MHP'nin bugüne kadar, iktidarda olduğu süre zarfında herhangi bir icraatının olduğunu doğrusu görmedim. "Bu icraat MHP'nin icraatıdır" diyebileceğimiz bir icraatı olmadı. Gönlüm arzu ediyor ki MHP, FP, BBP gibi, bazı meseleleri olan partilerin seçimlerden önce söyledikleri ile seçimlerden sonra söyledikleri birbirini tutsun. Yalnız MHP, 1980 Eylülü'nden sonra bazı güçler tarafından çok hırpalanmış bir camiadır.
Egemen güçler. Bu güçler MHP'yi basın organları vasıtasıyla tanıyorlardı. Basın organları MHP'yi nasıl göstermek istiyorsa, o güçler de MHP'yi o şekilde görüyordu. MHP'nin bugünkü yöneticileri iktidarda egemen güçlerle karşı karşıya gelince, "Ben kendimi gidip kendim tanıtayım" endişesine düştüler.
Doğru. Bugün basın, Bahçeli'nin kongredeki konuşmasını göklere çıkarıyor. Ben Bahçeli'nin konuşmasında kültüre, eğitime ve insan unsurumuzun nasıl olacağına dair bir tek cümleye rastlamadım.
Söylüyor. Ama ben bugün merkez denilen şeyin ne olduğunu anlayabilmiş değilim. Türkiye'deki solu da anlamıyorum, sağı da anlamıyorum. Bugün sol denilen partiler, İstanbul'un lüks semtlerinde kazanıyor, fakir fukara sağ partilere oy veriyor.
Bizde kavramlar yanlış kullanılıyor da ondan. Merkez kavramı da yanlıştır. Eğer merkez Türkiye'yi kişiliksiz hale getirmek, iddiasız bir devlet konumuna düşürmek ve dünyadaki sorumluluklarından soyutlamak ise, bu merkezi anlıyorum ama, bu merkezi de bize yakıştıramıyorum.
MHP'nin yanaşmayı arzuladığı bir merkez olduğunu da sanmıyorum. Çünkü Bahçeli'nin konuşmasında o somut tarifi görebilmiş değilim. Benim anladığım, bu tavır, egemen güçlerin oklarından sıyrılma çabasıdır. Seçimlerde MHP'nin bu kadar oy alabileceğini hiç kimse tahmin etmiyordu. O zamanın Cumhurbaşkanı Demirel "Bunlar siyasi parti kanunlarına uymalıdırlar, uymazlarsa uydururlar" gibi bir söz sarfetti. MHP elbette siyasi parti kanununa uyacaktır. Sonra Ecevit'in "İçime sindiremiyorum" şeklinde bazı açıklamaları olmuştu. Eğer sindirip sindirmemek sözkonusu ise, ben hiçbir zaman Ecevit'in başbakanlığını içime sindiremedim. MHP, işte buralarda kemiksiz davranmıştır.
Eğer sayın Bahçeli isteseydi, başbakan bile olabilirdi. Siyasete atılan herkes günün birinde başbakan olmayı hedef edinir. Daha koalisyon pazarlıkları olmadan sayın Bahçeli; "DYP ve Fazilet biraz dinlensin" diyerek baştan alanını daraltmıştı. Bu söz, Ecevit'e destek olmak anlamına gelir.
MHP, oy oranını artıracak hiçbir şey söylemedi. Refah Partisi, İslami bir figür iddiasında bulundu, fakat bunu arzu edilen seviyede savunamadı. Belki bu sebeplerden dolayı bazı oylar MHP'ye kaydı. Vatandaş bir arayış içerisindeydi.
Kesinlikle bulamadı. Bulduğunu da zaten hiçkimse söylemiyor.
Bugünkü MHP ve sayın Bahçeli, Avrupa Birliği'ne girilmesini makul bulduğunu ve bunun bir gelişme olduğunu hep söylüyor. Benim bildiğim kadarıyla ne MHP, ne de Fazilet veya başka bir İslami parti, zaten Avrupa'ya girilmesine karşı değil. Ben, rahmetli Türkeş'in "AB'ye girmeyelim" dediğini hatırlamıyorum. Bir defa mazi bize sadece tecrübe vermez, aynı zamanda geleceğimizi gösterir. Avrupa'ya girerken bazı değerlerden vazgeçmemiz gerekiyorsa, o Avrupa'ya girmemeliyiz. Ben MHP'de bugün yerli kültürümüzü nasıl güçlendireceğimize, Avrupa'dan gelen kültür figürlerini nasıl bir mekanizmayla ayıklayacağımıza dair hassasiyetler göremiyorum. Bugün MHP'yi yönetenlerin böyle bir görüşü ve hassasiyeti yok, ama MHP tabanını oluşturan insanların böyle hassasiyetleri olduğunu ben çocukluğumdan beri biliyorum.
