Kapitalizm büyük bir kasırgaya gebe...

Geçtiğimiz yazıda Yunanistan kâbusuna değinmeye çalışmıştık. O zamandan bu yana Yunanistan kaynaklı kaygılarla, gelişmekte olan piyasalardan fon çıkışları devam ediyor.

Yunan seçimleri ülkeyi bir bilinmeze doğru sürüklemeye devam ediyor. Seçimlerin ardından Yunanistan''da koalisyon hükümeti kurulamaması nedeniyle haziranda erken seçime gidilecek. Son seçim anketlerinde, Avrupa Birliği karşıtı söyleme sahip Syriza Partisi yüzde 32 oy oranı ile seçimin açık ara galibi gözüküyor. Yani Yunanistan''da işler daha da zora girecek gibi...

Ekonomik krizin siyasi krize dönüşmesiyle bankalara hücum eden Yunan halkının bankalardan sadece bir günde 700 milyon Euro''luk mevduat çekmesi, zaten zorda olan Yunan ve Avrupa piyasalarını hepten zora soktu.

Euro''nun geleceğine dair sorgulamalar, Euro''nun hızla değer kaybetmesine neden oluyor.

Amerikan ekonomisinin durumu malum... Şu anda Avrupa''yı kendine siper etmiş gizleniyor...

Doların anavatanından kaynaklanmayan, Euro''nun zayıflığından kaynaklanan bu değer artışı neticesinde; dün Euro/Dolar paritesi 1,2682 ile Ocak ayından bu yana en düşük seviyesine geriledi.

Euro''ya sadece Yunan baskısı kan kaybettirmiyor. İtalya''da bankaların kredi notlarının düşürülmesi ve İspanya ile ilgili endişeler de bu değişimde önemli rol oynuyor.

Yunanistan''ın Euro bölgesinden çıkarılma senaryoları halen tazeliğini koruyor. Bu korku diğer ekonomilere de ciddi hasar vereceğinden bir "bulaşma etkisi" paniği nedeniyle piyasalara satışlar geliyor.

Panik nedeniyle, Yunanistan''ın Euro sisteminden bir çırpıda çıkarılamayacağı ve bunun için zamana yayılan bir Euro yeniden yapılandırılması gerektiğini düşünenlerin sayısı oldukça az.

Sanki bir çırpıda Yunanistan bu parasal sistemin dışına çıkarılabilirmiş gibi bir hava estiriliyor. Köşedeki manavı bile kapatmanın bir süreci olduğu es geçiliyor...

Üstelik bu operasyondan kaynaklanacak devasa maliyeti karşılayabilecek bir Avrupa Birliği ekonomisi de yok. Yunanistan''ın Euro''dan çıkarılmasının Avrupa Birliği''ne maliyetinin 1 trilyon Euro''ya varabileceğine dair açıklamaları bir kez daha hatırlatalım...

İşte bu nedenle Avrupa merkez bankası (ECB) önceki başkanı Trichet, "Yunanistan''ın Euro''dan çıkarılması en kötü seçenektir" diye açıklama yapmaktadır.

Bu hengâme içinde "nakit kraldır" düsturunun yeniden geçerli olduğunu görüyoruz.

Avrupa''da faiz oranları ve Euro ülkeleri arasındaki faiz farkı yüksek olduğundan, yeni kaynak oluşturmanın maliyeti yüksek faiz nedeniyle hiç cazip değil.

Yeni fon sağlamadaki bu zorluk eldeki varlıkları satmada en kolay yol gözüken emtialara satış getiriyor. Doların değer kazanmasıyla birlikte bu emtialar içerisinde ise en fazla altının satış yediğini görüyoruz.

Uluslararası yatırımcılardan altını olanlar şimdilik satmayı tercih ediyorlar. Ellerinde nakit olanlar ise, yüksek faizler nedeniyle başta altın olmak üzere emtialara yanaşmayıp parayı faize yatırıyorlar.

İşte bu nedenle, yani dolar cinsi faize giden paranın artması neticecinde; önemli bir gösterge kabul edilen 10 yıllık Amerikan tahvil fiyatlarında ciddi yükseliş var. Para Avrupa''dan Amerika''ya kaymaya devam ediyor.

Altının yükselişini besleyen etmenlerin halen diri olduğunu ve düşüşün kalıcı olmadığını da belirtelim.

İç piyasalara gelince, dünyada yaşanan bu hengâmeden etkilenmemeyi beklemek tam anlamıyla polyannacılık oynamaktan başka bir şey değildir.

Aslolan panik yapmadan hareket edip, bu rüzgârın bir süre sonra durulacağını ancak halen dünya kapitalizminin büyük bir kasırgaya gebe olduğunu bilmektir.

Bu kasırga ise, çoğunun beklediği yaşlı kıta Avrupa''dan değil, yeni kıta Amerika''dan esecektir...