BDP öyle, peki AK Parti?

TBMM''deki oylamalarda işin ucu göründü. Bu noktadan sonra yeni bir yol kazası yaşanacağını sanmıyoruz. 8. Maddesi hariç Anayasa Değişikliği Paketi kabul edilecek ve Çankaya''dan geçecektir. Bundan sonra iki kritik aşama CHP''nin başvuru yapması halinde Anayasa Mahkemesi''nin vereceği karar ve bu karar süreci etrafında yaşanacak tartışmalardır.

Önce tekrar vurgulayalım, bu değişiklikler çok önemlidir.

Özellikle iki açıdan:

Bir. 1982 Anayasası''nın askeri otoriteye, yüksek yargıya ilişkin kimi önemli ideolojik düzenlemeleri bu yolla tashih edilmektedir. Ve önümüzdeki dönem hazırlanması muhtemel sivil bir anayasanın ana yatağı hazırlanmaktadır.

İki. Ülkenin yaşadığı değişim sürecinde direnci temsil eden iki güçle ilgili anayasa paketinden hareketle önemli siyasi adımlar atılmaktadır. Bu iki gücün askeri otorite ve yargı olduğu, her iki kurumun da aşırı yetkilerle donanmış gücünü kendi ideolojik görüşleri etrafında kullandığı, 367 krizinden parti kapatmalara, savcılara yönelik tasarruflardan HSYK sorunlarına kadar kanıtlarıyla ortadadır.

Anaya değişikliklerini bu nedenle ülkede her demokrat desteklemektedir ve destekleyecektir.

Buna karşılık bu süreci dar kimlik ya da örgüt çıkarlarıyla, ideolojik çıkarlarla tanımlamak ya da mütekabiliyet esası üzerinden algılamak doğal olarak demokratik eleştirinin hedefi olmaktadır.

CHP, MHP yanında, BDP''ye ve Kürt politikasına yönelik eleştiriler de buradan kaynaklanmaktadır.

Ancak burada bir parantez açmakta yarar var.

Demokratik siyaset sadece alınan kararların içeriği ve niteliğinden oluşmaz.

Şekil de bir o kadar önemlidir.

Şekilden kasıt, kararların hangi yöntemle, hangi zeminde ve ne tür muhtemel sonuçlarla alındığıdır.

Ve bu çerçevede demokratik şekil şartları vardır.

Mutabakat, katılım, uzlaşma bu şekil şartlarının önde gelenlerindendir. Bunlardan özellikle katılım kanalları siyaset ile toplum arasındaki bağları yeniden kuran ve kararların meşruiyet dozunu artıran önemli unsurlardandır.

Bizde yol şu şartlar üzerinden alınmadı.

336 milletvekili olan siyasi iktidar uzlaşma, taviz fikrine kapıyı kapayarak hareket etti.

Kiminle, nasıl uzlaşma?

CHP ve MHP''den söz etmiyoruz. Bu iki siyasi parti köktenci bir şekilde, açık ve kesin muhalif. Ve her koşulda, iktidar ne önerirse önersin muhalif olacakları ortada…

Geriye BDP kalıyor.

BDP''ye yapılan eleştiriler diğer bir eleştiri noktasını AK Parti''nin tutumunu göz ardı etmeyi beraberinde getirmez.

Ataerkil siyasi tavrı devam ediyor AK Parti''nin.

Demokratik açılım paketinin gördüğü milliyetçi tepkiyi dikkate alarak ve muhtemelen seçimleri düşünerek hareket ediyor. Nitekim anayasa paketiyle ilgili hiçbir tartışmaya, hiçbir tavize yanaşmadı. Paketin içine BDP''yi ve seçmenlerini ya da Kürtleri, Güneydoğuluları alacak her hangi bir unsur eklemeyi düşünmedi.

Bu tavır hem Meclis''teki süreci sıkıntıya soktu, hem referandumu bir kutuplaşma havasına soktu.

Reformcu niyet ve adımlar önemlidir ama, bu yolda yürürken alınan uzlaşmaz tavırların, "ataerkil ben yaparım duruşu"nun, bir tür siyasetsizliğin ülkenin demokratik gelişmesine, demokratik değer birikimine köstek vuracağı da ortadadır.

Madalyonun bu yüzü önemlidir.

Önemi önümüzdeki dönemde daha iyi anlaşılacaktır…

Haftalar önce söylediğimiz bir noktayı tekrar edelim:

Siyasi iktidara bu açıdan önemli iş düşmektedir.

1. Referandumun toplumu kutuplaşmaya itecek ve bunu meşrulaştıracak bir mekanizma olmasını önlemek...

2. Tersine referandumu toplumu siyasetle buluşturacak, çıkacak kararı (kararları) toplumsal çoğulculuğu açığa çıkaracak ve devreye sokacak hale dönüştürmek...

Zaman ilerliyor, olanaklar azaldı.

Ama hâlâ hamle yapabilir AK Parti…