Azerbaycan'ın Dağlık Karabağ bölgesindeki Hocalı kasabasında yaşayan Azeri siviller, Ermeniler tarafından 26 Şubat 1992'de katledilmesinin üzerinden 20 yıl geçti. Katliamda 106'sı kadın, 63'ü çocuk olmak üzere toplam 613 Azeri hayatını kaybetti, 150 kişinin ise hala akıbeti bilinmiyor. Hocalı Soykırımını Anma Gönüllüleri Komitesi'nin davetlisi olarak İstanbul'da bulunan ve katliamdan sağ olarak kurtulan bir grup Azeri, o günlerde yaşadıkları acıları paylaştı. Evladı Samir'i yitirmesinin ardından çığlıkları objektiflere yansıyan ve katliama dünyanın dikkatlerini çeken Binnetgızı Rahile Guliyeva da Ermeni katliamını ve yaşadıklarını unutturmamak için Türkiye'ye geldi.
Acısının ilk günkü gibi hala taze olduğunu ve evladını kaybetmenin derin üzüntüsünü hergün yaşadığını söyleyen Binnetgızı Rahile Guliyeva, eşi ve üç yaşındaki evladının katledilişini gözlaşları içerisinde şöyle anlattı: "Ermenilerin Hocalı'ya gelmesi üzerine bir kaçış başladı. Bu sırada tüm aile bireyleri biraraya geldik. Ben kızıma üç aylık hamileydim. 2 yaşındaki oğlum Samir'i de alarak akrabalarımızla yola çıktık. Amcamın oğlu bana 'Samir'i benim kucağıma ver. Sen hamilesin. Onu ben daha kolay taşırım' dedi. Ben 'Sen onu koruyamazsın. Samir'i en iyi ben korurum' diyerek oğlumu vermedim. Onu bir atkıyla sırtıma bağladım. Ancak Ermenilerin açtığı ateş sonucu benim vücuduma 4 kurşun isabet etti ve kurşunlar sırtımdaki evladımın vücuduna saplandı."
Bir süre sonra durduklarında sırtından indirdiği oğlu Samir'in kanlar içindeki bedenini görünce dünyasının başına yıkıldığını söyleyen Guliyeva, "O günü hiç unutmuyorum. Acım taptaze. Zaman zaman 'oğlumu amcamınoğluna verseydim belki de yaşardı' diyorum. Dünya Ermenilerin bir gecede Azerbaycan'daki Türklerin nasıl katledildiğini artık görsün ve kabul etsin. Evladını, eşini, yakınını kaybeden katlima şahit olan binlerce insan var" dedi. Hocalı Soykırımını Anma Gönüllüleri Komitesi'nce 26 Şubat Pazar günü Taksim'de düzenlenecek etkinlikte dünyanın dikkatini bir kez daha bu katliama dikkat çekeceklerini söyleyen Guliyeva, "Biz canlı tanıklar olarak buradayız. Herkesten destek bekliyoruz" şeklinde konuştu.
Kahramanov Ramiz Ahadoğlu: Katliam sırasında Cemili Köyü'nün muhtarıydım. Katliamdan bir süre önce 21 kişi içinde sadece insan ve ilaç olan bir arabayla giderken Ermeni askerleri ateş etti. 3 kişi sağ kurtulabildik. Katliamda gitar çalan kuzenim Vali Hüseyinov Ermenilere esir düştü. Askerler "senin parmaklarınla çaldıklarına Azeriler alkışlıyor” denilerek parmakları sobanın üzerinde koyup dipcikle bastırarak yaktı. Hayatı filme alınan sanatçı Hüseyinov Hocalı katliamının unutulmayanları arasına girdi.
Nagiyev Memmet Agalaroglu: Hocalı katliamında Ermenilere esir düştüm. Ermeniler arkadaşımın kafası kesilip top gibi oynadılar. Sıra bana geldi. Ermeni askerleri kasaturayı boğazına dayadı. Şahadet getirirken o anda sadece filmlerde yaşanan bir olay meydana geldi. Herşey tam tersine döndü. Esir kampına giren Kızılhaç arabası herşeyi bir anda değiştirdi. Ermeni askerleri hemen beni ayağa kaldırıp diğer esirlerin yanına götürdü.
Rahile Guliyeva, Ermenilerin yıllarca Azerilere işkence yaptıklarını söyledi. Hocalı katliamındaki bu fotoğrafının yaşananların en büyük kanıtı olduğunu söyleyen Guliyeva, “Ama Türk kardeşlerimizin dışında kimsenin sesi çıkmadı. Kimse Ermenileri kınamadı. Bu çok üzücü” dedi. Guliyeva, “Yapılan soykırım insanlık suçu ve ayıbıdır. Bunu hiç bir zaman unutmayacağız. Ben ölen minicik evladımın ve yakınlarımın acısını hala yüreğimde taşıyorum. Ermeniler özür bile dilemedi” şeklinde konuştu.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.