Bayram, kardeşlik ve iyilikte dayanışma

Bugün bayramın üçüncü günü. Birlik ve beraberliğin bütün sıcaklığı ile devam ettiği anları yaşıyoruz. Bayramın coşturduğu kardeşlik duygularımızla yarınlarımızı daha da yaşanabilir hale getirmek için büyük bir dayanışma içerisine girmemiz hayatî önem taşımaktadır. Önce Yaradan'ın emrine kulak verelim: “…İyilikte ve iyi şeyleri yapıp kötü şeylerden uzak durma konusunda dayanışma içerisine giriniz. Günah ve düşmanlık konusunda yardımlaşmayınız…” (Maide, 29). Allah Rasulü de şöyle demektedir: “Bir kötülük gördüğünüz zaman elinizle düzeltiniz, elinizle düzeltemiyorsanız dilinizle, dilinizle de düzeltemiyorsanız kalbinizle buğz ediniz. Bu imanın en zayıf derecesidir” (Müslim, İman, 78). Demek ki dayanışmamızın iyiliklerin yaygınlaşması, zulüm ve haksızlıkların ortadan kalkması, kötülüklerin son bulması için olması gerekiyor.

Ramazan boyunca hep bu konuları işledik, birbirimizi uyardık. Çünkü “fezekkir, feinnezzikrâ tenfeu'l-mü'minîn (hatırlat, çünkü hatırlatmakta mü'minlere fayda vardır)” (Zariyat, 55) mealindeki Allah kelamı bizi buna mecbur kılmaktadır. Onun için mü'minlerin faydasına olacak iyilikleri, güzellikleri, hayırlı işleri birbirlerine hatırlatmaları ve o iyiliklerin gerçekleşmesi için büyük bir dayanışma içerisine girmeleri gerekmektedir. Bu büyük dayanışmaya niçin bu kadar çok ihtiyaç var?

1. Temelleri sarsılmış olan adalet anlayışımızın yeniden sağlıklı bir zemine oturtulması, hiçbir menfaat ve çıkar ilişkisinin, etnik ayrımcılık, sınıfcılık vb. zararlı anlayışların, terazisini bozamayacağı gerçek adalet sistemine yeniden ulaşılması için bu dayanışmaya ihtiyaç var. Adaletin bozulmaya başladığı yerde zulüm kol gezer. Buna engel olmak için dayanışmaya ihtiyaç var. Zira sevgili Peygamberimiz “Hiçbir gölgenin bulunmadığı günde Allah'ın, Arş'ın gölgesinde gölgelendireceği yedi sınıf insandan birisinin de adalete sahip çıkan insan olacağını” bildirmektedir.

2. Allah Teala dinde bile zorlama olamayacağını (bkz, Bakara 256) buyururken, inancını ve düşüncesini yaşayabilmek için önüne insafsızca ve vicdansızca engeller çıkartılan kendi çocuklarımızın yıllarca akıttığı gözyaşlarının dinmesinin, bu yüzden eğitim hakları ellerinden alınan gençlerimizin dertlerinin son bulmasının önünün açılması için buna ihtiyaç var.

3. Allah Rasulü (sav), “Sizler iman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de gerçekten iman etmiş olmazsınız” demesine ve ayrıca Veda Hutbesi'nde “ne beyazın siyaha, ne siyahın beyaza, ne Arap olanın Arap olmayana, ne de Arap olmayanın Arap olana hiçbir üstünlüğü yoktur, kim Rabbin emirlerini en iyi yapıp, yasaklarından en çok sakınırsa Allah indinde en üstün olan odur” buyurmasına rağmen, vatanımızda yaşayan insanları birbirine düşürmek için fitne tohumları ekip birbirine kırdırmak amaçlı akla hayale gelmedik senaryoların açığa çıkarılmasının kolaylaşması için bu dayanışmaya ihtiyaç var.

Bu maddeleri çoğaltabiliriz. Ramazan Bayramı'nın bereketiyle insanımızın bu gerçeklere doğru hissiyatlarının geliştiğini umut ediyorum. Kimin kaçıncı seferde anlayacağını Allah bilir. Onun için doğruları bıkmadan, usanmadan, kırmadan, rencide etmeden hep anlatmak lazım. Müjdeleyerek, sevdirerek, nefret ettirmeyerek, ikna ederek, dürüst davranarak, emrolunduğumuz gibi dosdoğru olarak, Muhammedî bir muhabbet ortamı hazırlayarak anlatmak lazım. Allah Rasulü Efendimiz kendisini anlamakta zorlananlar için “Allah'ım, onlar bilmiyorlar” diyerek adeta anlama kabiliyetlerinin gelişmesi için Rabbine yakarıyordu. Bize düşen de kardeşliğimizin, dostluğumuzun, akraba ve komşuluk ilişkilerimizin gelişmesi, milli ve manevi değerlerimize, evrensel erdemlere olan bağlılığımızın artması için anlatmak ve anlaşılması için dua etmektir.