Kendimi aynada son defa görmek istiyorum!

Geçmişin izlerini silmek, aynaya baktığında değişik birini görmek isteyen; duygusal anlamda bir değişim bekleyen, kültürel bir değişim hayali kuran kadınlar seçiliyor Sen Yeter ki İste''nin talihlileri olarak. Hayat hikayeleriyle giriş vizesi aldıkları yarışmadan, bir haftada yazdıkları yeni hikayeleriyle ayrılma hayalindeler.

Kimler yok ki seçilmek için hikayesini ve isteklerini yaşam koçlarına arz edenler arasında. 10 yıldır evdeyim çöküntüye uğradım diyen, atıl yaşamak istemeyen, eşine güzel görünmek için zamanı on yıl geriye sarmak isteyen, aldatılmanın verdiği acıdan değişerek kurtulmak isteyen, eşim baskıcı diyen ama ne hikmetse seçmeye eşiyle birlikte gelen. Cama çıkmak sakıncalı, beyaz cama çıkmak serbest!

Sen yeter ki iste çağrısıyla hayatlarından çekip çıkartılan insanlar, açık bir yara gibi TV ekranlarında. Bir hafta beş yıldızlı bir otelde misafir edilen, estetiysen, diş hekimi, kuaför, alışveriş derken; kendini bir başka dünyada gibi hisseden, felekten bir hafta tatil çalan yarışmacılar, değişmiş gibi hissedebiliyorlar bir günlüğüne de olsa.

Genç, güzel estetisyen danışman bir kamera ordusu eşliğinde yarışmacıları estetik merkezine götürürken, kendini özel biri gibi hissettiğini ifade ediyorsa, yarışmacıların hislerini anlamak zor değil.

Ailesinden uzakta yaşayan, programa katılmasına onay verilmemiş, çocuk ruhlu yarışmacının program ekibinin etrafında pervane gibi dönmesi neticesinde, bir haftalığına da olsa yalnızlığından uzaklaşması, yalnız değilsin hissini güzel oldun hissinden daha değerli kılıyor onun nezdinde.

42 yaşında, hiç evlenmemiş, yıllarca yatalak annesine bakan, içindeki hüznü deli dolulukla bastıran yarışmacının ihtiyacı olan tek şey takdir edilmek. Yıllarca annesine bakmış kendisi için hiçbir şey yaşamamış ki mealinde kurulan acıma dolu cümleler değil.

52 yaşında, beş çocuk, iki torun sahibi, ilk haftanın kazananı, hayat hikayesini aldatılan kadın hatta bir yıl kumasıyla yaşamak zorunda kalan kişi olarak anlattı. Beyazlaşmış saçları canlı bir renge boyanıp, profesyonel bir makyajla olduğundan çok genç ve güzel görünebileceği ilk bakışta belli olan F. Hanım, bir kese altını kazanmasına rağmen ruhu en çok yara alan kişi idi bana göre. Benim hikayem aslında Fatmagül''ün hikayesi gibi diyerek başladığı hayat hikayesini anlatınca tüm ağırlığından kurtulacağını düşünmüştü büyük ihtimal. Öyle ya Fatmagül de kameralar önünde hem ağlayıp hem anlatıyor, sonrasında da yeni bir sayfa açıyordu hayatında. Yüzü gülmeye başlıyor, cesurca kararlar alıyor, gönlünün kapılarını açıyordu tekrar. Tek farkla o bir dizi karakteriydi. Ama dizi karakteri de olsa konuştuğu hayatının travmasını anlattığı kişi bir psikologdu. Bizim F. Hanım''sa gerçek bir kişi, karşısındaki kişi ise bir modacı. Tek ortak yönü iki hadisenin de kameralar önünde gerçekleşmesi. Özel hayatın mahremiyetinin ortadan kalkması, beş çocuğun iki torunun ekran başında geçmişte yaşanan gerçekleri öğrenmesinin yaratacağı travmatik etkinin sorumluluğunu kim alacak üstüne? F. Hanım Boğaz sefası yerine gerçek bir psikoloğa götürülse idi ve o mahrem anlar yayınlanmasa idi ne kaybedilirdi?

Gerçek hayatlarına dönüp makyajlarını temizlediklerinde, trendi kesilmiş saçlar fönsüz haliyle eskiden beter bir görüntüye döndüğünde, makyajsız kullanılması halinde hastalıklı bir ifade veren saçlar solduğunda, botoks, dolgu ihtiyacı hasıl olduğunda hayal dünyasından çıkıp gerçeklerle yüzleşecekler bir kez daha. Aslında hiçbir şeyin değişmemiş olduğunu yaşananların bir rüya, illüzyondan ibaret olduğunu kabul etmeleri kolay mı olacak yoksa ruhlarında ikinci bir yara mı açılacak? Yaşam koçlarının modacı, program danışmanının estetiysen olması, psikolog gibi uzmanlara ihtiyaç hissedilmemesi, işin bu yönünün kimsenin de umurunda olmadığının göstergesi.