Brüksel"in lahanası Kopenhag"ın kriteri

Harika bir komşum var benim. Muhabbetli adamdır. İnsan sevmesini bilir, sevdiğini hissettirmesini bilir.

Çok zeki bir adam. Esprileriyle insanın belini kırar. (Hani, çalım yaparken rakibinin belini kıran futbolcular var ya, öyle bir şey.)

Bir gün beni arıyor. Ben Brüksel''deyim. Zaten, aradığı zaman ''Neresun'' diye sorar. Soruyor.

“Brüksel''deyim Enver Abi.”

“Brüksel''in kızlari beni sorayi mi?”

“Soruyorlar Enver Abi, ben de soranlara selamını söylüyorum. Brüksel''den bir isteğin var mı? Yarın dönüyorum ben.”

“Yok bir isteğim. Getirebilirsen, biraz Brüksel lahanası getur.”

Budur işte Enver Abi.

Şimdi, Kopenhag''a gidiyoruz. Enver Kılıçoğlu arasa, ben ''bir isteğin var mı?'' diye sorsam, Enver abi benden Kopenhag Kriterleri mi isteyecek?

İstemez. Bilir çünkü, bu mevsim, kriter mevsimi değildir.

Kriterler olmasa bu kadar aklımızda kalır mıydı Kopenhag?

Eh, biraz kalırdı, Galatasaray Arsenal''i burada yendi.

***

Ama olsun, iyi ki vakt-i zamanında ''Kopenhag Kriterleri'' diye bir şey icad edilmiş.

O kriterleri bahane ederek işkenceyi yasaklamışız, karakolda dayak yemeyi tarihe maletmişiz.

(Bence en komik adamlar, işkencenin yasaklanmasını Avrupa''ya taviz vermek olarak yorumlayanlar. İşkencenin kalkması, milli gelirin artmasından daha faydalı...)

AB Bakanı Bağış, bir yandan Türkler''e AB standartlarının bizim için faydalı olduğunu anlatmaya uğraşırken, bir yandan da Avrupalılar''ı AB standartlarına davet ediyor.

Bunun, kimi zaman çok zor bir iş olduğu anlaşılıyor. Özellikle, AB''nin, Rumlar''ın vetosuna mahkum olması, ne yapsanız aşılamıyor. Ama Bağış, yeterince enerjik ve yeterince sabırlı. Herşeyi bir daha, bir daha, bir daha anlatıyor.

“İki vitesli AB''ye bakarız” diyor, “Bizim için anlamlıysa değerlendiririz.”

Belki, AB, bu yeniden yapılanma sürecinde, Rumlar''ın veto yetkisiyle AB''yi kilitleme ''sefalet''ine bir çözüm bulur.

Şekspir (Bunu İngilizce yazma külfetine katlanamayacağım) İngiliz''dir ama, Hamlet Danimarka Krallığı''nda geçer. Othello da Kıbrıs''ta…

Eh, herşey uygun, Danimarka''da, Kıbrıs''ı da kapsayan konular müzakere edilirken, Başmüzakereci Bağış, Othello''dan bir iktibas yapmasın mı?

Othello''daki senatörün diliyle söylüyor:

“Türk''ün, kendisini en çok ilgilendiren şeyi en sona bırakacak kadar beceriksiz olduğunu sanmamalıyız.”

Bu iktibası hatta daha fazlasını, CHP''nin tamamen terkettiği Kıbrıs''ta Türkiye''yi hak sahibi kılan delegasyonun lideri merhum Fatin Rüştü Zorlu yapmış.

Fatin Rüştü Zorlu''nun 27 Mayıs İhtilali''ni yapan Cunta tarafından idam edildiğini unutmayalım.

Allah o cuntacıları mekanlarında daim kılsın.

Bugünlerde (hatta bugün) AB''nin Türkiye''deki uzun tutukluluk sürelerine, tutuklu gazetecilere dikkat çeken bir açıklama yapacağı rivayet ediliyor.

Bağış, bu sorunları ''geciken adalet'' kavramı çerçevesinde ele alıyor ve kendilerinin de bu sorunlardan rahatsız olduklarını belirtiyor.

Kapsamlı bir yargı reformunun bu sorunları büyük ölçüde çözeceğini söylüyor.

***

Kopenhag''ın sokaklarına baktığınız zaman, ''bu ülkede sorun morun olmaz'' diye düşünebilirsiniz.

Ama, ''sorun morun olmaz'' cümlesinin, mavi veya pembe veya kırmızı veya sarı veya yeşil olduğunu düşünemezsiniz.

Koyu gri bir cümledir o.

Ve soğuk ve karanlık.

Kışın güneş geç doğuyor, erken batıyor.

Hava açık olduğu zaman bile, güneş şehre çapraz bakıyor.

Kopenhag''dan hatıra olarak ne getirdiğimi soracak olursanız tek bir şey söyleyebilirim: Daniska!

Egemen Bağış anlattı, evvelce, yabancı mallar Türkiye''ye -çoğunlukla da İstanbul''a- gemilerle gelirmiş. Danimarka mallarının bulunduğu sandıklarda (veya çuvallarda) ''Danska'' yazarmış.

Danimarka''nın malları kaliteliymiş.

Bu yüzden, bir şeyin iyisine, alasına, Türkler ''daniska'' dermiş.

Daniska kelimesi oradan gelmiş.

Sevindim. Kopenhag seyahatini güzelleştiren bir şeydi bu bilgi.

***

Kopenhag''ın kriterleri meşhurdur, doğru ama, çarşıda pazarda satılmıyor kriter.

Veya satılıyor da, biz görmedik.

Brüksel''de de lahana görmemiştik.

Enver Abi, kusura bakma, elim boş döndüm.

Ama önemli değil, üzülme.

Herşeyin ''daniska''sı Türkiye''de.