170 dolarla hayata tutunmak: Yemenli bir ailenin yaşam mücadelesi

2015’te Suudi Arabistan'ın Yemen’e müdahalesiyle çıkan iç savaş, ülkeyi büyük bir yıkımın eşiğine taşıdı. Son aylarda silahların sustuğu ve görece bir sakinliğin yaşandığı ülkede, sıradan insanların geçim derdi ise had safhada. Birleşmiş Milletler, 2022’de insani yardıma ihtiyaç duyan Yemenli sayısının 23,4 milyona ulaştığını tahmin ediyor. Yaklaşık 31 milyonluk bir ülkede, 19 milyon insan gıda güvencesinden yoksun. Katar merkezli Al Jazeera internet sitesi Yemen’de sıradan bir ailenin aylık geçim mücadelesini sayfalarına taşıyarak, “büyük haberler” arasında kaybolan bu insanların mücadelesini hikayeleştirmiş. Kanal özel hayatlarını korumak için müstear isim kullandığı Abdullah Ali ve Arwa Ahmed, 12 ila 6 arasında yaşları değişen 5 çocuğa sahip Yemenli bir çift. Ülkenin başkenti Sanaa’nın eteklerinde iki göz bir apartman dairesinde yaşıyorlar. Abdullah, gündelik işlerde çalışırken, Arwa ise part-time çalışıyor. Toplam aylık gelirleri ise sadece 170 dolar. Abdullah için o gün iş bulmak günlük ev ihtiyaçlarının karşılanması için elzem, aksi halde, tüm düzen bozulabiliyor. Başta inşaat olmak üzere o gün hangi iş olursa arayışta.

İTFAİYECİ GİBİYİM

Abdullah, “Kazandığım para anında [market] alışverişine veya kiraya gidiyor. İşsiz kaldığım gün maddi sıkıntı çekiyorum” diyor. Abdullah da dahil olmak üzere geçim mücadelesi içindeki Yemenliler, fiyat artışları ve ulusal para biriminin değer kaybetmesi de dahil olmak üzere savaştan zarar gören ekonominin yükünü sırtlarında hissediyor. Abdullah yaşam mücadelesi için “İtfaiyeci gibiyim” diyerek ülkeden görünmeyen ama hissedilen yangını ortaya koyuyor. “Kirayı ödemem, yemeklik gaz, buğday, yağ ve daha fazlasını almam gerekiyor. Savaş sırasında bu sorumluluk daha da zorlaşıyor” diyor Yemenli Abdullah. Abdullah ve Arwa için aylık gelirin giderleri ucu ucuna karşıladığı bir gelirle, en zorlandıkları durum, beş çocuklarının meyve taleplerini karşılayamamak olduğunu söylüyor. Öyle ki kimi zaman bir ayın 3 haftasını meyve yemeden geçirdiklerini ve çocuklarının “Ne zaman meyve yiyeceğiz” sorusuna “yarın” diye cevap verdiklerini belirtiyorlar. En büyük endişeleri ise şüphesiz, ev sahibi olmadıkları için kiralarda yaşanacak büyük bir artış olduğu kaydediyorlar. Tasarruf ettikleri nadir zamanlarda ise en büyük sevinçleri, ailecek, evlerinden 20 kilometre uzakta bir parka çocuklarıyla gitmek ve yemek yemek olduğunu kaydediyorlar. 170 dolarla bir Yemenli aile hayata tutunuyor, birbirileriyle mutluluğu ve sevgiyi paylaşarak.