“Yukarı Bak” ile uzun metrajlı animasyon sinema filmi formatındaki onuncu yapıtını üreten Disney/Pixar ortaklığı, ortaya koyduğu baş döndürücü teknik kaliteyle bu alandaki rakipsizliğini de bir kez daha ilan edip tahtını iyice sağlamlaştırıyor
70'li yaşlarını devirmekte olan huysuz ve inatçı baloncu Carl Fredricksen, hayatı boyunca hayâlini kurduğu en büyük serüveni yaşamak üzere, evinin dört bir tarafına binlerce balon bağlayıp Güney Amerika'nın vahşi doğasına doğru sıradışı bir yolculuğa çıkar. Ancak Carl, yolculuğa başladıktan sonra muazzam bir “sorun deposu”nu da yanında götürmekte olduğunu fark edecektir. Bu davetsiz yol arkadaşı, 8 yaşındaki tombik Russel'dır. İhtiyar kahramanımız, kendisini doğa kâşifi olarak addeden -fazlasıyla iyimser- ortağıyla birlikte kâh komik kâh heyecanlı olayların içinde savulurken, tuhaf ikilimiz de giderek birbirlerine ısınmaya başlarlar.
Walt Disney Pictures ve Pixar animasyon stüdyoları, 2002 yılında “Sevimli Canavarlar” ile Oscar adayı olmuş Pete Docter'ın yönetmenliğini üstlendiği yeni yapıtları “Yukarı Bak” ile çizgi sinema tutkunlarını çağdaş animasyon teknolojisinin zirvesinde baş döndürücü bir gezintiye çıkarıyor. Dijital üç boyutlu formatta çekilen “Yukarı Bak,” 1990'ların başlarında animasyon sinemada devrimci bir çıkış gerçekleştiren Pixar'ın ürettiği onuncu uzun metrajlı sinema filmi. O dönemde çektiği “Oyuncak Hikâyesi” filmleriyle bu sıçaramada büyük emekleri geçen John Lasseter ise günümüzde artık Walt Disney ve Pixar'ın sorumlu yapımcısı konumunda bulunuyor. “Yukarı Bak' şirketimizin onuncu filmi olmasının yanı sıra, aynı zamanda teknik açıdan da zirve işidir. Onunla her açıdan gurur duyuyorum” diyen Lasseter, açıklamalarını şöyle sürdürüyor:
“Bence animasyon sinema tarihinde yapılmış en komik ve aynı zamanda da en güzel filmlerden biri oldu bu... Ana karakterimiz harika bir kahraman, Carl Fredricksen, tamı tamına 78 yaşında, kendi tasarımı olan bir uçan makinayla dünyayı dolaşıyor ve akşam yemeğini 15.30'da yiyor. Bir serüven filminde aklınıza en son gelecek, en alışılmadık kahraman o. Hayattaki en büyük serüvenlerin aslında günlük hayatta meydana gelen bütün o küçük şeyler olduğunu öğrenen bir karakter. Russell, şimdiye kadar türettiğimiz en sempatik karakterlerden biri oldu. Yaban hayatına meraklı küçük ortağı Russel da öykümüzde onu pek güzel tamamlıyor.”
Filmin yönetmenliğini Pixar'a 1990 yılında katılan -aslında gruba sadece üçüncü animatör olsun diye getirilmişti- usta yönetmen Pete Docter yaptı. Docter, Lasseter ve Andrew Stanton'la birlikte Pixar'ın 1995'deki ilk uzun metraj sinema filmi “Oyuncak Hikâyesi”nin öyküsünü ve karakterlerini geliştirmiş, aynı zamanda da yönetici animatör olarak çalışmıştı. Docter, aynı zamanda “Bir Böceğin Hayatı” (1998) adlı filmin de sanatçılarından biriydi ve bir sonraki adımda “Oyuncak Hikâyesi-2”nin (1999) ilk hikâye geliştirimini yazdı. Usta çizer, yönetmenliğe ilk adımını ise “En İyi Animasyon Film” dalında Oscar ödülüne aday olan “Sevimli Canavarlar” (2001) ile yaptı. Öte yandan, kendisi Pixar'ın günümüzdeki en saygın yazarlarından biri olarak, Oscar ödüllü “WALL-E” filmindeki özgün hikâyesiyle 2008 yılında bir kez daha Oscar'a aday gösterilecekti.