Ben Türkiye'de milliyetçiliğin henüz bilindiğine inanmıyorum. Adam "Ben milliyetçiyim, çünkü milletimi seviyorum" diyor. Sonra, devlet subjektif bir hadisedir, kimin kimi ne kadar sevdiği belli değildir; kantarı yoktur, metreye vurulmaz.
İlmi tarifi şudur milliyetçiliğin: Canlılar arasında hayatı değişen ve gelişen tek varlık insandır. Binlerce yıl önce bir karınca nasıl yaşıyorsa, bir ayı nasıl yaşıyorsa, bugün de aynı şekilde yaşıyor. Ama insanın hayatı devamlı değişiyor. İnsanın hayatını değiştiren sosyal bilim nedir ? Eğer siz buna "emek, çalışanın teri" diyorsanız, dünyaya Marksist açıdan bakıyorsunuz demektir. Eğer "Aristokratlar, alimler dünyayı değiştiriyor, cahiller onlardan istifade ediyor" diyorsanız, Aristokratik bir düşünceye sahipsiniz demektir. Eğer " insanları insanlık değiştiriyor" diyorsanız, hümanist bir yaklaşıma sahipsiniz demektir. Eğer "dinler, ümmetler dünyayı değiştiriyor" diyorsanız, dünyaya ümmet gözlüğüyle bakıyorsunuz demektir. Eğer insanlığın gelişmesinde asıl figür olarak milletleri ele alıyorsanız, siz milliyetçi bir perspektiften dünyaya bakıyorsunuz demektir. Evet, her milletin milliyetçiliği farklıdır. Türklüğü kanda aramak, biyolojik bir vakıa olarak görmek son derece yanlıştır ve bizim kültürümüzde bunun yeri yoktur.
İnanın onu anlayamadım. Ama okuduğum kadarıyla, eski söylemlerini törpülemiş. Ben bildim bileli ırkçılık suçlaması MHP'ye dışarıdan gelmiştir. Merhum Türkeş'in konuşmalarını hatırlıyorum, "Biz ırkçılıktan nefret ediyoruz" derdi. Biraz daha AB'den, küreselleşmeden sözettiği, sol basının terimlerini ve üslubunu kullandığı için Bahçeli'nin sempatik göründüğünü düşünüyorum.
Yazarlarımızda da aynı değişimi görüyorum. Son dönem yazarlarımıza bakıyorum da, hepsini sol üslubu benimsemiş görüyorum. Bunlar doğru değil. Altlarında bir dünya vardır. Siz bu kelimeleri çıkarır atarsanız, o dünyayı da kültürümüzden atmış olursunuz. Kültür, kavramlardan ibarettir.
Elbette bugün çizgide büyük bir kırıklık görülmüyor. Ama Türkeş gençlerle daha yakından ilgileniyordu. Maziyi anlatıyordu. Ben Türkeş'in on gence seminer verdiğini hatırlıyorum. Anadolu'da bir tabir vardır; "Karataşın üzerinde hane olmak" durumundaydı. Türkeş, yüzyüze konuşmak mevkiindeydi. Şimdi zannediyorum büyük kitlelere yöneldiği için, herhalde sayın Bahçeli biraz da yanlış anlaşılmalardan kaçmak için, üzerinde ittifak edilen kavramları kullanmayı tercih ediyor. Bunun dışında çizgide bir sapma görmüyorum.
