"Sözde Yürütme Konseyi Başkanı" ve "Taraf olayı"

Geçen haftanın cuma günü, yani Kandil"den yapılan açıklamanın ertesi günü Sabah ve Zaman gazetelerini elime aldım. Neden öncelikle bu ikisi? Çünkü bir gün önce Kandil"den yapılan açıklama medyaya düştüğünde bu iki gazetenin internet sayfalarında sırasıyla şu ifadeler yer alıyordu: "Dünyanın gözlerinin çevrildiği basın açıklamasına KCK sözde Yürütme Konseyi Başkanı Murat Karayılan…" / "KCK"nın sözde yürütme konseyi başkanı Karayılan…"

Gazeteleri elime aldığımda cevap aradığım soru şuydu: Bakalım bu iki gazetenin kağıda basılı hallerinde de bu "sözde" ifadesi yer alıyor muydu?

Cevap olumsuzdu, her ikisi de "sözde"den vazgeçmişti. Hatta Sabah gazetesinin haberinde birçok gazetede karşılaştığımız gibi Karayılan"ın "ünvansız" olarak anılması barajı da aşılarak kendisinden "KCK Yürütme Konseyi Başkanı Karayılan" olarak söz edildiğine şahit olduk. Akşam saatlerinden gazetelerin baskıya girmesi arasında geçen saatlerde ne olmuştu da "sözde"den vazgeçilmişti? Gazetelerime ilişkin "gülünesi" (daha doğrusu "gülünç") haller bunlar…

Cuma günü (aynı Cuma) Pınar Öğünç"ün (Radikal) yazısı da tesadüfen bu "sözde" takısıyla ilgiliydi. Öğünç bize –tabii ki apayrı bir bağlamda- "Türk Medya"sının yakasını bir türlü bırakmayan bu takının KCK çerçevesinde kaleme alınmış bir iddianamedeki (yine "gülünesi" (daha doğrusu "gülünç") hallerini aktarıyordu. KCK Basın Davası çerçevesinde kaleme alınan bu iddianamede bir gün önce yüzden fazla gazeteciyi ağırlayan Kandil"den "Sözde üst düzey yönetim merkezinin bulunduğu Kandil" olarak söz ediliyormuş. İddianamenin tamamında 306 adet "sözde" sözcüğü (sözde demokratik çadır, sözde gerilla, sözde marş, sözde bayrak, sözde kadın yapılanması, vs) yer alıyormuş.

Taraf gazetesinde havanın şu günlerde gök gürültülü olduğunu duymuşsunuzdur. Gazeteyi birkaç aydır yöneten Oral Çalışlar ve bazı köşe yazarları gazeteden ayrıldı. Gazetenin yeni genel yayın yönetmeni artık Neşe Düzel. Çalışlar"ın gelişmelerin başında verdiği tepki tabii ki haklıydı, çünkü patron kendisine sormadan/danışmadan yazıişleri müdürünü görevden almıştı.

Peki ama sonrası? Sonrası -gazeteden ayrılan yazarlardan Yıldıray Oğur"un ifadesiyle- Taraf"ın "bundan sonra emekli liberallerin Sözcü gazetesi" olacağı mı? Gazetenin geleceğine ilişkin bu tahminin çokça ölçüsüz olduğunu söyleyebiliriz. Çünkü her şeyden önce "Sözcü" olabilmek o kadar kolay bir iş değildir!

Tartışmaya gazetemizin yazarlarından eski Taraf yazarı Hilal Kaplan da katıldı. Taraf"ın geleceğine ilişkin onun görüşü de şöyle: "Taraf artık kategorik olarak hükümet karşıtı bir kamplaşma ve ittifakın sözcüsü durumuna düştü. Zaten son dönemde Sözcü ve Yeni Çağ yazarlarının en çok alıntıladığı yazı ve röportajlar da bu ittifakın içinden çıkıyordu. Ez cümle Taraf kendi kendini bertaraf etti, yazık oldu."

Bu değerlendirme de okuyana "Evet evet aynen öyle oldu!" dedirtecek bilgiden, delillerden yoksun değil mi? Ayrıca nereden çıktı bu "ittifak", "kamplaşma" gibi fazla hararetli sözcükler.

Neşe Düzel"in bir açıklamasından Taraf"ın yeni yönetimini "ifşa eden" bir başka köşe yazısının daha yayımlanmış olduğunu öğrendim. Star gazetesinin yazarı Elif Çakır"ın (eski Taraf yazarı) yazısıydı bu. Köşe yazarı hedefe doğrudan Neşe Düzel"i yerleştirmişti. Düzel –hem de yönetime gelmeden birkaç gün önce- "Bundan sonra Erdoğan denilen o adamı Yüce Divan"a gönderecek, yargılanmasını sağlayacak bir yayın politikamız olacak" demişti.

Star yazarına göre bu sözler bir "iddia" niteliğindeydi; böyle "konuştuğu söyleniyor"du. Köşe yazarı konuya ilişkin şu cümleyi de kuruyordu: "Umarım bir 27 Nisan"da gazete künyesine "Yayın Yönetmeni" olarak giren Neşe Düzel bu korkunç, kindar, öfkeli sözleri söylememiş olsun."

İyi, güzel, demek ki Düzel"e affedilen sözler bir "iddia" niteliğinde, Düzel, "umarım" ki bu sözleri söylememiş olsun… Ancak ne görüyoruz. Star köşe yazarı bu sözlerle konuya ilişkin "tereddütlü" bir ruh hali içinde olduğunu belirtiğini hepten unutarak başlıyor ver yansın etmeye! Nasıl mı? Tahmin ediyorsunuzdur artık. Erdoğan, ülkeye barışı getirip, anaların gözyaşlarını dindirdiği için mi, yoksa askeri vesayeti bitirip, darbecileri yargı önüne çıkardığı, Anayasa"yı değiştireceği için mi "yüce divan"a gidecekti? Vesaire vesaire…

Neşe Düzel kendisine mal edilmeye çalışılan sözleri sarf etmediğini açıklıyor. "34 yıldır gazeteciyim. Kimse için böyle bir söz söylemedim, söylemem" diyor. Başkaları ne düşünür bilemem ama Düzel"in sözlerine ben –tabii ki- inanıyorum. Herşeyden önce Düzel, söz konusu ifadede de yer alan "denilen o adamı" gibi cümleler kuracak birisi asla değil. Bugüne kadarki gazeteciliği de ortada zaten.

İşte böyle… Ben elinizdeki bu yazıyı kaleme alırken (epeyce erken bir zamanda, "Akil İnsanlar" yolculuklarından birisine çıkacağım için hafta başında yani) Taraf"a ilişkin gelişmeler böyleydi. İsterseniz unutmadan konuya ilişkin bir "not"a da şöyle bir değineyim:

Bu "not"a şaşırmadım diyemem. Etyen Mahçupyan"ın Zaman"daki (bugün itibariyle) son yazısının altına düştüğü bir "not" bu. Bir bölümünü okuyoruz: "Anladığım kadarıyla amaç anayasa tartışması sırasında ve seçimler döneminde hükümete vurabilecek bir yayın organı yaratmak. Büyük gazetelerin yapamadığını "demokrat" kesimi hedefleyerek Taraf"a yaptırmak.." (Taraf amma da kudretli bir gazeteymiş!" dememek mümkün mü?)

Geleceğe ilişkin bu tahmin de beni tatmin etmedi doğrusu… İlk karşılaşmamızda aklımdaki soruları yönelteceğim kendisine!