“Yeni Türkiye”nin “yeni dünya”sı (4)

Medeniyet fikrine yeniden sahip çıkabilen “Yeni Türkiye”nin yeni dünyanın kurulmasında, belirleyici, başat roller oynayacağına ilişkin son üç yazıda söylediklerim, benim de beklemediğim ölçüde yoğun ilgi gördü. Kimileri, söylediklerimin “hayalimin sınır tanımadığını” söyleyerek beni “ayaklarımı yere basmaya” davet ederken; kimileri de -özellikle de yurtdışından, münhasıran da Japonya''dan Amerika''ya kadar bir şekilde hâkim küresel sistemin üretildiği atmosferi iyi tanıyan, iliklerine kadar soluyan okuyucularsa-, geliştirdiğim fikirlerin ve öne sürdüğüm öngörülerin zihin açıcılığına ve kışkırtıcılığına vurgu yapıyorlar.

Önce şunu söylemeliyim galiba: Ben gazeteci filan değilim; bir gazetede yazıyorum ama gazetecinin günübirlik, dar ve geçici bakışaçılarıyla bakmıyorum hâdiselere ve olgulara.

Ruhun Tarihini Yazıyorum, Hakikat Ruhunun…

Söylediklerim, söylemeye çalıştıklarım, “normalleştirilen”, sığlaştırılan kişilerin “çılgınca” diye adlandıracakları bir “ütopya”nın uzantısı: Ruh''un tarihini yazıyorum, ben...

Bir “çılgın adam”, belki de ilk defa, hakikat olarak ete kemiğe bürünen (pagan Batılar gibi kendi hakikatlerini dünyaya dayatmak yerine, ne pahasına olursa olsun, hakikatin bizatihî kendisinin izini süren; o yüzden de) insanlık ve hakikat düşmanlarınca yok edilmeye çalışan ruhun, hakikatin ruhunun tarihini hatırlatıyor…

İnsana ne olduğunu hatırlatacak büyük bir ütopyanın, insanlık çapında esaslı, derûnî bir medeniyet fikrinin, bir insanlık ideasının, bir hakikat tasavvurunun, bir varoluş yolculuğunun kilometre taşlarının sabırla döşenmesine… Hakikatin hakikatinin yitirildiği hakikatinin yegâne hakikat katına yüksel/til/diği, bütün değerleri, anlamları, hakikatleri çözücü ve çürütücü seküler-liberal perspektifin ve kavrayışın tek ve nihâî yaklaşım olarak adeta amentü derecesinde, sorgusuz sualsiz mutlaklaştırıldığı totalleştirici, ruhu yok edici bir vasatta, en derin, en dip, en kalıcı, en köklü dalga''nın bastırılmasına, bu hakikat ruhunun köksaldığı, besleyip büyüttüğü dip dalga''nın aslında delişmen bir ruhla yeniden suyüzüne çıkmasının ân meselesi olduğuna dikkat çekiyorum…

Hakikatin, tıpkı güneş gibi, balçıkla sıvanamayacağı, yok edilemeyeceği, bilakis, hakikatin, en fazla unutulduğunun, bastırıldığının, yok edildiğinin sanıldığı ânlarda, şafağının attığına, şu ân, şu belirsizlik ve kaos ortamında, tam da hakikatin o olgunlaşan, çilesini dolduran erleri ve erenleri vasıtasıyla insanlığın ve bütün varlığın önünü aydınlatacak bir coşkuyla, bir olgunlaşmayla, “vakit tamam oldu, şimdi hayata ve her şeye inşirah verici, kanatlandırıcı bir ruh üfleme zamanı artık” diyerek yola revân olmaya hazırlandığı, dip dalganın fokur fokur kaynayan kaynağının oluş ve varoluş yollarını sonuna kadar açmaya ramak kaldığı bir diriliş zamanının… İsrafil''in varedici, hayat bahşedici sûra üflemesinin ân meselesi olduğu gerçeğinin… İbrahim''in bütün sahte putları yerle bir etmeye, ateşi, ilâhî iradenin, yeniden, “serin ol ey ateş” diyerek bahçeye çevirmeye hazırlandığı ruhun ve de insanlığı gemisine yükleyecek Nuh''un zamanının… Zulmün bütün ayartıcılığıyla insanı ve hakikati yok etmeye seferber olduğu fırtınalı kış mevsiminin, adeta Kâinâtın Övüncü''nden aldığı ilhamla, bahara dönüşerek meyveye durduğu, baharın yüce ışıklarını yeryüzüne saçacağı bir gündönümü, bir tarihdönümü ânının gelişini… haber veriyorum.

Hakikat Güneşi Olarak Yeni Türkiye

İşte burada bir hakikat güneşine ihtiyaç var, zulmün, ayartıcı Ebû Cehiller kılığına bürünen virüslerinin şifrelerini çözecek ve bu nâr ortamına hakikatin nûrunun ışıklarını armağan edecek bir Hakikat Güneşi''ne…

İşte bu hakikat güneşi, Yeni Türkiye olacak… Neye dayanarak söylüyorum bunu? Elbette ki, insanlık ölçeğinde yaşanan gerçeklere… Ancak derin nefes alındığında, medeniyetler tarihinde esaslı bir tarih felsefesi yolculuğuna çıkıldığında görülebilecek şaşmaz gerçeklere…

Hangi şaşmaz gerçekler bunlar peki, görmeye çalışalım o zaman, hep birlikte…

Nedir ki Tarih, Ruhun Serüveninden Başka?

