Komşularla savaşa son veren barış

Ülkeler arasındaki sınırların buharlaştığı bir dünyada, Amerika''nın Avrupa ülkelerini yanına alarak, Müslüman ülkelere açtığı savaşın gerekçeleri, reel olmaktan daha çok sanaldır. Batı dünyası durmadan korku ve düşman üreterek, İslam dünyasının, Amerika ve Avrupa''nın, demokratik yapısını, seküler yaşama ve düşünme tarzını tehdit ettiğini, sürekli tekrarlıyor. Amerikalılar şiddete şiddetle karşı çıkarak, savaşı dünya ölçeğinde yaygınlaştırdılar.

•

Batılı sosyolog Anthony Giddens''in vurguladığı gibi: “Yirminci yüzyıl, savaş yüzyılıdır, önceki iki yüzyılın her birinden daha fazla can kaybına yol açan askeri çarpışmalarla doludur”. Dünyadaki silahlanma yarışı, İsrail ya da Pakistan''da bir nükleer savaşa yol açarsa, milyonlarca insan hayatını kaybeder. Yirmibirinci yüzyılda nükleer silahlarla yapılacak bir savaş, bütün insanlığın sonu olur. Bu yüzden, dünyada savaşa son veren barışa, her ülkenin ihtiyacı vardır.

•

Hafta sonunda, Maltepe Üniversitesi''nin yöneticileri, Prof. Dr. Kemal Köymen, Prof. Dr. Şahin Karasar, Prof. Dr. Peyami Çelikcan, Doç. Dr. Güner Gürsoy ve Yrd. Doç. Dr. Sabahattin Şen''in öncülüğünde, “AB Sürecinde Komşularla Barış” sempozyumu düzenlendi. Açılış konuşmasını Prof. Dr. Ali Bozer''in yaptığı sempozyumun, benim başkanlığını yaptığım oturumunda, Prof. Dr. İbrahim Kaboğlu, Prof. Dr. Mehmet Altan, Doç. Dr. Çiğdem Nas ve Dr. Cengiz Aktar ile birlikte “AB Yolculuğunun Komşularla Barışa Etkileri”ni tartıştık.

•

Ekonomik, siyasal ve kültürel alanda, köklü dönüşümlerin yaşandığı, yeni bir dünyanın kapısındayız. Soğuk Savaş sonrasında, bütün ülkeler, iç politikalarıyla birlikte dış politikalarını da, yeniden yapılandırıyorlar. Çünkü, bir ülkenin iç politika stratejisi, dış politika stratejisine, dış politika stratejisi de, iç politika stratejisine yansır. Her ülke, yalnızca komşu ülkelerle değil, uzak ya da yakın bütün devletlerle stratejik ortaklık yapmak zorundadır.

•

Soğuk Savaş döneminde, Amerika ile Rusya, Hindistan ile Pakistan ve Türkiye ile Yunanistan, birbirlerinin ekonomik yapılarını ve kültürel dokularını gözardı ederek, büyük bir silahlanma yarışına girdiler. Her ülke, kendisinin silahlanması gerektiği, çünkü karşısındaki ülkenin, silahlandığını varsaydığı bir strateji izledi. Ancak pekçok ülkede açıkça görüldüğü gibi, bir ülkenin kendisini silahlandırmasıyla, karşısındakini silahlandırması arasında hiçbir fark yoktur. Silahlanmak demek, silahlandırmak demektir.

•

Yirmibirinci yüzyılda Amerika''nın Irak''ta, İsrail''in Lübnan''da ve Rusya''nın Çeçenistan''da yaptıkları yıkımların sonuçları gösterdi ki, bir ülkenin bir ülkeyi bombalaması, aslında başkasını değil, kendisini bombalamasıdır. Artık savaşlarda, bir taraf kazanırken diğer taraf kaybetmiyor, iki taraf birden kaybediyor.

•

Yeni yüzyılın büyük güçleri, cephelerde savaşan ülkeler arasından değil, pazarlarda yarışan ülkeler arasından çıkacaktır.

•

Dünya pazarlarının fatihleri, eğitim ve araştırmaya yatırım yapan ülkeler olacaktır.

•

Komşu ülkelerle barışın yolu eğitimden geçer.