Çılgın nefret!

Başbakan''ın açıkladığı çılgın projeye, en “çılgın” yorum Sözcü gazetesinden geldi. Sürmanşet''te “Kanal projesi Bülent Ecevit''in çıktı” diyen Sözcü''nün hemen altta yeralan manşetinde ise, “Açlık ve yoksullukla boğuşan milyonlar Erdoğan''a böyle diyor: O boğazı bırak bu boğaza bak!” yazıyordu.

Kendini değillediğini fark edemeyecek kadar gözünü karartmış bu muhalefet algısına “çılgınca” demek, abartı olmaz sanırım. O gazetenin sürmanşetini ve manşetini peşpeşe gören okurlar sormaz mı: “Madem projenin yoksullara, açlara bir faydası yok, niye üstte ''proje Ecevit''indi'' deniyor”.

Bu nasıl bir çelişkidir? Proje yoksulluğa ve açlığa bir çözüm önermiyorsa ve kötüyse, niye Ecevit''e malediliyor. Unutmayalım ki, Sözcü''nün cansiperane desteklediği Kılıçdaroğlu, bugün seçim meydanlarını kasketler ve mavi gömleklerle, Ecevit''in manevi mirasıyla dolaşıyor.

Dikkat yani, Erdoğan''a vuracağım diye Ecevit''e atılan taş, ıskalandığı anda, Ecevit''in tam arkasında duran Kılıçdaroğlu''na değebilir. Sözcü bunu istemez, o yüzden AK Parti''ye muhalefet edeceğim derken, kendi samimiyetine sıkacak kadar kendini kaybetmemesi gerektir.

Kılıçdaroğlu ve Gürsel Tekin''e gelince; Kanalistanbul projesine verdikleri tepkiler hakikaten evlere şenlik cinsinden. Sen hem bu ülkeyi yönetmeye, memleketin problemlerini siyaset yoluyla çözmeye talip olacaksın, hem de hükümet partisi çok büyük meblağlara mal olacak projesini açıklarken, bir damla merak buyurmayacak, bulunduğun ortamdaki TV''leri kapattıracaksın. Kimse kusura bakmasın ama, bu durum ancak, bir hedefi, bir hayali olmayanların, olanlara duyduğu kıskançlıkla açıklanabilir.

Dünya basınının üstüne atladığı bu haberi, tüm İstanbul''u, aslında bütçesiyle tüm Türkiye''yi ilgilendiren bu projeyi açıklandığı anda izlememenin başka bir açıklaması olamaz.

Vaktiyle CHP adına umut etmeye başlamamı sağlamış, sonra da bendenizdeki bu umudu ışık hızıyla bitirmiş olan Gürsel Tekin de, projeyle ilgili görüşünü soran muhabirlere, “bunu benim oğlum bile yapabilir” demiş. Oysa, Genel Başkanı''yla birlikte güttükleri “ciddiye almayarak, alay ederek değersizleştirme” politikası ne bundan önce CHP''ye oy getirdi, ne de bundan sonra getireceğe benzer.

Böyle bir proje karşısında, ya uygulanabilir rasyonel, makul hedeflerini ortaya koyarak rekabet etmeye çalışırsın ya da sözkonusu projeye tutarlı eleştiriler getirirsin. Bunu yapmıyorlar, çamur atıyorlar, ne diyelim Allah muhalefetin de akıllısını nasip etsin.

Oysa ülkeyi yönetmeye talip olan bir siyaset adamı, ortalama vatandaşın da kafasına takılan noktaları, sözgelimi “Bu kanal tasarlanırken, İstanbul için hiç de uzak olmayan bir gelecekte beklenen deprem ihtimalinin hesaba katılıp katılmadığını” ya da “buraya yatırılacak paranın kaynağının nereden karşılanacağını” ve daha başka makul ve anlamlı soruları sorardı.

Gürsel Tekin ve Kemal Kılıçdaroğlu, CHP''nin, çarşaflıya rozet takarak değil, vatandaşlarını aşağılamadan, onların inanç ve yaşam biçimlerini tehdit olarak algılamadan, ancak halkın gerçek sorunlarına samimi yaklaşıldığında kurtulabileceğini hala anlamış değiller. Samimiyetsizlik ve köylü kurnazlığından medet umdukları müddetçe de bunu göremeyecekler ve böyle giderse, Başbakan olabilmek için sittin sene daha bekleyebilirler.

Alay çok, soru yok

Çılgın projeye gelince, aslında kimse ne olacağından, bu projenin İstanbul''a ve Türkiye''ye ne getirip ne götüreceğinden haberdar değil, haberdar olduğundan da emin değil. Kafalar karışık. Muhalefet edenler, müzmin AK parti düşmanı oldukları için muhalefet ediyor; destekleyenler de Başbakan''ın yanlış iş yapmayacağına olan inançları nedeniyle destekliyor. Müstesna aydınların, değerli yazar ve çizerlerin o çok dalga geçtikleri “kriz teğet geçecek” sözünün gerçekleştiğini gören sade vatandaş, Başbakan''a inanıyor.

İnanıyor evet. İnanç, realist bir aklın ürünü olmayan, kalpte başlayan ve kalpten çıkan bir kelime ama evet, milyonlarca insan Başbakan''a inandığı için Kanalistanbul''u savunuyor.

Aynı şekilde iflah olmaz muhalifler de, tıpkı Türk Telekom Arena olayında olduğu gibi sebepsiz ve “çılgın” bir nefretten beslenerek hep yaptıkları ve tek yaptıkları şeyi yapıyor; alay ediyor. Sonunda kimin kime güleceğini ise zaman gösterecek.

Oysa bu proje, küçük köprüleri, çevresindeki doğal görünümlü yerleşim alanlarıyla İstanbul''u masallardan fırlamış romanesk bir yere dönüştürebilir, bu proje canından bezmiş İstanbullu''ya şol cennet ırmakları gibi huzur ve dinginlik atmosferi yayabilir. Ama aynı proje kötü bir fizilibite-planlama sonrası, lalettayin, üstünkörü bir şekilde yapıldığında ise, zaten trafik sayesinde dünya gözüyle neredeyse cehennemi görmüş İstanbullu''lara daha büyük bir keşmekeş, daha kirli bir hava, daha az yeşillik ve varolanlar yetmiyormuş gibi, daha fazla insan, daha kötü bir şehir vaat etmek anlamına da gelebilir.

Sözgelimi bendeniz, bir İstanbul sakini olarak; “Trafik çözülecek mi?”, “Ekolojik denge konusunda yeterli, gerekli etüd çalışmaları yapılacak mı?”, “Kanalın çevre yapılandırması planlanırken turizm faktörü gözetilecek mi?”, “deprem ihtimali hesaba katılacak mı?” sorularını merak etmekteyim.

Hem böylesi bir merak içindeyim, hem de “2023''te Osmanlı Devleti''nin yeniden kurulacağına dair dizayn edilmiş proje”, “Rantçı bunlar rantçı”, “Erdoğan, şimdi de doğaya meydan okuyor, hani maneviyat nerede?” şeklindeki niyeti kendinden menkul cümleleri kuranları da, akla, izana, biraz da insanlığa davet etmek istemekteyim.

Aşk ya da nefret makamından konuşmak istemem ama, bir Başbakan''ın geleceğe dair bir hayali, memleketine dair bir umudu, bu umudu gerçekleştirecek ufku ve çapı olmasını önemsiyorum.

Gücü kendi vatandaşına yeten, o kadar çok çapsız Başbakan gördü ki bu ülke…