Riyazi kafa ile vahyin buluşması lazım
Türkiye'deki milliyetçiliğe baktığımız zaman üç farklı gelişme görüyoruz. Bir; muhafazakar milliyetçilik, iki; bunların karşısında inkılapçı milliyetçilik, üç; bunların karşısında dine tavır almış milliyetçilik. Rıza Nur ve arkadaşları bu türden milliyetçilerdir. Onlar İslamiyet'i bir Arap emperyalizmi olarak görüyordu. Bundan başka, Türk milletinin yüceliğini, büyüklüğünü, hatta dünyadaki bütün milletlerin Türkler'den geldiğini iddia eden "Güneş-dil Teorisi" sahipleri, Türk milletini dünyanın en büyük milletleri ile boy ölçüşme konumuna getirmek için milliyetçilik yaptıklarını iddia edenler... Bunlara karşılık bir grup milliyetçi de tarihimizi 1071'den, Anadolu'dan başlatırlar ve Orta Asya'daki tarihimizden "Eski tarih" diye söz ederler. Büyük mücadelelerden sonra bunların hepsi bir senteze gitti. Göktürkler'in, Uygurlar'ın ceddimiz olması, Müslüman olmamıza mani değildir. Bunları hayal etmemiz de, Anadolu'yu kalkındırmamıza mani değildir. İslamiyet olmadan da Türklüğün olamayacağını kabul etmek durumundayız. İslamiyet'ten önce Türkler akın akın asimile olmuş, Macarlaşmış, başka milletlere intikal etmiştir. Müslüman olduktan sonra İslamiyet adeta bizim milliyetimizi muhafaza etmiştir. İslamiyet sadece bir sosyal fenomen değildir. İslamiyet, bir kurtuluştur, ilahi bir nurdur. Her millet bu nurdan kendisine düşen payı biraz farklı alır. Türk milleti de bu nur ile büyük hamleler yapmıştır. Bütün dünyadaki büyük filozoflar, dünyada iki büyük felsefi cereyan olduğunu söylerler. Bunlardan birisi Yunan'dan başlayan felsefe cereyanıdır, diğeri ise Sami ırkından gelen insanların ürettiği felsefedir. Yunanlı'nın kafası yere, bu dünyaya çakılıdır. Güneye indiğiniz zaman gökyüzü pırıl pırıldır. Yıldızlar o kadar sonsuzdur ki, insan kainatın büyüklüğünü, dünyanın ufaklığını görür. Sorularının cevabını Sami ırkı göklerde, vahiylerde arar. Allah da onların beklentisini karşılıksız bırakmamıştır. Bir tarafta, Sami ırkında vahyi, diğer tarafta, Yunan ırkında riyazi bir kafa var. Bu riyazi kafa ile vahyin buluşması lazımdır. İşte bu buluşma, Orta Asya'da gerçekleşmiştir. İbn Sina gibi, Farabi gibi, Biruni gibi büyük mütefekkirler, vahy ile riyazi kafayı birleştirmişlerdir. Bugünkü milliyetçiliğimize gelince; işte tekrar bu büyük imkanlara kavuşma kavgası vermeliyiz.
MHP milliyetçiliği bıraktı
Evet evet... ben MHP'nin bu meselelere sahip çıkmadığını da söylemiş oluyorum aynı zamanda. MHP bunun farkında mı, değil mi bilmiyorum. "Türküm, Müslümanım" diyorlar. Anladım, Türk'sün de, ne olmuş Türk olmakla? İnsanlığa ne götürdün o önemli. Merkeze gidiyorsan, oraya bunları da götürebiliyor musun ona bak. Merkeze gitmenin bir manası var. Hep söylerler, rahmetli Türkeş de söylerdi. "Beyin soygunu var, dışarıya beyin göçü var" diye yakınırdı rahmetli. Derdim ki, "Sayın albayım, dışarıya beynin göçmesinden korkma, beyinsizin göçmesinden kork. Beyni olan kendisini korur, beyinsiz kaybolur gider". Beynimizle gitmiyor, başka şeyler için gidiyorsak, ne yazık ki o zaman artık "Biz" değiliz. MHP ile manevi değerler arasındaki ilişki, çatırdıyor.
Her gövde kendisine göre kafa bulur, her kafa da kendisine göre bir gövde bulur. Çocukluğumuzda Türkiye'de milliyetçi az idi. Ben, babamın Kur'an sesiyle büyüdüm. Mahir İz'in talebesiydim, Cuma'ya gidip gitmediğimi sorardı. Ertuğrul Düzdağ, gitmezsek kızardı. Cuma'da da ya Pötürgeli hamalların ya da Karadenizli işçilerin olduğunu görürdük. Bir başçavuşun olduğunu görsek, şaşırırdık. Sonra Cenab-ı Allah'ın rahmeti, Necip Fazıl'ın gayretleri, Nurettin Topçu'nun gayretleri ile artık büyüdük. İnşaallah davamızın büyüklüğünü idrak ettiğimiz zaman yine birbirimizi seveceğiz ve o eksiğimizi gidereceğiz. Bu davaya mutlaka birileri sahip çıkacaktır. Gönlüm arzu ediyor ki MHP sahip çıksın. O sahip çıkmıyorsa, sahip çıkan bir insan bulunur. --------------- imza ve tarih ---------------- --------------- imza ve tarih ---------------- Geri OKU

Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.