“Yukarı Bak”ın yapımcıları, peşine düştükleri duygusallığı bu son serüvenlerinde beyazperdeye fazlasıyla yansıtma imkânı bulmuşlar doğrusu. Carl ve yitirdiği eşinin arasındaki güçlü sevgi bağı; yanı sıra da Carl ve Russell arasında oluşan dostluk… Ana karakter, ilerlemiş yaşına rağmen “öğrenme”yi aralıksız sürdürüyor. Sonuçta da hayatın en büyük ve en gerçek serüveninin çıkılan yolculuklarda ya da büyük başarılarda değil, arkadaşlar ve aileyle kurulan günlük ilişkilerde gizli olduğunu keşfediyor ki bu çocuk ve genç izleyiciye yönelik böylesi bir yapıt için son derece anlamlı bir mesaj…
“Yukarı Bak” projesine ve filmde dünya üzerindeki en güzel ve gizemli yerlerden birine yapılacak olan yolculuğa gerçekçi bir biçimde hazırlanabilmek için, Docter ve kreatif ekibin bir dizi üyesi de aynen kahramanları gibi hayatlarının serüvenine atılmışlar. Pixar'ın “Kayıp Balık Nemo” ve “Wall-E” gibi önemli filmlerinde çalışmış tecrübeli yapım tasarımcılarından Ralph Eggleston'un önerisi üzerine, ekip Güney Amerika'nın yağmur ormanlarına, Venezüela, Brezilya ve Guyana sınırlarının kesiştiği bölgeye kadar gidip senaryoyu zenginleştirmelerine yarayacak mekân tespitleri yapmışlar.
Bu hafta sonu ailece sinemaya gitmeyi planlıyorsanız, Pete Docter'in yapıtı, siz ve ailenizin diğer bütün üyeleri için tartışmasız biçimde en ideal seyirlik olarak gösterimde… Ancak, üç boyutlu dijital film oynatabilen bir sinemaya gitmeniz ve içeri girerken de gişeden özel gözlüklerinizi almanız gerekiyor.
Greenwich Village semtinde iç mimar olarak çalışan Elliot Tiber, o dönemde ivme kazanan eşcinsel hakları hareketinin de sözcülüğünü yapmaktadır. Ancak, kahramanımız bütün bu bağımsız görüntüsüne karşılık, aile ocağındaki işlere yardım etme yükümlülüğünü de omuzlarında hâlâ var gücüyle hisseden biridir. Elliot'un babası Jake ve annesi Sonia, Catskills'te “El Monaco” adlı bir motel işletmektedirler. Fakat ikisi de çok aksi insanlardır ve bu tavırlarıyla müşterilerini birer birer kaçırırlar. Motelde işler artık dibe vurmak üzeredir. 1969 yazında bankanın tesise haciz koymasıyla birlikte, Elliot da ebeveynlerinin yanına dönüp motelin kurtarılmasına yardım etmek zorunda kalacaktır. Genç adam, tam da bu sırada, önceden komşu kasaba Wallkill'de yapılması planlanan bir müzik ve sanat festivalinin izninin iptal edildiğini öğrenir…
Paris, 1913… Kariyerinin henüz başlarında olan modacı Coco Chanel bir akşam Igor Stravinsky adlı Rus bestecinin hazırladığı bir operanın ilk gösterimine gider. Çağı için fazla aşkın bulunan eser, izleyici tarafından yuhalansa da Coco anlaşılma zorluğu içindeki bu müzisyenin notaları arasında yatan dehayı fark eder ve Stravinsky'den çok etkilenir. Ancak ünlü besteci evlidir ve çocukları vardır. Coco, komünist devrimden sonra Rusya'dan kaçan ve Fransa'da mülteci olarak yaşayan Stravinsky ile ailesine evini açar...
“Nefes” Güneydoğu'da Irak sınırına yakın bir ilçedeki komando tugayında bulunan ve Karabal Tepesi'ndeki röle istasyonunu korumakla görevlendirilen bir yüzbaşı komutasındaki 40 askerin öyküsün anlatıyor. Buz gibi sulardan geçtiler; tepelere tırmanıp, yamaçlardan indiler. Güneşte kavruldular; ellerinde tüfekleri, sırtlarında evleri ve yüreklerinde sevdikleriyle… Sınır nedir, neresidir bilmezdi çoğu… Emir almadıkları, emir de vermedikleri bir hayattan, her şeyi emirle yaptıkları bir hayata geçtiklerinde sınırları da gördüler...
Üç boyutlu olarak ticarî gösterime giren ilk uzun metraj belgesel unvanını kazanan “Okyanus Dünyası”, efsane araştırmacı Jacques-Yves Cousteau'nun oğlu Jean-Michel Cousteau'nun önderliğinde, “Köpekbalıkları 3D”, “Okyanus Harikaları 3D” “Yunuslar ve Balinalar 3D: Okyanusun Kabileleri” gibi (tamamı üç boyutlu) belgesel filmlerin yapımcı-yönetmenleri Jean-Jacques ve Francois Mantello'nun yönetmenliğinde çekildi...
