

İnsan haklı olduktan sonra her şey yerli yerine oturabilir. Öyle kombine şekilde bir adamı öldürmek, linç etmek, eğer kuvvetli iseniz mümkün değil. Bakın, kaç arkadaşımızın başına neler geldi ama hepsi ayakta kalmayı başardı. Benim işim onlardan daha da kolaydı.

Komplo belki kendisi için sözkonusu olabilir ama bana yönelik bir komplo olduğunu sanmıyorum. Benimki sadece bir talihsizlik, kötü adres.

Bir ihtimal, "acaba mı" diye düşündüler.

Bilemiyorum, çünkü daha o zaman Etibank'a el konulmamıştı. Ben olayı, tereddütle karşıladıkları şeklinde tercüme ettim. Herhalde şimdi, benim bu olayda hiçbir kusurum olmadığını görüyorlardır.

Kısa bir süre sonra da gazetenin yüzde 50'sinin satıldığını, Etibank'a el konulduğunu öğrendim. Keyifle yazı yazdığım bir gazeteydi, çok üzüldüm.

Sokağa çıkmaktan bile çekindim. Ama, insanlar arkamdan koşup "babacığım" deyip ellerime sarılınca rahatladım. Hele bir de Beşiktaş camiasından kapıma kadar gelen miting gibi kalabalıklar beni ağlattı. Çok ağladım.

Önce çok endişe ettim, korktum ve çok utandım. Ya bunun altından kalkamazsam diye utandım. Aklıma hemen, arkadaşlarım, bana inananlar, eş-dost, ahbap ve özellikle de okuyucularım geldi. Bir de oğlum. "Acaba mı" diye aklından bir saniye geçerse, diye düşündüm.

Bir arazi ihtilafını çözdüğüm için bu parayla ödüllendirilmişim. Böyle işlerden anlarmışım gibi. Ben, ailemin arazilerine sahip çıkamamış birisiyim.

Çok endişe ettim, korktum ve çok utandım. Ya bunun altından kalkamazsam, diye utandım. Ben suçtan, devletle uğraşmaktan korkarım. Evime bir sarı zarf gelse korka korka açarım. Mahalle muhtarına gitsem sıkılırım. Bu kadar ürkek, titiz bir adamın başına böyle bir iş geliyor... Sonra, meslektaşlarım bana çok yardım ederler sandım. Gerçekten edenler de oldu sağolsunlar ama ilgisiz kalıp bana sadece bir magazin malzemesi gibi bakanlar da oldu. Aklıma hemen, arkadaşlarım, bana inananlar, eş dost ahbap ve özellikle de 31 yıldır bana gönül vermiş okuyucularım geldi. Bir de çok sevdiğim bir oğlum var. O aklıma geldi. "Acaba mı" diye aklından geçerse...

İnsanların bana büyük bir inançla bir sevgi halesiyle yaklaştıklarını gördükten sonra rahatladım. Devamlı bana gönderilen fakslar, mektuplar, e-mailler... Bu ev doldu taştı. Sonra, sokaktaki insanların yolumu çevirip "babacığım" diyerek ellerime kapanmaları ağlattı beni.

Tabii olayın üzerine çıkınca, insan küstahlaşmak bile isteyebilir. Ama ben o tip insan olmadığım için duygularımı hemen kontrol altına aldım. Eğer, bunun aslı esası çıksaydı bunu sömürenler olacaktı. Çıkmadığı halde ben bunu sömürmedim. Sadece, eskisinden çok daha alnı açık yazmaya devam etmek istiyorum. Doğrusu kimseyi de suçlayamıyorum. Çünkü, o gün Mete burada olmasaydı bütün bunlar olmayacaktı. Yine de olayları araştırmadan yazan zihniyetin artık kendisine bir çeki düzen vermesi gerekir diye düşünüyorum.

Sabah'tan anlaşarak ayrıldım. İlk günden itibaren teklifler geldi. Demek ki onların bana inançları tammış. Şu anda da 3-4 tane var ve birisini seçeceğim. Ama, 31 yıldır yılda 365 gün yazan birisi olarak bu vesileyle biraz daha tatil yapmak istiyorum.

O ihbarcının ismi gizlendi ya, hala da gizli. Ben onun izini buldum. Gideceğim, yakalayacağım, yakasından tutup polise teslim edeceğim.

Zorla araştırmacı gazeteci yaptılar beni.

Hiç becererem. Zaten televizyon işlerini biraz becerebilseydim çıkardım, kanal kanal dolaşır olayın iç yüzünü ortaya döker, Türkiye'yi ayağa kaldırırdım. Maalesef onu yapacak kaabiliyetim yok!

Bu süre zarfında kendimi musiki ve sporle tedavi ettim. Çaykovski'den tutun Dede Efendi'ye kadar ruhumu ve kafamı yeniden tazeledim. Bir de Beşiktaş camiasından gelen mitinge benzeyen o kalabalıklar beni sokaktaki adamın ilgisi kadar ağlattı. Çok ağladım. --------------- imza ve tarih ----------------

  --------------- imza ve tarih ---------------- Geri OKU