Vahşi rekabet, komplo, gizli kamera vesaire...

Demokrasinin rekabet biçimi böyle bir şey... Bu rekabette yalnızca kendi malının, kendi zatının iyi olduğunu söylemek yetmiyor, rakibin hatasını, kusurunu, eksiğini, arızasını, falsosunu, sakatlığını da dile getirmek gerekiyor. Çünkü orası kurtlar sofrasıdır.

Aslında o meydana, o siyaset meydanına çıkan kimsenin de oraya bütün bu sonuçları göze alarak çıkması beklenir.

Ben, bu durumu tasvip ederek beyan etmiyorum. Ben, Batı demokrasisinin düsturu budur, demek istiyorum.

Batı dünyasının liberal demokrasisi kıran kırana bir rekabet ortamı ortaya koyuyor.

Batı demokrasisinde asal rekabet siyasal partiler arasında gelişir. Ancak ikincil bir rekabet ortamını asla göz ardı etmemek gerekiyor. O da, her siyasal partinin kendi iç ilişkileri çerçevesinde gelişen rekabet durumu, yani parti içi rekabet...

Rekabet durumu, Batı dünyasında kendine özgü bir ahlâkîliğin gelişmesinin yolunu da açmıştır. Bütün bunlar İslam''ın öngördüğü ahlâk telakkisi ile Batı tarzı ahlâk telakkisinin birbirinin tümüyle zıddını işaret ediyor. İslam''da kendi kusurunu görmek asılken Batı''da başkasında kusur aramak asıl olmuştur.

Bu itibarla bu ülkenin yerli ahlâkî göreneği ile Batı dünyasının ahlâkî göreneğini birbirine karıştırmamak gerekir. Fransız cumhurbaşkanlarından birinin yaya olarak metresinin evine gitmesi orada yadırganmıyormuş. Olabilir. Çünkü orada aslında metres kavramı yaygın ve genel kabul görmüş bir toplumsal yaşantı biçimidir. O durumu bu ülkenin geleneklerine kıyas ederek niye orada kimse bu işe bir şey demiyor da, bu durum bu ülkede sorun haline getiriliyor demenin anlamı yoktur. Çünkü bu karşılaştırmada "vahid-i kıyasî" söz konusu değil...

Şimdi, skandal sayılacak bir olaya bakarak insanlar niye bu olayın üstüne üşüşüyor diye kınama havasına girenler, gene bu ülkede cereyan etmiş olan onüç yıl önceki bazı vukuatı hatırlamalıdır. O tarihte bir adamın evine polisler kapıyı balyozla kırarak giriyor, adamı banyo kıyafetiyle dışarıya çıkartıyor ve etrafında gazeteciler fır dönerek haber üretmeye çalışıyordu (Müslüm Gündüz-Fadime Şahin olayı)...

Gene o tarihlerde, şimdi bir televizyon kanalının haberlerini sunan gazeteci, Diyanet İşleri mensubu olduğu söylenen bir din görevlisine, Millet Meclisi''nde görevli bir kadın sekreteri musallat ederek komplo kurmuş, kullandığı gizli kamera çekimlerini çalıştığı televizyon kanalında pervasızca gösterebilmiş ve neticede adamın intiharıyla sonuçlanan yolun taşlarını döşemişti.

Ne var ki, o tarihte bu tür ahlâksızlıklara göz yumanlar şimdi aynı ahlâksızlıklar karşısında güya isyankâr görünmek istiyor.

"Sui misal emsal teşkil etmez!" Dolayısıyla o günkü kötüydü, bu günkü iyidir demek kimsenin aklından geçmemeli...

Bütün mesele ilkeli olabilmekte... Biz, buradaki ilkesizliği kınıyoruz. O gün komploya alkış tutanların, bu gün komplonun ne denli vahim bir vaka olduğunu kavramış olmaları gerekir. Eğer gerçekten kavranmışsı, o da kazanç sayılmalı...

Gizli kamera, asla tecviz edilmemelidir. Çünkü gizli kamera insanı savunmasız bırakmaktadır. Savunma ise, hukukun insana bahşettiği en temel haklardan biridir.