Bülent Türker Hollanda yaz yolla mektubun yerine ulaşsın

Bülent Türker'in hikayesine nereden başlasak bilemiyorum. Çocukluktan itibaren ömrü çalışmakla geçen adamı mı anlatayım, sınavda sonuncu olmasına rağmen bedava çalışırım diyerek girdiği bankada müdür yardımcılığına kadar yükselen gurbetçiyi mi? Yarım maaşıyla aldığı ilacı Türkiye'de bir çocuğa yollamasını mı, yoksa, ertesi gün çalıştığı bankayı binlerce Florinlik zarardan kurtarınca aynı parayı ikramiye olarak kazanmasını mı? Hayatı üniversitede tez konusu olan, Hollanda Kraliyet Nişanı verilen, ülkesine binlerce motorlu-motorsuz tekerlekli sandalye yollayan, ambulans gönderen, okul yaptıran Türker, 30 yıl evvel Hollanda'ya otostopla gitmiş bir gurbetçi...

Bülent Türker'in hikayesi herkes gibi doğduğu yerde, 1956 yılında Kırklareli'nin Vize ilçesinde başlıyor. İnşaat işçisi olarak Almanya'ya giden bir babanın üç oğlundan biri olan Türker, çalışmanın tadını alınca bir daha hiç durmamış. İlk ve orta okulu dondurma ve sandviç satarak, lise yıllarını ayakkabı boyacılığı yaparak geçirmiş. Ticari İlimler Akademisi Muhasebe Bölümü'nü okuduğu Ankara yıllarını en parasız yılları olarak hatırlıyor. Okula daima koşarak ve yürüyerek gittiğini anlatan Türker, Atletizm Milli Takımı'na kadar yükselmiş. Ankara'da okurken Kırklareli Vize'ye gitmek için otobüslerde muavinlik yapmış. Türker'in Hollanda'ya gidişi ise hayatı kadar ilginç. Atletizm Milli Takımı'nda olmasına rağmen imkansızlık nedeniyle ülke dışındaki hiçbir yarışa katılamayan Türker, Hollanda'daki bir maraton için 1979 yılında kendi imkanıyla yola çıkmış. İstanbul'dan Edirne'ye otostopla gelmiş. Oradan sınır polisinin bindirdiği bir gurbetçinin arabasıyla Almanya'ya ulaşmış. Türker, Rotterdam'a gelişinin ise günler sürdüğünü söylüyor. Gurbette hafta sonu öğretmenlik yaparak, hafta içi çöp torbası indirerek para kazanan Türker, o döneme ait bir hatırasını şöyle anlatıyor: “Geldiğim ilk haftalarda bir evi kağıtladım. 100 Florin aldım. O parayı Türkiye'de bir ayda kazanmak mumkun değildi. Canım çok muz istemişti. Manava 5 florin verip 2-3 tane muz dedim. Dil bilmiyordum. Adam bana bir sandık verdi. İşaretlerle 'alamam o kadar param yok' dedim ama adam sandığı zorla verdi 'al git' dedi. O sandığı alıp 500 metre ilerideki tramvaya nasıl koştuğumu unutamam. Kutuda 107 muz vardı. Muzları seyredişim, doyasıya yeyişim hala aklımda”

Rotterdam'da Anadolu Bankası'nın açılacağını duyunca imtihana giren ancak Hollanda'ca ve İngilizce bilenler arasında sonuncu olacağını görünce müdürün karşısına çıkan Türker “Kazanamadığımı biliyorum ama iki ay bedava çalışacağım.” demiş ve geçici olarak bankaya kabul edilmiş. Bu sırada atletizm müsabakalarına katılan ve birinci olan olan Türker, çevresini genişletmek için futbol oynamaya da başlamış. Çalışkanlığıyla, bir ay sonra bankanın Türkiye'den gelen Dış İlişkiler Müdürü'nün dikkatini çekince kadrosu yapılmış ve 3100 guldenle işe başlamış. 8 yıl bankada çalışan Bülent Türker, Garanti Bankası kurulunca Müdür Yardımcısı olarak transfer olmuş. Türker'in yardımseverlik hikayesi de o dönemde başlıyor.