Tarihe hep maddî görüngüler ve neden-sonuç ilişkileri açısından baktık bugüne dek. Oysa tarih, “ruh''un serüveni”dir bence: Varoluş mekânı derûnî, görünmeyen dip dalgalardır. O yüzden tarih, dalga-kırma ve dalga-kurma hareketidir aslında. Şaşamaz gerçekler dediğim benim, ruhun gerçekleştirdiği Nuhvârî, İsrafilvârî, İbrahimvârî ve Efendimizvârî yolculuklardır, bilgece yolculuklar…

Biz “Türkler”in tarihi, Müslüman olduğumuz zamandan bu yana, esas itibariyle bu ruhun serüvenleridir gerçekte: Birinci medeniyet krizini, bizim su katılmamış, arı-duru, tertemiz ruhumuzun gerçekleştirdiği akınlarla, ruh atılımlarıyla aştık: Selçuklu''nun, Horasan erleri, erenleri ve pirleri öncülüğünde tarihte gerçekleştirdiği ruh sıçramasıyla Anadolu kıtasına ektiği maya, Haçlıları ve Moğolları püskürttü, Avrupa''nın içlerine kadar götürdü yürüyüşünü: Ortadoğu''ya, Kafkaslara ve Avrupa''nın içlerine kadar adalet, vicdan, erdem, hak, hukuk ve hakikat mayasının tohumlarını ekti: Benzersiz bir darü''s-selam, bir dârü''l-İslâm kıtasına dönüştürdü ulaştığı dünyayı.

4 asırdan bu yana Avrupa, tarihi durdurdu: Kendi yıkıcı, her şeyi yok edici, dolayısıyla sahte “hakikat”inin bütün dünyaya kan kusturduğu, başka dünyaların kökünü kuruttuğu saldırıyla Çin''in, Hind''in, Rus''un, Afrika''nın, Amerika Kıtalarının ruhunu yok etti. İslâm dünyasının ruhunu da fena halde yaraladı, örseledi. İslâm dünyasının kalbi, ruh eri, ruh “cengâver”i “Türkiye”yi de durdurdu bir süreliğine.

Bütün İslâm dünyasını sömürgeleştirerek kimyasını bozdu: Kölemenleştirdi; köle ruhu ekti vücuduna. Ama “Türkiye”ye yapamadı bunu. Türkiye, teslim bayrağı çekmedi; köleleşmedi; “oyundan çekildiğini” ilân etti; ama bir süreliğine sadece.

Yeni Türkiye''nin Dünyaya Ruf Üfleyen Ruhu

Şimdi, oyuna yeniden girmeye başladı Türkiye: Ruhu, tarihî serüvenine yeniden başlamaya hazırlanıyor: Dünyanın dört bir tarafındaki Türk okulları, dünyanın dört bir tarafında “akın”a çıkan TİKA''lar, başka hiçbir ülkenin, ulusun yapamadığı bir ruh tohumu ekiyor insanlığa. Bu okullar ve TİKA''nın yolculukları, henüz yolculuğun başlangıç noktasındalar; o yüzden tatmin etmeyebilir bizim asil ruhumuzu; tökezleyebilirler; tökezletilebilirler… Ama ruhun serüveni çoktan başladı artık…

Ve en önemlisi de Türkiye''nin dış politikada ortaya koyduğu, dürüstlük, karşılıklı güven, erdem, vicdan, adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle gerçekleştirdiği yolculuk, ruhun çilesini doldurduğunun ve harekete geçmek üzere olduğunun habercisi, Yeni Türkiye''nin insanlık çapındaki medeniyet rüyasının müjdecisi bir yolculuk…

Bu mudur? Elbette ki, değil''dir. Bu, yalnızca aysbergin görünen “burnu”dur… Vaziyeti çok önceden çakan Batılılar, o yüzden, 25 yıldır pişirdikleri “Arap halkları ayaklanması” numarasını devreye girdirerek Türkiye''nin burnunu şimdiden sürtmek istiyorlar…

Başarabilirler mi? Bilmiyorum. Ama bir şeyi biliyorum: Dip dalga''nın yeniden harekete geçirdiği ruhun serüveninin tarihi, tertemiz tarihi, geleceğin nasıl şekil alacağını tarif ediyor bize…

Şöyle ki: İnsanlığın her bakımdan kalbi olan bu ülkenin medeniyet ruhuyla donanan insanları, hiçbir zaman kendi hakikatlerini dayatma kaygısı içinde olmadılar dünyaya. Aksine, hakikatin izini sürdüler, hep: Hakikat ruhunun izini, hakikatlice hem de. Yeni Türkiye''nin bu ruhu yeniden kuşanmaya hazırladığını sezinliyorum.

Arif olan anlar bunu ancak… Tarif ortada; ama anlaşılan o ki, tarife arif aranıyor şimdi…