Soma"dan Okmeydanı"na

13 Mayıs"tan bu yana Soma bir milad olmalı diyoruz hep birlikte.

Çözüm Süreci"nden üniversite reformuna; kalkınmadan gelir dağılımına kadar ne kadar akla gelebilecek siyasal, ekonomik, kültürel meselemiz varsa hepsi için güçlü bir manivela olmalı.

Çünkü aslında yakından ve dikkatle bakınca hepsi birbirine benzer sorunlara, arızalara, eksiklere sahip.

Bir yandan yetişmek zorunda olduğumuzu düşündüğümüz sayılar, dereceler, basamaklar; bir yandan tarihin getirip üzerimize yıktığı birikmiş haldeki sorunlu yapılar; bir yandan orta büyüklükteki bölgesel bir güç olma yolunda ve enerji kaynaklarından mahrum bir ülkenin hem tarihin hem verili şartlarının altından kalkmayı zorunlu hale getirdiği bir yük.

Üçünün ortalaması bugün yaşadığımız ve yaşarken, yaşamaya çalışırken uyguladığımız yöntemlerin de bileşkesi.

Evet ne bir Avrupa ülkesiyiz ne bir Afrika ülkesi.

Sadece modernizmin, kapitalizmin ölçü birimleriyle değil düşünme, eyleme biçimlerinde de uzun bir zaman kesiti boyunca kendine has modeli dünyaya gösterebilmiş bir mirasın sahipleri olarak da "başkalarına" benzemiyoruz. İstesek de benzeyemeyiz.

O yüzden dışarıda kullanılan cetvellere göre yeni bir elbise biçmemiz de mümkün olmuyor, olmayacak. Ne cetvel ne kumaş ne iplik ne terzi ne hatta vücut başkalarınınkine benziyor.

Bu farklılık hayatımızı düzenlememize yarıyor mu peki? Ne gezer...

Soma"daki facianın üzerinden geçen bir buçuk haftanın sonunda kararlılık var, acı var ama ne yapılacağı hâlâ belirsiz.

Meselâ madenleri kapatsak mı diye soruya madenleri kapatınca doğacak ekonomik ve işgücü açığına çözüm nedir sorusuyla karşılık veriliyor.

İlgili her kesimin kendi sorumluluğunu almaya hazır olduğunu belirttiği sırada iki bakan için gensoru Meclis"te sonucu belli şekilde oylanıyor.

Bakanlıklar ve savcılık soruşturmasını sürdürürken hemen çoğu ertesi gün yalanlanan haberler çıkıyor madende yaşananlarla ilgili.

Bu sırada Okmeydanı"nda Cemevi önünde bir cenazeyi uğurlamak için bekleyen bir insanın boynuna saplanıyor nereden geldiği belirsiz bir mermi.

Bütün sorunların üzerine bir yenisi ekleniyor.

Tam da Rusya ile Çin arasında imzalanan büyük doğalgaz anlaşmasının Suriye ve Ukrayna"ya etkilerini tartışırken dünya biz Soma"nın üzerine Okmeydanı"ndaki kurşunla yerimize çakılı kalıyoruz.

Meteor düşse bundan dolayı ülkenin yarısı hükümeti; diğer yarısı muhtemel bir komplo zincirini suçlamaya hazır bekliyoruz.

Tarafların tamamı iki yüz yıldır patinaj yaptığımızda hemfikir; ama bu patinajdan çıkamıyoruz bir türlü.

8 Haziran"daki kongrede sonunda muhtemelen Selahattin Demirtaş"la yola devam diyecek HDP"de kim diğer eşbaşkan olacak ve HDP son günlerde trafiği artan hükümetle görüşmelerin sonunda geleceğe nasıl bakıyor bilmiyoruz.

Darbe anayasasının en somut birkaç icraatından biri olan YÖK kaldırılamadı, tamam da, üniversite reformunun akıbeti nedir, ne tasarlandı, ne çıkacak... hiç bilmiyoruz.

Soma madeni Okmeydanı"ndaki kurşuna, HDP"nin gelecek vizyonu üniversite reformuna sıkı sıkıya bağlı ama ne bu bağı ne gelecekte alacakları şekli ne de bunların her biriyle ilgili bir yakın analizi görebiliyoruz.

Dedik ya kendine has, özgün bir tavrımız, tarzımız var diye...

Bu kadar kargaşa ve tartışmaya rağmen yetmiş altı milyonun birbirine yine de sıkı sıkıya bağlı olduğunu olsun hissedebiliyoruz.

Soma"daki madenciler de Okmeydanı"nda cenaze beklerken yoğun bakıma kaldırılan insan da ideoloji, mezhep, etnik, sosyal hatta sınıfsal ayrım olmadan hepimizi karbonmonoksitle boğulmuş ve 9 milimetrelik bir çelik çekirdekle yaralanmış gibi sarsıyor.

Üç beş bin ruh hastasının kuyuya attığı taşları bırakıp hakikatlerimize dönmeye vesile olmalı Soma ve Okmeydanı.

En zor yaptığımız şeye yani; hakikatimize bakmaya.