Garanti Bankası'nda çalışırken İzmir Karşıyaka Şubesi ile teleks aracılığıyla görüştüğünü anlatan Türker, bir personelin kemik erimesi olan ve ilaç gereken bir çocuktan bahsettiğini söylüyor. Sonrasını şöyle anlatıyor: “Ben de buradan alırım sorun değil dedim. İlacın fiyatı 1800 guldene tekabül ediyordu. Ama söz vermiştim, alacaktım. Alıp THY ile yolladım. Ertesi gün bir karı koca ağlayarak bankaya girdi, acil hastaları olduğunu ve ameliyat için Türkiye'ye 50 bin gulden göndermek istediklerini söylediler. Havale çekini doldurup yolladım ve onlar da parayı PTT'ye yatırdıklarını gösteren makbuzu getirdiler. Paralar PTT'ye yattıktan bir hafta sonra bizim hesaplara geçiyordu. Biz ise teleks çekip parayı aynı gün ödetiyorduk. İçimden gelen bir hisle memur arkadaşımı bankada bırakıp PTT'ye giderek para makbuzunun gerçek olup olmadığını sordum ve bankaya döndüm. İki saat sonra bir kaç kişi bankaya girdi ve sivil polis olduklarını söyleyip makbuzun sahte olduğunu nasıl anladığımı sordular. Meğer banka dolandırılmak üzereymiş. Olayı Genel Müdürlüğe bildirince yarım maaş yani 1800 guldenle ödüllendirildiğimi bildiren bir teleks aldım. İlacın parası gelmişti. Bu Allahın bana büyük bir lütfu dedim” Türkiye'ye giderken hayatını kurtardığı çocuğu görmek istediğini belirten Türker, bu amaçla Manisa'daki bir dostunu aradığını, onun da kendisinden sakat arabası getirmesini istediğini söylüyor. 12 arabayı yanına alıp giden Türker, arabaya ihtiyacı olan 12 çocuğun sevincini görünce bu işi bir daha bırakmamış. Bugün getirdiği arabaların sayısı 1800'ü motorlu 4 bini geçmiş durumda..

Peki bir insan bu kadar yardımı hangi parayla yapar? Sigara, içki ve gece hayatı gibi alışkanlıkları da olmadığını anlatan Türker 1999 yılında DHB Bank'a transfer olunca, transfer parası, primleri ve yüksek maaşıyla epeyce birikim yapmış. Sonra da fırsat buldukça malzeme toplayıp Türkiye'deki yardım kuruluşları aracılığıyla getirip dağıtmış. Uçak firmalarının da malzemelerini ücretsiz taşıdığını söyleyen Türker'in hayatı 1999 yılında Erasmus Üniversitesi'nde okuyan Mihriban Koç isimli bir Türk kızı tarafından tez haline getirilmiş. Bu tezin okul tarafından belediyeye, oradan Hollanda Meclisi'ne ve Kraliyet Danışmanlarına ulaştığını anlatan Türker, Dışişleri'nin iki yıllık araştırmasından sonra verilen Kraliyet Madalyası'nın canlı yayında takıldığını anlatıyor. Madalyayı son 15 dakikaya kadar bilmeyen Türker, belediye başkanı beni “Rotterdam'da benden fazla tanınan ve sevilen bir adam' diye takdim etti” diyor. Türker, o günlerde kendisine bir günde sakat arabası isteyen 100'e yakın mektup geldiğini ve bir çoğunun üzerinde adres yazmadığını anlatıyor.

Geçen yıl müdürlük yaptığı DHB Bank'tan 25 yılını doldurduğu gün kendi isteğiyle emekli olan Türker, “Cebimizden çok para çıkıyor ama kazancım oldukça iyi. Türkiye'deki bakanlardan fazla maaş alıyordum. Bir maaşımla bir ambülans alıp yollama şansım vardı ” diyor. Türker bir yandan da kitap yazıtor. Çanakkale Kahramanları isimli kitabı Hollanda'da 30 baskı yapan Türker'in kitabı oğlu tarafından Ggallipoli adıyla İngilizce olarak basılmış. Kendisini Çanakkale gönüllüsü ve sevdalısı olarak tanıtan Türker, yurt dışından topladığı eserlerle çok özel bir koleksiyona sahip olduğunu belirtiyor. Piyasaya çıkmaya hazırlanan kitapları da olan Türker, emekli olunca aldığı 150 ben Avro'yu memleketi olan Kırklareli'nde anne babası adına bir Özürlüler Okulu yaptırmak için harcamış. 2000 yılında da MEB Bülent Türker Ana Okulu'nu yaptırıp devlete hediye etmiş. Türker, 9 yıldır bu okulun da sponsorluğunu sürdürüyor. Çok çalıştığını anlatan ve 2-3 gün uykusuz kaldığı günler olduğunu belirten Türker, bugüne kadar 54 ülke gezmiş ve şimdi bu sayıyı 100'e tamamlamak istiyor.

Anaokulu-Derince İzmit 2000

Anadolu Lisesi Vize-Kırklareli 2005

Rıza-Zehra Türker Özürlüler Okulu Derince-İzmit 2008

4000 adet motorlu ve motorsuz özürlü arabası

210 kişiye kulaklık

33 diyaliz makinası

2 Kalp makinası

1 Morg

125 Bilgisayar

700 yürüme bastonu

6 adet ambulans

150 adet körler için görme bastonu

2 küvez